نتیجه انتخابات قلابی ایران هر چه باشد تغییری در آراء واقعی مردم ندارد
نظام میرمحمدی
حقوقدان و کارشناس مسایل ایران
بر عکس کشورهای دموکراتیک که اداره امور کشور توسط نمایندگان منتخب مردم صورت می‌گیرد؛ در ایران تحت حاکمیت مطلقه ولایت فقیه، آراء مردم کمترین ارزشی ندارد. طی ۴۱ سال گذشته هرگز انتخابات در مفهوم حقیقی کلمه در ایران وجود نداشته و مردم نقشه‌مسیر و نحوه اداره کشور را تعیین نکرده‌اند و شخص ولی فقیه آنچه را اراده کرده با مکانیزمی تحت عنوان «اتاق تجمیع آراء» مهندسی کرده است. این مکانیزم تنها عطف به مجلس نبوده و در پدیده عقب مانده‌ای بنام «خبرگان رهبری» و ریاست جمهوری نیز خود را بارز کرده است.
خمینی، ولی فقیه بلامنازع با ادغام «دین و سیاست» و با تکیه بر کلیه اهرمهای قدرت؛ نیروها و جریانات سیاسی، که معتقد به پلورآلیسم و مشارکت مردم در رقم زدن سرنوشت کشور بودند، را منحرف می‌خواند و کسانی را که خواهان دموکراسی بودند جاهل و یا خائن می‌نامید. این اشاره خمینی عطف به برنامه های سیاسی اعلام شده سازمان مجاهدین خلق ایران بود که از ابتدا ولایت فقیه را حتی نافی آزادیهای مصرح در قانون اساسی رژیم می‌دانستند و معتقد به جمهوری دموکراتیک با مشارکت همه مردم از طریق نمایندگان واقعی منتخب خود در اداره امور کشور بودند.
به همین دلیل مقاومت ایران، از ۳۰خرداد سال۶۰، ببعد همواره تاکید کرده است که در رژیم ولایت فقیه راه حل تغییر بنیادی و سیاسی، انتخابات و صندوق رأی نیست.
مردم ایران تجربه تاریخی ۱۲۰ ساله برای نیل به آزادی و دموکراسی دارند. در انقلاب مشروطیت ایران از سال ۱۲۸۵ شمسی ببعد همیشه خواست مردم و نیروهای مترقی انتخابات آزاد بوده که بر اساس صندوق رای و انتخاب مساوی هر ایرانی برای مشارکت در حاکمیت بوده است.
سلطان یا شاه دیکتاتور در دوران قاجار و پهلوی خود را «سایه خدا» (ظل الله) و خمینی و خامنه‌ای خود را نماینده خدا می‌خوانند.
آقای مسعود رجوی که به همراه آخرین گروه زندانیان سیاسی شاه در تاریخ در ۳۰دی ۵۷آزاد شد؛ چهار روز بعداز آزادی در دانشگاه تهران، که مرکز تجمع نیروهای سیاسی و مترقی بود، سخنرانی کرد و اولین سخنان او راجع به آزادی بود چون او به خوبی با اندیشه خمینی و جریان وابسته به او در زندانهای شاه آشنا بود و برایش محرز بود که در اندیشه ارتجاعی و قرون وسطایی خمینی و افراد هم‌مسلک او تنها چیزی که قربانی و به مسلخ برده می‌شود «آزادی» است.
به همین دلیل در نقطه مقابل خمینی که می‌گفت فقط «جمهوری اسلامی»؛ مسعود رجوی معتقد به «جمهوری دمکراتیک» مبتنی بر آراء واقعی مردم بود.
براساس همین اعتقاد عمیق به آزادی؛ مجاهدین حدود ۲.۵سال خمینی را تحمل کردند اما خمینی به خواسته‌های مردم ایران برای برپایی یک حکومت مردم‌سالار خیانت کرد و برخلاف همه وعده‌هایی که در نوفل لوشاتوی پاریس داده بود حاکمیت ولایت فقیه را بر مردم ایران تحمیل کرد. خمینی از اساس مجلس مؤسسان را منتفی و بجای آن ملغمه‌ای تحت عنوان مجلس خبرگان تشکیل داد. مجلسی از ۷۵ نفر که اساسا التزام قلبی و عملی به ولایت فقیه داشتند، تشکیل شد و قانون اساسی را تدوین کرد که ولایت فقیه از اصلی‌ترین موضوعات گنجانده شده در آن بود. اصل ولایت فقیه یعنی نفی انتخابات مردم و همچنان که خودشان می گویند حرف آخر را ولی فقیه می زند و بعنوان نماینده خدا همه مسایل را تعیین تکلیف می کند و به همین دلیل مجاهدین بشدت با آن مخالفت نموده و اعلام کردند به چنین قانونی رأی نمی‌دهند.
متقابلاً خمینی مجاهدین را از حق مسلم هر ایرانی برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری محروم ساخت و صراحتا فتوا داد که آنهایی که به قانون اساسی رأی نداده‌اند حق کاندیدا شدن در انتخابات ریاست جمهوری را ندارند و بدین ترتیب مسعود رجوی بعنوان کاندیدای همه نیروهای ترقیخواه حذف شد.
