سیاوش جمشیدی به اتهام محاربه و شلیک به ماموران به اعدام محکوم شدهبود
سیاوش جمشیدی خیرآبادی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در شهرکرد، با حکم دستگاه قضایی رژیم ایران اعدام شد. قوه قضاییه اتهاماتی از جمله «محاربه» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» را علیه او مطرح کرده بود؛ اتهاماتی که جزئیات روند رسیدگی به آنها و امکان دفاع مؤثر متهم در این پرونده، بهطور مستقل روشن نشده است.
سیاوش جمشیدی خیرآبادی، جوان معترضی که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، اعدام شد. روایت رسمی دستگاه قضایی درباره پرونده او بر اتهاماتی سنگین و اعترافات منتسب به وی در مرحله تحقیقات مقدماتی استوار است؛ با این حال، جزئیات مهمی درباره روند بازجویی، نحوه دسترسی او به وکیل انتخابی و چگونگی دفاع در مراحل مختلف پرونده روشن نشده است. همچنین در روایت منتشرشده، نام و مشخصات فردی که گفته شده در جریان ماجرا کشته شده، مطرح نشده و روشن نیست این فرد چه کسی بوده و اساساً چه جرمی به او نسبت داده شده است.
قوه قضاییه رژیم ایران مدعی شده است که جمشیدی در جریان اعتراضات دیماه به سوی نیروهای پلیس تیراندازی کرده و همچنین اتهاماتی مرتبط با حمل و نگهداری سلاح علیه او مطرح کرده است. بر اساس روایت نهادهای حکومتی، او پس از یک حادثه تیراندازی در شهرکرد بازداشت و سلاحی نیز از وی کشف شده است.
در همین زمینه
مشهد؛ اعدام جنایتکارانه دو شورشگر دلیر علی همتی و مجید نیکاندیش
با این حال، جزئیات مربوط به نحوه بازداشت، روند بازجویی، شرایط دسترسی به وکیل و چگونگی رسیدگی قضایی به این پرونده، بهطور مستقل و کامل منتشر نشده است. همچنین امکان راستیآزمایی مستقل همه ادعاهای مطرحشده از سوی دستگاههای حکومتی درباره این پرونده وجود ندارد.
اجرای حکم اعدام جمشیدی در حالی صورت گرفته است که استفاده از مجازات اعدام برای پروندههای مرتبط با اعتراضات در ایران، با انتقاد گسترده نهادهای حقوق بشری مواجه بوده است. منتقدان میگویند در چنین پروندههایی، شفافیت درباره روند دادرسی، حق دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر متهم اهمیت ویژهای دارد.
اعدام این زندانی بار دیگر موضوع استفاده دستگاه قضایی رژیم ایران از مجازات اعدام در پروندههای مرتبط با اعتراضات را برجسته کرده است؛ موضوعی که نگرانیهای حقوق بشری درباره نحوه برخورد حکومت با معترضان و متهمان پروندههای امنیتی را افزایش داده است.







