شورای شهر شیراز و مطالبات بی‌پاسخ ساکنان کرونی و جمال‌آباد
شورای شهر شیراز در جایگاه نهاد ناظر، سال‌هاست با پرسشی تکراری روبه‌رو است. ساکنان کرونی و جمال‌آباد از کمبود خدمات شهری، مشکلات زیرساختی و بی‌توجهی به مطالبات خود گلایه دارند. اما هیچ رسیدگی به وضعیت آن‌ها نمی‌شود.
نظارت شورای شهر شیراز بر شهرداری چه شد؟
بر اساس قانون، شورای شهر شیراز موظف است عملکرد شهرداری را زیر نظر بگیرد. اگر درباره‌ی نحوه رسیدگی به مناطق محروم انتقاد یا ابهامی وجود دارد، بررسی شفاف آن بر عهده‌ی همین نهاد است. ساکنان کرونی و جمال‌آباد می‌پرسند چرا نتیجه چنین بررسی‌هایی تاکنون به‌صورت روشن به مردم اعلام نشده است. پاسخ‌گویی در برابر شهروندان، بخش جدایی‌ناپذیر این وظیفه به شمار می‌رود.
مطالبه‌ی مردم مشخص است. سهم کرونی و جمال‌آباد از بودجه‌های شهری چقدر بوده است؟ مدیریت شهری برای نظارت بر شهرداری چه اقدام مشخصی انجام داده است؟ چرا مشکلات این مناطق سال‌ها تکرار می‌شود، اما پاسخ‌گویی روشنی دیده نمی‌شود؟ نبود پاسخ رسمی، ابهام را عمیق‌تر می‌کند.
از نظر تقسیمات کشوری، کرونی و جمال‌آباد در دهستان قره‌باغ و در ردیف روستاها قرار دارند. همین موضوع، مرز مسئولیت شهرداری، دهیاری و شورا را برای بسیاری از مردم مبهم کرده است. با این حال، ساکنان این مناطق از خدمات شهری و زیرساخت‌های ابتدایی سخن می‌گویند. روشن‌نبودن متولی نهایی، پیگیری مطالبات را دشوار می‌سازد و پرسش از پاسخ‌گویی را پررنگ‌تر می‌کند.
آمارهای رسمی بودجه و محرومیت‌زدایی
سیدابراهیم حسینی، رئیس شورای شهر شیراز، بودجه‌ی سال ۱۴۰۵ را مبتنی بر سند راهبردی «سومین حرم اهل‌بیت» معرفی کرد. این اظهارات در آبان ۱۴۰۵ منتشر شد. به گفته‌ی او، ۳ درصد از بودجه‌ی عمرانی شهرداری، طبق مصوبات شورای ششم، به محرومیت‌زدایی اختصاص یافته است. ۳ درصد دیگر نیز برای احیای محلات با محوریت مساجد در نظر گرفته شده است. این ارقام، چارچوب رسمی هزینه‌کرد در مناطق کم‌برخوردار را نشان می‌دهد.
حسینی همچنین اعلام کرد شهرداری شیراز در سال ۱۴۰۴، ۱۰۳ درصد بودجه‌ی مصوب خود را محقق کرده است. او افزود بودجه‌ی شهرداری از حدود ۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۰ به حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. این جهش، حجم منابع در اختیار مدیریت شهری را به‌روشنی نشان می‌دهد. از این رو، پرسش از شورای شهر شیراز درباره سهم مناطق محروم، پرسشی به‌جا و مبتنی بر عدد است.
بیشتر بخوانید
جعفرآباد قم زیر غبار معادن؛ سود برای عده‌ای، خسارت برای همه مردم
با وجود این آمارها، اعداد اعلام‌شده کلی‌اند و تفکیک منطقه‌ای ندارند. در گزارش‌هایی که برای این بررسی مرور شد، سهم جداگانه‌ی کرونی و جمال‌آباد از اعتبارات محرومیت‌زدایی اعلام نشده است. بدون چنین تفکیکی، ارزیابی کارشناسی از اثر این ۳ درصد ممکن نیست. این خلأ اطلاعاتی، تحلیل دقیق را ناممکن می‌کند. افزون بر آن، معلوم نیست پروژه‌های محرومیت‌زدایی در کدام محلات و با چه اولویتی اجرا شده‌اند. اعلام ۳ درصد، بدون گزارش عملکرد، برای مردم قابل راستی‌آزمایی نیست.
وعده‌های انتخاباتی و پاسخ‌گویی پس از رأی
با نزدیک‌شدن به هر انتخابات شوراها، خیابان‌ها از وعده، شعار و پوستر پر می‌شود. نامزدها از توسعه‌ی متوازن و رفع محرومیت سخن می‌گویند. اما پس از پایان رأی‌گیری، بسیاری از این وعده‌ها به فراموشی سپرده می‌شود. مناطق محروم همچنان در انتظار ابتدایی‌ترین خدمات می‌مانند. چنین چرخه‌ای می‌تواند اعتماد عمومی به شورای شهر شیراز را فرسوده کند. ساکنان کرونی و جمال‌آباد این تجربه را بارها مرور کرده‌اند.
وعده‌ها زمانی معنا دارند که قابل پیگیری باشند. رئیس شورا از برنامه‌ی ۲۰ ساله‌ی شهر و بودجه‌ی ۱۴۰۵ سخن گفته است. پرسش این است که کدام بخش این برنامه‌ها به کرونی و جمال‌آباد مربوط می‌شود. مردم برای سنجش وعده‌ها به عدد، جدول زمانی و گزارش عملکرد نیاز دارند. تکرار مشکلات در سال‌های متوالی، همین نیاز را برجسته کرده است. بدون این داده‌ها، گفت‌وگو میان مسئولان و ساکنان به تبادل ادعا تقلیل می‌یابد.
ساختار نظارتی شورا ابزارهایی برای بازخواست دارد. پرسش مردم این است که این ابزارها درباره مناطق محروم چگونه و با چه نتیجه‌ای به کار رفته‌اند. اگر بررسی‌ای انجام شده، چرا گزارش آن منتشر نشده است؟ و اگر انجام نشده، چرا شورای شهر شیراز تاکنون ورود نکرده است؟ هر بار تعویق در پاسخ، فاصله‌ی میان مردم و مدیریت شهری را بیشتر می‌کند.
منابع
- ۱. تنظیم بودجه شهری شیراز براساس سند سومین حرم اهل بیت، ایکنا، ۱۰ آبان ۱۴۰۵
- ۲. تدوین سند ۲۰ ساله سومین حرم اهل‌بیت در شیراز، باشگاه خبرنگاران جوان ۱۰ آبان ۱۴۰۵