آنچه که در ۲ اسفند امسال تحت عنوان انتخابات مجلس در ایران برگزار شد، مستقل از هر نتیجه‌ای که داشته باشد، بازتاب همین عملکرد ۴۱ساله است. چه خمینی و چه پس از او خامنه‌ای هر کدام به سبک خودشان تلاش کرده‌اند تا صورت مسأله‌ای که با آن مواجه هستند را پاک کنند. مثلا در انتخابات مجلس دوره سوم خمینی با ایجاد تشکلی موسوم به «روحانیون مبارز» امثال آخوند کروبی را به پیروزی رساند و این جریان ارتجاعی را حاکم کرد. در انتخابات مجلس دوره چهارم که در آستانه مرگ خمینی بود؛ خامنه ای و رفسنجانی برای پیشبرد خط خودشان جناح موسوم به «خط امام» را در مجلس از اکثریت انداختند و با بکارگیری «نظارت استصوابی» جریانی که آخوند کروبی شاخص آن بود را حذف کردند و آخوند علی اکبر ناطق نوری را بعنوان رئیس مجلس بجای او نشاندند. در مجلس دوره پنجم خامنه ای مهندسی کرد و عمده طرفداران رفسنجانی را رد صلاحیت کرد.
در مجلس دوره نهم حتی خود رفسنجانی که همیشه یکی از مهره‌های کلیدی حاکمیت بود و پس از مرگ خمینی؛ خامنه‌ای را بدون اینکه واجد شرایط باشد بعنوان «رهبر و ولی فقیه» جانشین‌سازی کرد؛ خامنه‌ای صلاحیت او را رد کرد و اجازه نداد تا به مجلس راه یابد و این خصومت آنقدر حاد شد که خامنه‌ای حذف نرم رفسنجانی، رقیب ۵دهه‌ای خود را، مهندسی کرد و او را در استخر برای همیشه از سر راه خود برداشت.
در صحنه سیاسی ایران این دو جریان ارتجاعی معتقد به ولایت فقیه همیشه بصورت موازی نقش ایفا می کنند؛ یکی با دجالیت یا اصولگرایی که شاخص آن «خمینی دجال» بود و دیگری با شیادی و شارلاتانیزم که اکنون در تمامیت آن در آخوند روحانی شیاد نمایندگی می‌شود. پراگماتیسم شیوه عملی است که رفسنجانی و خاتمی و روحانی آنرا نمایندگی کرده‌اند ولی در ماهیت ضددموکراتیک آنها هیچ فرقی وجود ندارد و هر دو جناح در صدد حفظ موجودیت ولایت فقیه هستند. متقابلاً مردم ایران با شعار رادیکال «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگر تمام شد ماجرا» در قیام سراسری سال ۹۶ خواهان سرنگونی تمامیت رژیم فاسد ولایت فقیه شدند. این رأی واقعی مردم و یک رفراندوم سراسری بود که همچنان ادامه دارد.
در قیام آبان ۹۸مردم بپاخاسته در سراسر ایران مجددا رأی واقعی خود را ابراز کردند و راه حل شان سرنگونی رژیم بود در دیماه۹۸ دانشجویان بعنوان نمایندگان قشر آگاه جامعه شعار دادند «نه بد می خواهیم نه بدتر نه شاه می خواهیم نه رهبر»؛ یعنی هم جواب اصلاح طلبان قلابی و هم جواب خامنه ای بنیادگرا و هم پاسخ تتمه حسرت بدل شاهنشاهی را دادند.
راه حل و صندوق رأی واقعی را می‌توان از کلام خانم مریم رجوی شنید. ایشان عطف به نمایش انتخابات قلابی رژیم گفت:
«در این چهل سال، مبارزه برای آزادی حتی یک روز متوقف نشده و امروز در قیام‌های مردم ایران متبلور شده است. در قیام‌های پرشکوهی که از دی ۹۶ تا آبان و دی ۹۸، همچنان ادامه داشته و سر بازایستادن ندارد.
هم‌چنان‌که رهبر مقاومت ایران گفته است: نور مقاومت برای آزادی خاموش‌شدنی نیست، هرچقدر نور را بشکنند، انکسار نور، تابش آن را بیشتر می‌کند. مردم ایران حق دارند آزاد باشند. حق دارند حاکمیت خودشان را انتخاب کنند و حق دارند عدالت اجتماعی و توسعه اجتماعی داشته باشند؛ آری مردم ایران شایسته آزادی، دمکراسی و برابری هستند».
بیشتر بخوانید:
مردم و مقاومت ایران برنده اصلی نمایش انتخابات در ایران!
تحریم انتخابات توسط زندانیان زن سیاسی محبوس در زندان اوین
آیا در رژیم مبتنی بر ولایت فقیه «انتخابات» محلی از اعراب دارد؟
نامه تعدادی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در رابطه با تحریم انتخابات
