پروفسور «حقوق بشر»، اعلام کرد که می‌خواهد صحنه را ترک کند. ظریف استعفا داد آنهم در روزگاری که از جانب مردم، مهر باطل شد بر تمامیت نظام خورده است.
اسماعیل محدث
بنا به نوشته‌ی خانم شعله پاکروان، ظریف در دیداری با کاترین اشتون وقتی به تهران برگشت از قصابان رژیم آخوندی خواست که «تکلیف ریحانه را زود روشن کنید یا آزاد کنید یا بکشید چون در هر مذاکره ای باید در باره او توضیح دهیم؟». همین یک جمله‌ی وزیر وقیح و همین یک عمل شنیع رژیم کافی است تا درک روشنی از رژیم آدمخوار آخوندی، که محمدجواد ظریف پروفسور «حقوق بشر» آن باشد، به دست بیاید. البته پاکی دختر قهرمان ایران زمین، ریحانه جباری، که در عین بیگناهی هرگز اجازه نداد که ذره ای از کثافت ذاتی رژیم منحوس آخوندی به او اصابت کند، با دادن جانش درک بسیار روشنی از ضمیر انسان مبارز ایرانی به دست داد. کما اینکه خواستِ روشن کردن تکلیف مقاومت ملی و نیروی محوری آن، یعنی از میان برداشتن سازمان مجاهدین خلق نیز از خواسته های اولیه و همیشگی این رژیم ضدایرانی بوده است. فکر از میان برداشتن یک مقاومت ریشه دارِ برخاسته از قلب مبارزه‌ی صدساله مردم ایران نیز حماقت این جنایتکاران را در معرض دید همگان قرار می دهد.
اکنون محمدجواد ظریف عنصر دیپلمات-دروغگو که با روی دیگر سکه یعنی دیپلمات-تروریست اساس دیپلماسی رژیم آخوندی را تشکیل می دهد، استعفا داده است. اگرچه این خبر در نگاه اول می تواند غیرمترقبه به نظر برسد، اما با نگاهی به اوضاع رژیم درمانده و دولت درمانده تر آخوندِ امنیتی بی یال و سر و دم؛ روحانی، زیاد هم دور از انتظار نبود. رژیم غیرمتعارف ولایت فقیه اساساً هرگز نمی بایست متولد می شد. تولد این رژیم و حیات سراسر متشنج آن تنها مدیون سرکوب بیرحانه‌ی داخلی و صدور بی کله‌ی تروریسم خارجی و چیدن میوه‌ی آن یعنی مماشات میسر شده بود. اما هر کدام از این عناصر نا مشروع عمری دارند و سرانجام، و البته نه خود به خودی، بی اثر می شوند. مردم مبارز ایران با مقاومت سازمان یافته آن، که با پرداخت بهای سنگین حتی یک لحظه این رژیم خونخوار را راحت نگذاشت، سلاح داخلی سرکوب رژیم را کند کرده و آن را به مرز بی اثری سوق داده اند. سیاست خارجی رژیم عقب مانده‌ی آخوندی هم تنها به یمن سیاست ارتجاعی و استعماری دولتهای غربی برای آن فرجه تراشید. اما این سیاست هم، با توجه به ماهیت عقب مانده‌ی رژیم آخوندی، و البته با دیپلماسی و تلاش شبانه روز مقاومت ملی و رهبری خانم مریم رجوی بی اثر شد و به آخر خط رسید.
طبیعتاً دست اندرکاران و تحلیگران، در فرای آنچه که نشر می دهند و یا در اظهاراتشان بیان می دارند، از ماهیت رژیم آخوندی حتما خبر دارند. کمااینکه مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا در واکنش به استعفای ظریف نوشت: «ما متوجه استعفای جواد ظریف هستیم. خواهیم دید که آیا نهایی می‌شود یا نه. در هر حالتی، او و حسن روحانی فقط ویترین جلویی یک مافیای فاسد مذهبی هستند». کیست که نداند که اصلاح طلب و اصول گراهای رژیم آدمخوار آخوندی سروته یک کرباسند و مهر باطل «اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا» این جماعت را به رعشه انداخته است. اگر بی عرضگی ذاتی خاتمی ذره ای شک و شبه برای لیاقت دوام دیکتاتوری مذهبی باقی گذاشته بود، رندی و بی چشم و رویی روحانی و ظریف و شکست سنگین دولت «اعتدالگرا»؛ این اولاد خلف دستگاه امنیتی و مماشات، هرگونه تردید را از میان برداشت و دولت روحانی و با آن رژیم آخوندی به واقع به آخر خط رسیده اند. دستان این جماعت فاسد و بی لیاقت بوی خون می دهد و با اینکه روح پلیدشان را به سی سکه‌ی سیاه به شیطان فروخته اند، اما تردیدی در کار نیست، دیگه تمومه ماجرا! اعتصابات کارگران در سراسر ایران، تظاهرات اعتراضی مردم در جای جای کشور، فعالیتهای روزافزون کانون های شورشی و بالندگی مقاومت سازمانیافته این رژیم منحوس را به یک قدمی مرز سرنگونی سوق داده اند. دیر نیست که رژیم آخوندی در تمامیتش به دست پرتوان مردم مبارز ایران و ارتش آزادیبخش از صحنه‌ی روزگار حذف شود و آزادی و آبادی سرانجام در زیباترین وطن برقرار شود.
در همین زمینه:
تظاهرات ژنو؛ ظریف صحنه را خالی کرد
ویترین مافیای فاسد در حال برهم خوردن است؛ مفهوم استعفای ظریف
