نگاهی به دور هفتم مذاکرات اتمی دولتها با رژیم ایران!
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
رژیم ایران بر سر بحران اتمی به نقطه غیرقابل برگشت پا نهاده است. روز اول آذرماه امسال رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تهران رفت. یک هفته بعد، دور هفتم مذاکرات وین پس از ۴ماه تعطیلی آغاز شد. رژیم ایران در یک سال گذشته به بهانه‌های مختلف همچنان دنبال «وقت‌کشی» بوده است. سوال مطرح این است که آیا جامعه جهانی این سیاست را از رژیم ایران قبول خواهند کرد و این وضعیت ادامه می‌یابد؟
اخیرا مقامات آمریکا تهدید کرده‌اند که به‌خاطر اقدامات رژیم، احیای برجام بیش از پیش به نقطه فروپاشی نزدیک شده است. رابرت مالی، نماینده آمریکا در امور ایران می‌گوید اگر رژیم‌ایران به‌این تنش‌آفرینی ادامه دهد، «جرقه زده خواهد شد». لوید آستین، وزیر دفاع آمریکا هم برای اولین بار گفت اگر مذاکرات وین شکست بخورد «همه گزینه‌ها در رابطه با رژیم ایران، روی میز است». اکنون دور هفتم مذاکرات نشان از نقطه پایان مذاکره دارد. گزینه‌های بعدی چه خواهند بود؟! [شکست هفتمین دور مذاکرات اتمی و تبعات آن]
علی خامنه‌ای که سرنخ امورات رژیمش را شخصا در دست دارد، نمی‌خواهد باور کند که شرایط با سال ۲۰۱۵ و دوران برجام سراپا متفاوت است و همان‌طور که بالاترین مقامات آمریکا، حتی معماران برجام، مانند وندی شرمن گفته‌اند، بازگشت به آن توافق، صرفا خیالی است و رژیم ایران باید به توافق ۲۰۲۱ تن دهد. جن ساکی سخنگوی کاخ سفید گفت: «بایدن در صورت شکست مذاکرات با رژیم ایران از گزینه‌های دیگر حمایت می‌کند». لودریان وزیر خارجه فرانسه نیز گفته که باید برجام را «توخالی» ارزیابی کنیم.
وال استریت ژورنال روز ۱۵آذر نوشت: «مذاکرات اتمی برای احیای توافق ۲۰۱۵ با رژیم ایران در معرض فروپاشی است. مقامهای آمریکایی و اروپایی می‌گویند چین و روسیه نسبت به افزایش فشار روی این رژیم رویکردی باز دارند.
اما در چنین شرایطی، رژیم کماکان بر مواضع پیشین خود پافشاری می‌کند که در رأس آنها، لغو یکباره تحریم‌ها و دادن تضمین توسط آمریکا، برای خارج نشدن مجدد از برجام است. سوال مهم چرایی این موضعگیری ولی فقیه حاکم بر ایران است. آیا این موضع رژیم پشتوانه‌یی از قدرت دارد یا از سر ضعف است؟
اکنون در هیات حاکمه رژیم بر سر دو «گزینه» جنگ و دعواست. دست کشیدن از سلاح اتمی و پذیرش خواسته‌های کشورهای ۴+۱ یا رویارویی با جامعه جهانی و ارجاع پرونده اتمی رژیم ایران به شورای امنیت سازمان ملل؟! جنگ و دعوایی که بیش از این «زمان» برنمی‌دارد. زیرا رژیم ایران تا جایی که می‌توانست وقت‌کشی کرد و برای تولید سلاح اتمی زمان خرید. اما اکنون به پایان پروژه‌یی رسیده که نخستین افشاگر و پرچمدار آن مقاومت ایران بود. حقیقتی که سران رژیم خود بارها به آن اعتراف کرده‌اند و جامعه جهانی نیز بر آن گواهی داده است.
یکی از مسائل پایه‌یی در دور اخیر مذاکرات، سرنوشت ۶ دور مذاکرات پیشین بود. آمریکا و ۴+۱ می‌گفتند شروع دور هفتم باید از نقطه پایانی دور ششم باشد، اما دولت ابراهیم رئیسی می‌گفت مذاکرات دور هفتم از نقطه صفر باید آغاز شود.
