فریاد مردم علیه فقر، غارت و بی‌عدالتی ساختاری
یکشنبه ۹ آذر ۱۴۰۴، ده‌ها شهر ایران صحنه موج تازه‌ای از اعتراضات مردمی بود؛ معترضانی از اقشار مختلف که زیر فشار فقر، فساد و بی‌پاسخ‌گویی مزمن مقامات حکومتی، به خیابان آمدند و خواستار احقاق حقوق پایمال‌شده خود شدند. این اعتراضات گسترده، از مالباختگان پرونده‌های زمین و رمزارز تا بازنشستگان، کارگران، پیمانکاران، کارمندان بهزیستی، دانشجویان و لنجداران را در بر گرفت؛ شبکه‌ای از مطالبات که تنها یک نقطه مشترک دارد: ساختاری که سال‌هاست مردم را با تحقیر، بلاتکلیفی و فقر رها کرده است.
خراسان جنوبی؛ «خانه‌دار شدن گناه است!»
در خراسان جنوبی، مالباختگان زمین‌های موسوم به «موسوی» سی‌اُمین تجمع پیاپی را برگزار کردند. این شهروندان با وجود رأی دادگاه، مصوبه شورای تأمین و صدور اجرای احکام، هنوز به حق قانونی خود نرسیده‌اند. معترضان با صدایی بلند گفتند:
«خانه داشتن در این مملکت گناه است؛ قانون فقط برای فقراست و خودی‌های حکومت هر کاری بخواهند می‌کنند.»
تجمعات بازنشستگان؛ از تهران تا اهواز، اصفهان و کرمانشاه
تهران – فرهنگیان و بازنشستگان ۱۴۰۱
بازنشستگان ورودی ۱۴۰۱ صبح یکشنبه ابتدا مقابل سازمان برنامه و بودجه و سپس مقابل مجلس تجمع کردند. آنان می‌گویند قانون رتبه‌بندی ناقص اجرا شده و احکام صادره تحریف‌شده است. فرهنگیان با یادآوری سال‌ها خدمت به نسل‌ها، تأکید کردند که هنوز کرامت و حقشان ادا نشده است.
اهواز – بازنشستگان تأمین اجتماعی
بازنشستگان مقابل اداره کل تأمین اجتماعی اهواز تجمع کردند؛ جمعیتی که با شعارهای تند، وضعیت معیشتی و سقوط قدرت خرید خود را فریاد زدند:
«نان گران، بنزین گران، دارو گران… در حسرت یک لقمه نان!»
«فقط کف خیابون به‌دست میاد حقمون!»
«دشمن ما همینجاست، دروغ می‌گن آمریکاست!»
اصفهان – بازنشستگان فولاد
بازنشستگان فولاد با شعار «فریاد، فریاد از این‌همه بیداد» مقابل استانداری تجمع کردند. این افراد که عمر خود را پای صنعت فولاد گذاشته‌اند، زیر بار گرانی و وعده‌های بی‌پشتوانه ناچار به اعتراض خیابانی شده‌اند.
کرمانشاه – بازنشستگان تأمین اجتماعی
در کرمانشاه، بازنشستگان مقابل ساختمان تأمین اجتماعی گرد آمدند و علیه فقر، گرانی، مشکل بیمه و هزینه‌های درمان شعار دادند:
«نان گران، دارو گران؛ دولت شده دشمن جان!»
بهزیستی؛ کارمندانی زیر چرخ بی‌عدالتی
کارکنان بهزیستی – نهادی که باید پناه جامعه باشد – خود به صف معترضان پیوستند. یکی از کارکنان رسمی با ۱۷ سال سابقه گفت:
«حقوق من ۱۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است؛ با این پول زندگی ممکن نیست.»
فعالان این مجموعه تأکید کردند که کارمندانی با تخصص بالا و مسئولیت سنگین، در فقر و فرسایش معیشتی رها شده‌اند.
اعتراضات کارگری؛ از شوش تا بندرعباس و هرمزگان
شوش – کارخانه قند خاورمیانه
کارگران این کارخانه برای دومین روز متوالی تجمع کردند. آنان ماه‌هاست منتظر حقوق و مطالبات قانونی هستند و می‌گویند:
«صبر تمام شده؛ تا احقاق حق، اعتراض ادامه دارد.»
بندرعباس – فولاد مادکوش
کارگران فولاد مادکوش دست به اعتصاب زدند. ماه‌ها حقوق پرداخت نشده، بیمه معوق و بی‌توجهی کامل مدیران، فضای کارخانه را به نقطه انفجار رسانده است.
کشتی‌سازی هرمزگان – ایزوایکو
خشم کارگران ایزوایکو به اوج رسیده است؛ از ۶ ماه بیمه‌پرداخت‌نشده تا تأخیر چهارماهه در حقوق نیروهای تأمین‌کار. یکی از کارکنان گفت:
«این‌جا حق‌خوری آشکار است؛ مسئولان فقط نگاه می‌کنند.»
خوزستان؛ پیمانکاران نوسازی مدارس و کارکنان ادارات
در اهواز، پیمانکاران اداره کل نوسازی مدارس مقابل استانداری تجمع کردند و اعتراضات زنجیره‌ای کارکنان علوم پزشکی و دیگر ادارات را تکمیل کردند. پرسش مشترک آنان این است:
«آیا کسی صدای زحمتکشان خوزستان را می‌شنود؟»
اعتراضات مردمی در شوش
بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند و با شعارهایی مثل:
– «می‌جنگیم، می‌میریم، حقمونو می‌گیریم!»
– «لبنان را رها کن، فکری به حال ما کن!»
– «سفره بی‌نان ما، چه می‌خواهی از جان ما؟»
بی‌عدالتی گسترده و اولویت‌های مخرب حکومت ایران را هدف قرار دادند.
یزد؛ متقاضیان مسکن ملی
در یزد، متقاضیان مسکن ملی در اعتراض به تأخیر شدید پروژه‌ها مقابل استانداری تجمع کردند. آنان می‌گویند سال‌هاست بین وعده‌ها و بلاتکلیفی معطل مانده‌اند.
مالباختگان کینگ‌مانی؛ ۴۱۰۰ شاکی و ۱۷۰ میلیون یورو زیان
معترضان پرونده «کینگ‌مانی» مقابل دیوان عالی تجمع کردند. یکی از مالباختگان گفت:
«سرمایه‌مان را از دست دادیم، اما امید و همبستگی‌مان را نه. این مردم خسته نمی‌شوند.»
اعتراض لنجداران آبادان؛ بحران ته‌لنجی
در بندر چوئیده آبادان، ملوانان و لنجداران نسبت به توقف ترخیص کالا و بی‌توجهی مسئولان تجمع کردند. آنان می‌گویند:
«تصمیم‌گیری از پشت شیشه دودی، نتیجه‌اش همین بی‌عدالتی امروز است.»
جمع‌بندی: ایران در آستانه یک نقطه جوش
اعتراضات ۹ آذر ۱۴۰۴ نشان داد که فقر، فساد و سوءمدیریت چنان عمیق شده که از کارگران و بازنشستگان تا مالباختگان و دانشجویان را به خیابان کشانده است. شکاف بین مردم و حکومت ایران هر روز عمیق‌تر می‌شود و فریاد معترضان صریح‌تر:
حق در این ساختار داده نمی‌شود؛ مردم آن را در خیابان مطالبه می‌کنند.
