به یاد فرید ملکی آذر جوان باغیرت و شجاع مهرشهر
در سالگرد قیام سراسری ۱۴۰۱، تعداد زیادی از شهیدان قیام که به دلایل مختلف از جمله فشارهای حکومت به خانوادهها گمنام مونده بودن شناسایی شدن. در برخی از شهرها در همان روزهای اول قیام جوانانی بودن که بجرم شرکت در تظاهرات به ضرب گلوله و یا ضربات باتوم مزدوران خامنهای بشهادت رسیدند. آنها در سکوت و بیخبری کامل در گوشهای از آرامستانی بخاک سپرده شدند. مدتها گذشت تا خانواده و یا دوستان شهیدان واقعیت رو افشا کنند. یکی از این جوانان مبارزی که گمنام مانده بود فرید ملکی بود. فرید ملکی کجا، چطور و کی به شهادت رسید؟
فرید ملکی آذر از جمله جوانانی بود که تا قبل از شروع قیام سراسری۱۴۰۱ سرش در کار خودش بود. جوانی با اعتماد به نفس بالا، مودب، خوش رفتار و قدردان. او بسیار کنجکاو و پر تلاش بود. از آن دست جوانان با جنبه و ظرفیت که برای همه دوستان و نزدیکانش یار و همراه بود. جوانی با استعداد و با پشتکار، مسئولیت پذیر و باغیرت. با قلبی مهربان و سرشار از احساس.
چند سالی برای کار به ترکیه رفته بود اما بنا به دلایل خانوادگی برگشت. او هم مثل همه جوانان ایران دنبال آیندهای روشن و زندگی در آرامش بود. میخواست دوباره برای رسیدن به آروزهایش از ایران خارج شود اما نگذاشتند.
اما قیام سراسری۱۴۰۱ که از خونخواهی مهسا امینی آغاز شد، آغازی بر زندگی فرید ملکی هم بود. یک هفته بعد از مرگ مظلومانه مهسا بدست مزدوران حکومتی، فرید هم مثل همه جوانان ایران برای اعتراض به اینهمه ظلم و سرکوب به خیابان رفت. او رفت تا مرگ دیکتاتور را فریاد بزند.
در همین زمینه
نگاهی به سرگذشت شهید قیام مهدی فرحانی (شهادت زیر شکنجه)
پر کشیدن شهید قیام فرید ملکی بدست آدمکشان خامنهای
چهار مهر ۱۴۰۱ بود و جوانان در گلشهر کرج، خیابانها را با فریادهایشان تسخیر کرده بودند. فرید ملکی هم در بین آنها بود. مزدوران خامنهای به تظاهرات جوانان وحشیانه یورش بردند. فرید که به چنگ آنها افتاده بود بهشدت از ناحیه سر و صورت مورد ضربوشتم قرار گرفت.
آدمکشان حکومتی جمجمهاش را با ضربات باتوم شکستند و این جوان آگاه و آزادیخواه در کف خیابان برای آزادی که بدنبالش بود بهخون نشست و کف خیابان از خون سرخش رنگین شد.
پیکر فرید را در سکوت و بیخبری در قطعه۳۲۶ ردیف۲۶ شماره۸ بهشت زهرا بخاک سپردند. اما یاد و نام او که برای آزادی سنگ فرش خیابان را از خونش رنگین کرد، هرگز فراموش نخواهد شد.
این صدای فرید و همه شهیدان گمنام قیام سراسری است که طنین انداز است: «ای تاریخ من را به یاد داشته باش! خون من بیگناه را به ناحق ریختند تا مشعل این انقلاب همچنان روشن بماند. من شهیدی در راه آزادی هستم. مرا بهخاطر بسپار…».