مواضع کنونی کشورها، حتی طرف‌هایی که به‌شدت در پی مذاکره و دادن امتیازهای مماشاتگرانه بوده و هستند، نشان می‌دهد عمر مذاکره با این رژیم به‌پایان رسیده و دیگر سیاست علی خامنه‌ای برای«خرید زمان» سوخته و خطر نزدیک شدن بانکدار تروریسم در جهان به‌سلاح هسته‌یی، جایی برای فرصت و امتیازدهی باقی نگذاشته است. واقعیتی که در مواضع طرف‌های اروپایی و وزیر خارجه آمریکا دیده می‌شود که با تأکید می‌گویند ایالات متحده اجازه نمی‌دهد رژیم ایران دور زدن مذاکرات، به پیشبرد برنامه بمب‌سازی خود ادامه دهد.
وزیر امور خارجه امریکا، آنتونی بلینکن گفت: «به‌نظر می‌رسد رژیم ایران برای احیای برجام جدی نیست». وی از آماده بودن گزینه‌های دیگر واشنگتن در صورت شکست مذاکرات خبر داد. نخست‌وزیر اسراییل نیز در تماس تلفنی با بلینکن گفت: «آمریکا باید به مذاکرات اتمی با رژیم ایران پایان دهد».
به‌این ترتیب به‌نظر می‌رسد زمان تعیین‌تکلیف فرا رسیده است. خامنه‌ای بر سر دوراهی انتخاب «مرگ» یا «خودکشی» قرار گرفته و باید یکی از این دو مسیر را برگزیند. انتخابی بسیار سخت و دردناک، بین «بد»و «بدتر» که در نهایت، پایانه این رژیم بر همگان هویداست.
شاید این پیشنهاد امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه برای علی خامنه‌ای دیوانه‌کننده باشد که در جریان سفرش به عربستان و با تأکید بر این‌که، بدون پرداختن به پرونده ثبات در منطقه، رسیدگی به پرونده هسته‌یی رژیم ایران امکان‌پذیر نخواهد بود، گفته‌است پیشنهاد دادیم شرکای ما و از جمله عربستان، در مذاکرات مشارکت کنند».
خبرگزاری فرانسه به‌نقل از یک مقام ارشد آمریکایی گزارش داد که رویکرد رژیم ایران برای آمریکا «قابل پذیرش» نیست. وی گفت که دولت امریکا طی پنج ماه گذشته از خود «صبوری» نشان داده تا رژیم ایران خود را برای از سرگیری مذاکرات آماده کند. این مقام ارشد آمریکایی هم‌چنین تهران را به «شتاب بخشیدن» به برنامه هسته‌یی به شکلی «تحریک‌آمیز» متهم کرد.
لازم به ذکر است که واشنگتن اخیرا گفته که خود را برای «شرایطی که امکان احیای برجام دیگر ممکن نیست» آماده می‌کند. یک مقام وزارت خارجه آمریکا به نشنال امارات گفت که مسئولیت شکست گفتگوهای وین بر عهده رژیم ایران است.
در چنین وضعیتی است که «چکش» فشارهای جهانی بالای سر رژیم قرار گرفته و «سندان» بحران اجتماعی و خطر قیام نیز زیر پای رژیم است. وضعیت اقتصادی در نقطه فروپاشی است، بحران معیشتی، بی‌آبی، بحران برق، محیط‌زیست و… صبر جامعه را لبریز کرده و خیزش‌های اصفهان و شهرکرد، سرآغاز سلسله‌ای از خیزش‌هایی است که از نظر زمانی به‌یکدیگر نزدیکتر شده و در یک نقطه به یک قیام سراسری، بالغ و انقلاب دوم را در ایران رقم خواهد زد!
ده ماه قبل در روز ۱۹ بهمن ۱۳۹۹، رهبر مقاومت ایران، آقای مسعود رجوی، با شناخت عمیق از ماهیت رژیم اعلام کرد که «رژیم در مسیر مذاکرات دو راه بیشتر ندارد: یا زهر بخورد و واپس بتمرگد، که در این صورت همان می‌شود که خود خامنه‌ای در خرداد ۹۵ از آن با‌عنوان «تنزل بی‌پایان» نام برد و گفت نظام فروخواهد پاشید. یا به‌رویارویی با جامعه جهانی ادامه دهد که پیآمد آن می‌شود ارسال پرونده به شورای امنیت و افزایش فشارها».
سخن آخر،
رژیم ایران هر کدام از دو گزینه فوق را انتخاب کند، وضعیت شکننده‌تر و در نتیجه سرنگونی‌اش نزدیکتر خواهد بود. به ویژه که اکنون مقاومت ایران، بیش از هر زمان دیگری، در سطح بین‌المللی و داخلی برای رقم زدن سرنوشت در آمادگی کامل قرار گرفته است. وضعیتی که سران رژیم ایران را از هر نظر نگران و خشمگین کرده است! پایان
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
❊ مسئولیت محتوای مطالب وارده برعهده نویسنده است.
