روزنامه حکومتی اعتماد در گزارشی تکان‌دهنده درتاریخ ۱۸فروردین ماه ۱۴۰۴از وضعیت آموزش کشور تحت حاکمیت آخوندهای جهل و جنایت پرده برداشته است. بیش از ۷۰ درصد دانش‌آموزان ایرانی در مقایسه با استانداردهای جهانی از سواد کافی برخوردار نیستند. این آمار نه تنها زنگ خطری برای آینده ایران است، بلکه فریادی از عمق فاجعه‌ای است که ریشه در فقر گسترده، ناکارآمدی نظام آموزشی و سیاست‌های حکومتی دارد که به گفته مردم، تنها با سرنگونی آن می‌توان امیدی به بهبود داشت.
ایران در قعر جدول جهانی، آزمون‌های بین‌المللی چه می‌گویند؟
گزارش رسانه حکومتی اعتماد به نتایج آزمون‌های بین‌المللی تیمز (TIMSS) و پرلز (PIRLS) استناد کرده که هر ۴تا ۵سال عملکرد دانش‌آموزان جهان را می‌سنجند. ایران در این آزمون‌ها در میان کشورهای با ضعف عملکرد قرار دارد. در تیمز ۲۰۲۳و پرلز ۲۰۲۱، از هر ۱۰دانش‌آموز ایرانی، ۴نفر حتی به حداقل سطح یادگیری در خواندن، ریاضی و علوم دست نیافته‌اند و بیش از ۷۰درصد آن‌ها عملکردی پایین‌تر از میانگین جهانی دارند. این آمار نشان‌دهنده رشد کمی آموزش بدون توجه به کیفیت است؛ سیاستی که نتیجه‌اش فقر یادگیری و عقب‌ماندگی گسترده شده است.
در همین زمینه
فاجعه خاموش در آموزش ایران، یک میلیون دانش‌آموز بازمانده از تحصیل
فقر و آموزش، دو روی یک سکه در ایران امروز
فقر مفرط در ایران تنها به گرسنگی و بی‌سرپناهی محدود نمی‌شود؛ این گزارش نشان می‌دهد که فقر آموزشی نیز به همان اندازه فراگیر است. کیفیت پایین آموزش در مدارس دولتی، کمبود امکانات و بی‌توجهی به زیرساخت‌ها، دانش‌آموزان را از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم کرده است. وقتی ۷۰درصد دانش‌آموزان یک کشور از استانداردهای جهانی عقب می‌مانند، سخن از نابرابری دیگر بی‌معناست؛ این یک فاجعه ملی است که ریشه در سیاست‌های حکومتی دارد.
سیستان و بلوچستان، نماد محرومیت آموزشی
وضعیت در برخی استان‌ها از فاجعه نیز فراتر رفته است. در سیستان و بلوچستان، ۵۸.۴درصد از جمعیت زیر ۲۴سال مدرک دیپلم ندارند. این در حالی است که پوشش تحصیلی در دوره دبستان بیش از ۹۵درصد گزارش شده، اما نرخ واقعی تحصیل در متوسطه اول به ۹۰.۱درصد و در متوسطه دوم به ۸۰درصد کاهش می‌یابد. پس از سیستان و بلوچستان، استان‌های آذربایجان غربی (۴۱درصد) و گلستان (۳۸درصد) در رده‌های بعدی این بحران قرار دارند. این آمار نشان می‌دهد که هرچه دانش‌آموزان به مقاطع بالاتر می‌رسند، فقر و محرومیت آن‌ها را از تحصیل و آموزش بازمی‌دارد.
ترک تحصیل، زخمی که عمیق‌تر می‌شود
بر اساس سالنامه آموزش و پرورش، در سال تحصیلی ۱۳۹۹ـ۱۴۰۰بیش از ۹۸۰هزار دانش‌آموز در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و دوم از تحصیل بازماندند و ۲۷۰هزار نفر دیگر رسماً انصراف دادند. این آمار در سال ۹۸ـ۹۹ نیز کمابیش مشابه بود. ترک تحصیل گسترده، نتیجه مستقیم فقر اقتصادی و بی‌توجهی حکومتی است که نه تنها آینده این دانش‌آموزان، بلکه آینده کل کشور را به مخاطره انداخته است.
نمره‌های شرم‌آور، سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و خوزستان در قعر جدول
نمودار میانگین نمرات امتحانات نهایی خرداد ۱۴۰۳نشان می‌دهد که سیستان و بلوچستان (۷.۵۹)، کهگیلویه و بویراحمد (۸.۵۹) و خوزستان (۹.۰۴) پایین‌ترین عملکرد را در میان استان‌ها داشته‌اند. این اعداد نه تنها ناکامی نظام آموزشی را نشان می‌دهند، بلکه آیینه‌ای از تبعیض منطقه‌ای و بی‌عدالتی‌ای هستند که ریشه در سیاست‌های کلان حکومتی دارد.
حکومتی که مردم را به فقر و جهل محکوم کرد
این گزارش تنها گوشه‌ای از واقعیت تلخ نظام آموزشی ایران را نشان می‌دهد؛ نظامی که زیر سایه حکومتی ناکارآمد و غیرمردمی، دانش‌آموزان را به فقر یادگیری و محرومیت محکوم کرده است. وقتی بیش از ۷۰درصد دانش‌آموزان از استانداردهای جهانی عقب می‌مانند و صدها هزار نفر ترک تحصیل می‌کنند، دیگر نمی‌توان این فاجعه را به عوامل خارجی نسبت داد. ریشه این بحران در حکومتی است که به جای خدمت به مردم، فقر، فلاکت و جهل را به ارمغان آورده است. سرنگونی این ساختار، شاید تنها راه نجات نسل‌های آینده باشد.
نسل آینده در پرتگاه، مسئولیت جوانان آگاه در برابر فاجعه‌ای عمیق‌تر
وضعیت کنونی آموزش در ایران، زنگ خطری جدی برای نسل آینده است که در سایه سیاست‌های ویرانگر حکومت خامنه ای، نه تنها از دانش و مهارت محروم شده، بلکه در چرخه‌ای پایان‌ناپذیر از فقر و عقب‌ماندگی گرفتار آمده است.
اگر این حکومت سرنگون نشود، شکاف آموزشی و اجتماعی عمیق‌تر خواهد شد و میلیون‌ها کودک و نوجوان امروز، به بزرگسالانی بی‌سواد و ناتوان در برابر چالش‌های جهانی تبدیل می‌شوند؛ فاجعه‌ای که نه تنها ایران، بلکه منطقه را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
در این میان، مسئولیت جوانان آگاه کشور بیش از پیش برجسته می‌شود؛ آن‌ها هستند که با آگاهی و عمل انقلابی خود می‌توانند این روند ویرانگر را متوقف کنند و راه را برای ساختن ایرانی آزاد و آباد هموار سازند. هر روز تداوم این حکومت، یک گام دیگر به سوی نابودی نسل آینده است.
