صالح شهنی
سایت رویداد ۲۴در بازارگرمی برای انتخابات و اهمیت اعتماد مردم به حاکمیت گفتگویی را با فردی ترتیب داد. پیشتر از این نیز این سایت گفتگوهای متعددی را برای بازار گرمی‌های انتخاباتی، ترتیب داده بود. این فرد که محمدعلی ایازی می‌باشد از کارچرخان‌های نظام است. سایت رویداد او را قرآن‌پژوه و استاد دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی دانشگاه تهران معرفی می‌کند!. «کدخدای ده که پای منقل بْود وای که این گفتگوها چه رسوایی بْود».
خوب است که نگاهی به بخش‌هایی از این گفتگو داشته باشیم. از وی درباره اهمیت اعتماد مردم به نظام سیاسی سؤال می‌شود. این که در صورت بی توجهی به مطالبات عمومی، حاکمیت با چه هزینه‌هایی مواجه خواهد شد.
او در پاسخ می‌گوید که اگر فاصله مردم با حاکمیت زیاد شود، اتفاق‌های تلخی می‌افتد. در حکمرانی خوب رضایت مردم لازمه مشروعیت است. هر حکومتی باید معتقد باشد که آرای مردم دارای اهمیت زیادی است و رضایت‌مندی عمومی لازمه مشروعیت نظام سیاسی است. اگر حکومت قصد دارد در راستای اهداف پیش‌بینی شده، سیاست‌هایش را به درستی اجرا کند، باید به مردم اهمیت بدهد.
گفتگو و داد و ستد با پشتوانه رضایت جامعه
از نظر ایشان رضایت مردم لازمه مشروعیت و الزامی و انکار ناشدنی است. اما این که بعد از ۴۵سال حاکمیت، به یاد آن ها می‌افتد جای تأمل دارد. وی ادامه می‌دهد، اگر بخواهیم با نظام بین‌الملل وارد گفتگو و داد و ستد شویم، پشتوانه رضایت جامعه می‌باشد.
«بعد از ۴۵ سال غارت منابع طبیعی مردم ایران و فروش آن به اجنبی، تازه رضایت جامعه شرط شده است. در غیر این صورت کشور‌های خارجی مانند چین و روسیه با عقد قرارداد کشور ما را به یغما خواهند برد. بگذریم از این که ما نفهمیدیم که مردمی بودن در این حاکمیت از چه موقع واجب شده است».
ایازی می‌گوید حتی کشور‌هایی که به انتخابات آزاد اعتقادی ندارند، ظاهری سعی می‌کنند، ادعا کنند که از پشتوانه مردمی برخوردارند. مثلا گروهی از مخالفان را درست می‌کنند و در انتخاباتی صوری، به آن‌ها حق رای می‌دهند. « به این می‌گویند، نعل وارونه زدن. انتخابات آزاد یعنی زیر نظر ارگان‌های بین‌المللی، نه با زور و اجبار و تهدید و ارعاب».
در همین زمینه
اوج گیری اعتراضات؛ کارگران و بازنشستگان نمایش انتخابات را به تمسخر گرفتند!
حاکمیت توتالیتر و نظارت بر شهروندان
آخوند مربوطه در پاسخ به این سؤال که حکومت توتالیتر چگونه به شهروندان نظارت می‌کند چنین افاضه می‌کند. «نظام‌هایی هستند که به نقش مردم اعتقاد ندارند و حاضر به ظاهرسازی هم نیستند. به همین دلیل هم هیچ وقت سیاست‌هایشان قابل اجرا نیست و فساد، ریشه‌دار است. در چنین نظام‌هایی اساسا حاکمیت در انحصار طبقه‌ای خاص و قلیل است. این رویکرد بسیار خسارت‌زاست و نظام تصمیم‌گیری را با چالش‌های عدیده‌ای مواجه می‌کند».
البته بهتر از این نمی‌شد حاکمیت ولایت را چنین آشکار توصیف کند. او اضافه می‌کند که در این چند سال خیلی از مردم رغبتی برای حضور در راهپیمایی ۲۲بهمن نشان نمی‌دهند. آن‌ها معتقدند اگر شرکت کنند، این حضور توسط جریان‌های ناکارآمد مصادره به مطلوب می‌شود. در حالی که روز ملی ۲۲بهمن به همه گروه و سلیقه‌ها تعلق دارد. اگر مردم به نظام اعتماد نکنند، قصه چوپان دروغگو هر روز تکرار می‌شود.
رای مردم ایران سرنگونی رژیم ولایت فقیه
«بایستی به این‌گونه از نسل منقرض شده گفت: مردم ایران هیچ اعتمادی به شما و نظام الهی‌تان ندارند». همین بس که در آستانه انتخابات پوشالی حاکمیت‌تان صدای خودی‌ها و نخودی‌های نظام‌تان هم در آمده است. عباس عبدی یکی از همین افراد نخودی نظام است. او می‌گوید «در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بسیاری از رفتار‌های سیاستی را جز در قالب رویکرد اوتیسمی نمی‌توان توضیح داد. یعنی که سیاست‌گذار هیچ نگاهی به جامعه و بازخورد رفتارهایش ندارد.
صرف این که خودش رفتاری را بپسندد، گمان می‌کند که آن کار خوب است و اگر دیگران با او همراهی یا تایید نکنند، مشکل آن‌هاست». آری، این‌گونه گفتگوها آن هم در آستانه انتخابات یک پیام روشن دارد. پیام این است که ارتباط سیاست‌گذاران نظام با واقعیت جامعه بطور کامل قطع شده است. ترس از ریزش و فروپاشی، نظام را در بر گرفته است. به مصداق آن شعر که «الغریق یتشبث بکل حشیش» این چنین به هر خس و خاشاکی دست می‌آویزد.
