پارادوکس نمایش والرین تا سنگ زدن به نمادهای تاریخی و ملی ایران
هما و درفش کاویانی سمبلهای تاریخی مردم ایران هم اکنون در معرض نمایشات مضحک حکومتی قرار گرفته است. بنا به نوشته رسانه حکومتی عصر ایران در تاریخ ۹ آذر ماه ۱۴۰۴در یک نمایش تلویزیونی تحت نام مسابقه «بازمانده» شرکتکنندگان به پازلی سنگ میزنند که هما و درفش کاویانی و گردونه مهر روی آن نقش بسته است. این اقدام نه تصادفی، که بخشی از پروژه طولانی حکومت خامنه ای برای تحقیر هویت تاریخی و ملی ایران است. همان هویتی که وقتی حکومت خامنه ای در تنگنای بحرانهای مرگبار قرار میگیرد آنها را به خدمت میگیرد و برای تبلیغات و شیادی سوء استفاده میکند، مانند داستان والرین امپراتور روم، در سال ۲۶۰ میلادی در نبرد اِدِسا مقابل شاپور اول ساسانی شکست خورد. والرین وقتی اسیر شد، زانو زد و به عنوان زیرپایی شاپور در مراسم سوارکاری استفاده گردید.
سنگ زدن به هما و درفش کاویانی سنگ زدن به قلب هویت تاریخی و ملی ایرانیان
حکومت خامنه ای در نمایشات مضحک قدرت نمایی پوشالی این داستان را ملعبه تبلیغات خود برای فریب و انحراف افکار عمومی برای قدرت نمایی پوشالی خود کرد. این نمایش حکومتی از منظر مردم ایران این گونه توصیف می شود: «حکومت آخوندی با دستهای خود به قلب هویت ایرانی سنگ میزند یا درنمایشات مسخره قدرت نمایی پوشالی آنها را لوث میکند».
در دهم آذر ۱۴۰۴، رسانههای حکومتی عصر ایران و چند رسانه حکومتی دیگر فیلمی از مسابقه نمایش خانگی «بازمانده» منتشر کردند. شرکتکنندگان باید پازلی را با سنگ تخریب میکردند. بر این پازل، سه نماد مقدس ایرانی نقش بسته بود: پرنده هما و درفش کاویانی و گردونه مهر. این سه، نه صرفاً تصویر، بلکه ستونهای هویت ملی و تاریخی ایراناند.
هما؛ تنها موجود کاملاً اساطیری که وارد هنر رسمی هخامنشی شد
پرنده هما با بدن شیر و سر عقاب، در کتیبههای تختجمشید هنوز پابرجاست. در اوستا «هومَیو» نامیده شده و سایهاش مایه پادشاهی و سعادت بود. هر که به هما آسیب برساند، طبق اسطورهها، خود را نفرین ابدی میکند. حالا در برنامهای که زیر نظر نهادهای امنیتی حکومت خامنه ای ساخته میشود، شرکتکنندگان به این پرنده مقدس سنگ میزنند.
درفش کاویانی؛ پرچم قیام کاوه علیه ضحاک
مربع مرکزی پازل، دقیقاً همان چلیپای چهارگوش درفش کاویانی است. همان که کاوه آهنگر بر سر نیزه کرد و ضحاک را به زانو درآورد. این پرچم از شهر سوخته تا سکههای اشکانی و لباس سربازان هخامنشی حضور دارد. حکومت تهران که خود را ادامهدهنده ضحاک میداند، نمیتواند تحمل کند نماد پیروزی بر استبداد را ببیند.
گردونه مهر؛ خورشید هشتپری که حکومت از آن میترسد
هشت پر اطراف پازل، همان خورشید اساطیری ایرانیان و نماد آیین مهر است. خورشیدی که هزاران سال نور و آزادی را برای ایرانیان معنا میکرد. پرتاب سنگ به این خورشید، پرتاب سنگ به روشنایی و آزادی است.
این اولین بار نیست
چند سال پیش در سریالی، نام سگ را کوروش گذاشتند و جامعه سکوت کرد. حالا به هما و درفش کاویانی، پرچم ملی و پرنده سعادت سنگ میزنند. هر دو بار ادعا شد «عمد نبوده». اما تکرار همزمان سه نماد کلیدی در یک قاب و سپس تخریب فیزیکی آنها با سنگ، تصادف نیست؛ برنامهریزی است.
حکومت از هویت تاریخ و ملی ایران وحشت دارد
خامنه ای و دستگاه تبلیغاتی او چون میدانند هرگاه ایرانیان به هما و درفش کاویانی و به خورشید باستانی خود بنگرند، یاد میآورند که روزی آزاد بودند و دوباره میتوانند آزاد شوند. به همین دلیل سالها است موزهها را نیمهتعطیل، جشن مهرگان و سده را ممنوع و مطالعه شاهنامه را در مدارس کمرنگ کرده است. اما حکومت خامنه ای فراموش کرده که هما را نمیتوان شکار کرد. هر سنگ که به سوی این پرنده سعادت پرتاب شود، به سینه خود پرتابکننده بازمیگردد. تاریخ نشان داده است که دیکتاتورها نمی توانند هویت ملی و تاریخی مردم ایران را محو و نابود کنند.
