گزارشی از abc نیوز :
کارکرد پهپادهای ساخت حکومت ولایت فقیه برای روسیه
طبق گزارش‌ها، یک هواپیمای نظامی روسیه با ۱۴۵میلیون دلار پول نقد، یک موشک ضد زره انگلیسی ان ال ای دبلیو (NLAW) ، یک موشک ضد زره جاولین آمریکا و یک موشک ضد هوایی استینگر آمریکا به تهران پرواز کرد. کمتر از دو هفته بعد، ایران ۱۶۰هواپیمای بدون سرنشین (پهپاد) که شامل ۱۰۰پهپاد شاهد ۱۳۶بود، در اختیار روسیه قرار داد. این پهپادها در تخریب و کشتار مردم اوکراین نقش مهمی داشتند و جهان شاهد این جنایت آشکار حکومت ایران در شراکت جنگ علیه مردم اوکراین گردید.
abc نیوز در این رابطه می‌نویسد: «روسیه از هواپیماهای بدون سرنشین برای از کار انداختن زیر ساخت‌های حیاتی انرژی و آب در اوکراین به ویژه در پایتخت کی‌یف با پرواز وسایل نقلیه انتحاری به سمت اهداف استفاده می‌کند».
در هفته گذشته کرملین به ۴۰۰۰۰تن غلات اوکراین آسیب رساند. این غلات بخشی از نیازهای اروپا و آفریقا را تامین می‌کرد. تا کنون افراد زیادی در اوکراین توسط پهپادهای ساخت حکومت ایران کشته شده‌اند.
چرا ایران روسیه را به پهپاد مجهز می‌کند؟
پاسخ این سوال را آقای استیون فلدشتاین که برای بنیاد کارنگی برای صلح بین المللی مقاله می‌نویسد، اینگونه جواب می‌دهد: «دو عامل اصلی وجود دارد که صادرات هواپیماهای بدون سرنشین ایران به روسیه را توضیح می‌دهد. نکته اصلی فروش پهپادها با قیمت پایین به مسکو است».
در این رابطه پهپاد شاهد ۱۳۶نمونه بارزی است. به گفته منابع انگلیسی «شاهد ۱۳۶برآورد می‌شود که در مقایسه با یک موشک کروز که قیمت آن حدود ۱ میلیون دلار است، فقط ۲۰۰۰۰دلار آمریکا (۲۹۸۸۹ دلار) هزینه دارد».
عامل دوم که آقای استیون فلدشتاین آن را مورد بررسی قرار می‌دهد این است که «پهپادهای ایرانی نیز فورا در دسترس هستند، برخلاف چند مدل پیشرفته که توسط سازندگان روسی تولید شده‌اند و در نهایت باید محموله‌های بزرگی را حمل کنند، اما با تولیدشان فاصله زیادی دارد. پهپادهایی که روسیه در حال حاضر تولید می‌کند دارای برد کوتاه و کلاهک‌های کوچک هستند که آنها را از گزینه‌های مشابه ایران در موقعیت پایین‌تری قرار می‌دهد». در ادامه آقای استیون فلدشتاین درمورد پهپادهای ساخت ایران در مقاله اش می‌نویسد: «در کوتاه مدت، پهپادهای ایران در حال پر کردن شکاف هستند تا کرملین بتواند تولید پهپاد خودش را تقویت کند».
در همین زمینه
تحریم‌های جدید آمریکا علیه برنامه پهپادی حکومت ایران
ایران چه نوع پهپادی می‌سازد؟
بنا بر اظهارات مؤسسه صلح ایالات متحده (USIP)، «سامانه‌های ایران شامل سامانه‌های کوتاه برد کوچک و سبک، تا پهپادهای متوسط و سنگین، که اهداف مختلفی از اطلاعات تا نقش‌های نظارتی و شناسایی را انجام می‌دهند،است».
به عنوان نمونه شاهد ۱۳۶ «پهپادهای انتحاری هستند، به این معنی که برای بازگشت به پایگاه پس از حمله طراحی نشده‌اند. آنها با مهمات داخلی پر شده و به سمت هدفی شیرجه می‌زنند تا در اثر برخورد منفجر شوند. شاهد ۱۳۶توانایی فرار از تشخیص به وسیله رادار را دارد و می‌تواند تا برد تقریباً ۲۵۰۰کیلومتری کار کند. نقطه ضعف این پهپاد این است که به مقصدی از پیش برنامه ریزی شده پرواز می‌کند و نمی‌توان آن را در هوا هدایت کرد…».
آنچه مسلم است تاکنون در اوکراین از پهپادهای شاهد علیه اهداف نظامی و غیرنظامی استفاده حداکثری شده است. انسان‌های زیادی در اوکراین کشته شدند. متحد شدن حکومت ولایت فقیه با روسیه در جنگ با اوکراین بیانگر ماهیت جنگ طلب حکومت ولایت فقیه است. همین ماهیت ضد انسانی باعث شد که مردم ایران جنگ بی‌حاصل و ضد میهنی با عراق را به مدت هشت سال تحمل کنند و خسارات بسیار سنگینی هم به دنبال داشت.
اما واقعیت این است که حکومت ولایت فقیه با حضور در جنگ‌ها و یا راه اندازی جنگ‌ها سودهای کلانی را به دست می‌آورد و این علاوه بر سودهای اقتصادی که به جیب مافیای سپاه پاسداران واریز می‌شود، برای مردم ایران جز زندگی سخت و کمر شکن حاصلی نداشته است.
حکومت ولایت فقیه بارها اذعان کرده است که فتنه انگیزی و جنگ افروزی باعث می‌شود پاسداران و مزدوران سرکوبگر بجای جنگیدن با مردم ایران در خیابان‌های کشور، جبهه جنگ را به خارج از مرز‌های ایران بکشانند و این تامین کننده بقای نظام ستمگر ولایت فقیه می‌باشد که از ریختن خون مردم هیچ ابایی ندارد و به همین دلیل حاکمیت ولایت فقیه را مردم ایران و منطقه، حکومت خونریز و ضد بشری نام گذاری کرده‌اند و اکنون به فاز پایانی حیات ننگین و خائنانه‌اش نزدیک شده است و جنگ به خیابان‌های شهرهای ایران کشیده شده است.
این جنگ بین مردم ایران و حکومت خامنه‌ای به نقطه تعیین تکلیف رسیده است. اگرچه حاکمیت ستمگر با راه اندازی موج سنگینی از اعدام‌ها قصد ایجاد فضای رعب و وحشت را دارد، اما مردم ایران و بخصوص جوانان انقلابی از این مرحله عبور کرده‌اند و تنها به سرنگونی خامنه‌ای، قاتل مردم ایران و مردم منطقه فکر می‌کنند که در آینده‌ای نه چندان دور تحقق آن حتمی و محتوم است.
