مافیای خانواده تبهکار در غارت اموال مردم ایران
۴۰ سال قبل در حالیکه خمینی بر موج انقلاب ضد سلطنتی سوار شده بود و ماهیت دجالگرانه خود را میپوشاند گفت: « علاوه برا اینکه زندگی مادی شما را میخواهیم مرفه بشود ، زندگی معنوی شما را میخواهیم مرفه کنیم . شما به معنویات احتیاج دارید، معنویات ما را اینها بردند ، دلخوش نباشید که تنها مسکن میسازیم ، آب و برق را برای طبقه مستمند مجانی میکنیم ، اتوبوس را برای طبقه مستمند مجانی میکنیم ، دلخوش به این مقدار نباشید ، معنویات شما را ، روحیات شما را عظمت میدهیم .»
اما در پی گذشت چهل سال خیانت و تبهکاری، کاخ دجالیت و شعارهای تو خالی فروریخته و وعده وعیدهایی که فقط برای حفظ نظام بود ماهیت چپاولگرانه و غارت و فساد سردمداران را برای مردم روشن کرد .
بنیاد آمریکایی «هریتیج» در آخرین گزارش سالانه خود (۲۰۱۸)، ایران را با تکیه بر شاخص‌های آزادی اقتصادی در میان ۱۸۰ کشور مورد بررسی در رده ۱۵۶ قرار داده است .
در آخرین گزارش سازمان معروف «شفافیت بین‌المللی»، ایران از لحاظ درجه فساد در میان ۱۸۰ کشور مورد بررسی در رده ۱۳۸ جای دارد.
واقعیت اینست که ابعاد فساد سیستماتیک و سازمانداده شده در دیکتاتوری ولی‌فقیه به حدی گسترش یافته که اکنون کارگزاران و متولیان رژیم جملگی نسبت به سرنوشت محتوم حکومت به وحشت انداخته است.
فساد نوعی فعالیت مجرمانه است که توسط شخص یا سازمانی انجام میگیرد که دارای اختیاراتی است که غالباً برای سوءاستفاده از قدرت به وی واگذار شده است . فساد فعالیتهای بسیاری از جمله رشوه خواری و اختلاس را شامل می شود.
“استیفن د. موریس”، استاد سیاست ، می گوید فساد «سیاسی » استفاده نامشروع از قدرت عمومی برای منافع شخصی است. پروفسور اقتصاد “یان سنیور” میگوید « فساد اقتصادی » اقدامی است برای تأمین مخفیانه یک کالا برای خدمات به شخص ثالث تا او بتواند بر برخی اقدامات تأثیر بگذارد و شخص ثالث یا هر دومنافع آنرا ببرند . دانیل کافمن از بانک جهانی نیز میگوید ، «فساد حقوقی» فسادی است که قدرت در محدوده قانون مورد سوءاستفاده قرار میگیرد – زیرا افراد با قدرت غالباً این توانایی را دارند که برای محافظت از خود قوانینی وضع کنند . تأثیر فساد در زیرساخت ها افزایش هزینه ها و زمان ساخت و ساز ، کاهش کیفیت است . تحقیقات بر روی « فساد اجتماعی» که توسط انستیتو یونیسیست انجام گرفته نتیجه گیری میکند که فساد به افراد امکان میدهد که با تجزیه سیستمی که خود بخشی از آن هستند به اقدامات نا مشروع برای منافع خود دست بزنند .
در نظام ولایت فقیه هر ۴ نوع فساد سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و اجتماعی به حدی رواج دارد که جزئی از ساختار روزمره جامعه است و شبکه های الگارشی مافیایی، شبکه خانواده‌های تبهکار را راه اندازی و از طریق مجموعه های بهم پیوسته ای از بنادر، راه های ارتباطی و مراسلاتی برای قاچاق کالا، دکل نفت و نفت کش دزدی، وجود حساب‌های کلان بانکی از طریق آقازاده ها ی خارجه نشین غارت اموال مردم را سازمان یافته به پیش میبرند . متولیان رژیم در بانک‌های خارجی و یا اختصاص دادن قراردادهای کلان اقتصادی به نیروهای سرکوبگر سپاه و بسیج ضد مردمی اجزا این الگارشی مافیایی هستند . این الیگارشی و جریان انتقال اموال غارت شده به عقیده بسیاری از کارشناسان رژیم به امری غیرقابل بازگشت و غیر قابل توقف تبدیل شده است. و امروز خامنه ای وقیحانه میگوید ۴۰ سال دوم قطعا از ۴۰ سال اول بهتر خواهد بود
اما آنچه در هیچ خانواده تبهکار مافیایی مشابه آن وجود ندارد ، روش سرکوب مردم برای ادامه این وضعیت برای سرپوش گذاشتن بر چنین وضعیتی است که آنرا یک نماینده حکومتی در مجلس ارتجاع اینگونه به تصویر کشیده است: «حکم قطع دست یک سارق، شگفتی و تأسف همگانی را در جامعه به وجود آورده است.
این حکم در شهری صادر و اجرا شده است که به نوعی مرکز جنجال‌های مربوط به موسسات مالی و اعتباری غیرمجاز بوده و جالب تر این که مال مسروقه نیز، چندین گوسفند بوده است و نه اموال هزاران شهروندی که سرمایه زندگی شان در این موسسات به تاراج رفته و بسیاری شان به خاک سیاه نشسته اند». (سایت حکومتی عصر ایران ۱۷ بهمن ۱۳۹۶)
از همین نویسنده:
فضاحت بزرگ کشف اورانیوم در تورقوزآباد تهران
