روز قدس و استراتژی شکست‌خورده خامنه‌ای
خامنه‌ای که در سیاست داخلی و بین‌المللی خود شکست خورده و سردرگمی و شقه و شکاف، تا رأس حاکمیتش بالا رفته است. در روز ۲خرداد۹۹ به صحنه آمد و در یک سخنرانی ویدئویی، سعی نمود با آویختن به حربه کهنه و زنگ‌زده روزقدس، بار دیگر با راهپیمایی روز قدس، در داخل و خارج کشور قدرت‌نمایی پوشالی نموده و همچنان با سیلی صورت خود را سرخ نگه‌دارد. راهپیمایی‌های فرمایشی روز قدس، سالهاست که از رونق افتاده. اما امسال خامنه‌ای خیلی نیازمند آنست که با برجسته‌کردن مراسم امسال، روی همه شکستهای خود خصوصا در سوریه و دیگر کشورهای منطقه را بپوشاند.
بدلیل شرایطی که بخاطر کرونا در کشور بوجود آمده، ابتدا کارگزاران رژیم تصمیم داشتند که راهپیمایی روز قدس را بصورت کاروان با خودروها برگذار کنند و روحانی روز ۲۷ اردیبهشت گفت: «در تهران برگزاری روز قدس به صورت “حرکت تبلیغی” و سوار بر خودرو صورت می‌گیرد. وی همچنین تاکید کرد که تصمیم‌گیری درباره مراسم روز قدس به سپاه پاسداران سپرده شده است». اما در اول خرداد۹۹ پاسدار سید کمال هادیانفر، رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا، در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا گفت: «در هیچ جای کشور راهپیمایی خودرویی در روز قدس نخواهیم داشت و این موضوع منتفی شده است». البته در این میان، طرحهای مسخره و خود‌فریبی دیگری هم مطرح بود که حکایت از راهپیمایی مجازی است. با معرفی سایت و لینکی، از مردم خواسته‌اند که مردم با وارد شدن در سایت مزبور و امضا، حضور خودشان را اعلام نمایند. این شیوه برگذاری مراسم روز قدس، نشان‌دهنده تنگنا و فرمالیسیم پوشالی آنان برای برگذاری بزرگذاشت چنین ایامی است. و عروسک گردانی امام مقوایی‌شان در ایام دهه زجر را در ذهنها زنده می‌کند.
اما در ورای چنین طرح و نمایشات خیابانی، خامنه‌ای روز گذشته ۲خرداد۹۹، در سخنانش نشان داد که تا چه میزان با اهداف ملت فلسطین بیگانه است و با اهانت و یاوه‌گویی علیه یاسر عرفات رهبر تاریخی فلسطین، هنوز هم از خنجر زدن به او و توطئه در امور مربرط به فلسطینی‌ها دست بردار نیست. او در بخشی از سخنانش به نقش و استراتژی حرکتی ابوعمار رهبر تاریخی فلسطین اشاره کرد و گفت: «مذاکره با آمریکا و دیگر دولتهای غربی و نیز با مجامع بی‌خاصیت بین‌المللی، تجربه تلخ و ناموفق فلسطین است. نشان دادن شاخه زیتون در مجمع عمومی سازمان ملل، نتیجه‌ای جز قرارداد خسارت‌بار «اُسلو» نداشت و سرانجام هم به سرنوشت عبرت‌انگیز یاسر عرفات منتهی شد».
خامنه‌ای که خود را قیم همه مسلمانان دنیا می‌داند و در راستای سیاست مداخله‌گرانه حکومتش، هیچ ارزش و نقشی برای ملتهای منطقه قائل نیست، به خواسته‌‌ها و تاریخچه مبارزات ملتها کاری ندارد و فقط امیال خود را دنبال می‌کند. وی با دخالتهایش در کشورهای عراق، سوریه، لبنان، یمن، و غیره، تنها بفکر حفظ «عمق استراتژیک» نظامش است و تنها مزدوران خود در این کشورها را حمایت و پشتیبانی می‌نماید. در فلسطین نیز، تنها چیزی که برای خامنه‌ای و بقیه کارگزاران فاشیست او اهمیتی ندارد، مشکلات مردم فلسطین و شیوه پیشبرد مبارزات تاریخی آنهاست. به همین دلیل در این سرزمین محروم و زیر فشار نیز، با مزدور‌سازی و علم‌کردن جریان «حماس»، سعی نمود بر روند حرکتهای سیاسی فلسطین تاثیر گذاشته و آنرا به صلاحدید خود پیش ببرد.
خامنه‌ای که از چند دهه پیش به موضوع مناقشه فلسطینی و تحولات آن در دهه‌های گذشته آگاه است. بی‌شرمانه به این تاریخچه مبارزاتی و رهبری تاریخی آن و سازمانهای مبارز آن، پشت کرده و به صراحت از دخالت در کشورهای منطقه، از طریق گروه‌های دست‌نشانده اش در منطقه و تأمین سلاح آنها صحبت کرد و گفت: «طلوع انقلاب اسلامی در ایران، فصل جدیدی در مبارزه برای فلسطین گشود. پیدایش نیروی مؤمن و جوان و فداکار حزب‌الله در لبنان و تشکیل گروه‌های پرانگیزه حماس و جهاد اسلامی در درون مرزهای فلسطین، نه تنها سردمداران صهیونیست، بلکه آمریکا و دیگر ستیزه‌گران غربی را هم مضطرب و سراسیمه کرد… یک روز تشخیص ما این شد که مبارز فلسطینی، دین و غیرت و شجاعت دارد و تنها مشکل او دست تهی از سلاح او است. به هدایت و مدد الهی برنامه‌ریزی کردیم و نتیجه این است که موازنه قدرت در فلسطین دگرگون شد و امروز غزه می‌تواند در برابر تهاجم نظامی دشمن صهیونیست بایستد و بر آن پیروز شود».
ابوالفضل ابوترابی رئیس فراکسیون حقوق بشر مجلس حکومتی نیز در گفتگو با خبرگزاری ایسنا، با اشاره به صحبتهای خامنه‌ای برای پر‌کردن دست فلسطینیان گفت: «باید فلسطین را در برابر ظالم تقویت کرد و این به معنای این است که امکانات نظامی مناسب در اختیار آنها قرار دهیم، که در این زمینه کشورهای همسایه وظیفه سنگین‌تری دارند تا ورود اسلحه به این کشور را تسهیل کنند. تا اسرائیل جرأت دست‌درازی به این ملت را نداشته باشد.
چنین اظهارات مردم فریب و دخالت‌جویانه خامنه‌ای و کارگزارانش، نشانه ادامه یافتن سیاست جنگ‌افروزی و صدور تروریسم به کشورهای منطقه است. هرچند که این رژیم در نهایت بحران و ضعف و ذلت در داخل کشور قرار دارد و هر روزه از ترس قیام و انفجار خشم مردم می‌ترسد، اما این سرشت و ماهیت تغییر‌ناپذیر و نظام قرون وسطایی ولایت فقیه است که تنها با بحران و بحران‌سازی امورات خود را می‌گذراند. این رژیم قرون وسطایی نه تنها به فکر مردم فلسطین نیست که به سرزمین قدس و مسجدالاقصی هم به عنوان حربه‌ای برای پیشبرد سیاست‌های ضدملی و ضد‌اسلامی و ضد بشریش می‌نگرد. اگر لازم بداند حتی خانه کعبه را نیز مانند مرداد سال ۶۶ به آتش می‌کشد تا به عمر ننگین خود بیفزاید.
