درس و کودک؛ مظلومترین قربانیان قدرتپرستان درعصر کرونا. شاید باورش سخت باشد. شاید یک سال پیش اصلا نمیتوانستیم این را باور کنیم. اما امروز به عینه میبینیم که کودکان سرزمین ما چگون زیر منجنیق استبداد و کرونا قربانی میشوند. آموزش و پرورش و کودکان بیدفاعترین قربانیان قدرت پرستان طی یک سال اخیر بودند.
سه میلیون ترک تحصیل در گام نخست
۱۵میلیون و ۱۳۸ هزار و۵۲۳ نفر؛ این عدد جامعه دانشآموزان ایران را تشکیل میدهد. به گفته وزارت آموزش و پرورش کمی بیش از ۱۲میلیون و ۲۰۰هزار نفر از آنها از سامانه شاد استفاده میکنند. به این معنی که بیش از ۳میلیون نفر به هر دلیلی قادر به استفاده از این سامانه نیستند.
پس در گام اول یک قلم کوچک سه میلیونی در پیش پای قدرت پرستان قربانی شده است. این در حالی است که نزدیک به ۹۰ روز از سال تحصیلی میگذرد. با وجود همه حرافیها تاکنون تامین دستگاههای لازم برای آموزش مجازی دانشآموزان بازمانده از تحصیل فراهم نشده است. موضوعی که میتوان منجر به ترک تحصیل این افراد شود. این در حالی است که در بسیاری از مناطق روستایی ایران دسترسی به اینترنت نیز وجود ندارد. برای تشکیل کلاسهای درس روستاییان برای استفاده از تلفنهای هوشمند باید راهی مناطق مرتفع شوند.



بیشتر بخوانید
حمله شیمیایی بیسابقه پادوهای خامنه ای در سراسر کشور به دانش آموزان
بیش از ۱۱ماه از شیوع ویروس کرونا در ایران میگذرد. این ویروس که در ابتدا مقامات حکومتی آن را هم کتمان میکردند، حالا شده است بلای جان ایرانیان. در ایران پاندمی کرونا افسارگسیخته شده است. در این بین عملکرد وزارت آموزش و پرورش با توجه به وجود بیش از ۱۵میلیون دانشآموز در ایران بسیار مهم و تاثیرگذار بود. این وزارتخانه زیر نظر محسن حاجی میرزایی مصمم بود تا پانزدهم شهریور ماه همه دانشآموزان را راهی مدارس کند. موضوعی که با اعتراض و انتقاد دانشآموزان و اولیای همراه بود. و ناکام ماند.
ترک تحصیل و نداشتن گوشی
محرومیت از تحصیل تا سال ۱۳۹۸ بیشتر معطوف به «نبود مدارس» در بخشهایی از ایران بود. هرچند نباید از دانشآموزان اتباع خارجی که در ایران به دلیل عدم هویت یا داشتن پدر یا مادر غیرایرانی از تحصیل جا میماندند، غفلت کرد.

در سال جاری اما ماجرا با ورود کرونا متفاوتتر از گذشته شد. اگر به دنبال علل بازماندن از تحصیل در سال جاری باشیم باید سراغ ابزاری را بگیریم که سامانه شاد برای اجرا شدن نیاز به آن داشت. پیش از این در مرداد ۱۳۹۹، «رضوانه حکیم زاده»، معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش از بازماندن سه میلیون و ۲۵۵هزار دانش آموز سخن گفت.
فقر و آموزش
موضوعی که به مرور با آغاز سال تحصیلی رنگ واقعیت به خود گرفت و جوانب عمیق دیگری را به آن افزود. برای تهیه بیش از ۳میلیون لوازم هوشمند مورد نیاز وعدههایی از سوی مسئولان داده شد. اما الان بیش از سه ماه هفته از سال تحصیلی میگذرد. بخش غالب این دانش آموزان از تحصیل بازماندهاند یا روی به روشهای دیگر آوردهاند.
هیچکس نمیتواند ارتباط مستقیم «نداشتن ابزار لازم برای اتصال به شبکه شاد» و «فقر» در ایران را کتمان کند. خانواده بخش غالبی از این دانشآموزان توانایی تهیه تلفن همراه هوشمند، تبلت یا ابزار دیگر برای آموزش مجازی را ندارند. همین موضوع آنها را هر روز که از سال تحصیلی میگذرد یک قدم از آموزش، که حق مسلم آنها است دور میکند.

در دو ماه اخیر چندین خبر از خودکشی دانشآموزان در رسانهها منتشر شده است. دلیل آن نداشتن تلفن همراه هوشمند عنوان شد. «محمد موسویزاده»، دانشآموز ۱۱ساله اهل بندر دیر بوشهر مهر ماه امسال دست به خودکشی زده بود. مادر او دلیل مرگ خودخواسته فرزندش را نداشتن گوشی هوشمند برای استفاده از شبکه شاد و ناتوانی مالی برای خرید گوشی عنوان کرد. در همین ماه بود که چندین مورد خودکشی دیگر دانشآموزان و به دلایل مشابه رسانهای شد. هرچند نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی ضمن تکذیب هیچ دلیل شفاف دیگری برای خودکشیها ارایه نکردند.
محرومترین استانها
نگاهی به خبرهای استانی در دو ماه اخیر نشان میدهد محرومیت از تحصیل تنها معطوف به منطقهای خاص نیست. در تهران که در دل خود همه اقشار جامعه را جا داده است، بسیاری از تحصیل جاماندهاند. تا استانهای مرزی از جمله مهمترین آنها سیستان و بلوچستان. همچنین اصفهان، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری، لرستان، کرمان، خوزستان، بوشهر، بندرعباس، سه استان خراسان و سه استان شمالی. این بدان معنی نیست که وضعیت سایر استانها ایدهآل باشد. همانطور که پیش از این نیز گفته شد، محرومیت از تحصیل به دلیل عدم اتصال به سامانه شاد جغرافیا نمیشناسد.
براساس آخرین آمارها تا روز ۲۶آبان ماه، چهارهزار دانشآموز مازندرانی فاقد تجهیزات هوشمند آموزشی هستند. در ۱۸ آبان۱۳۹۹ نیز، «محمد علی واقعی»، مدیرکل آموزش و پرورش خراسان جنوبی گفته بود که با توجه به مجازی شدن تدریس به علت شیوع ویروس کرونا «۳۰هزار دانشآموز این استان نیازمند تلفن همراه و تبلت هوشمند برای برخورداری از امکانات شبکه شاد هستند».
اینترنت
از جمله دیگر عواملی که تاثیر به سزایی در عدم درستی سه میلیون ۲۲۵هزار دانشآموز به سامانه شاد داشته است، عدم پوشش اینترنت در برخی مناطق است.
پیش از این در ۱۳مهر ماه ۱۳۹۹، «حسن الحسینی» مسئول برنامه شبکه آموزشی دانشآموز (شاد) با تایید این موضوع گفته بود: «۱۱میلیون و ۴۰۸دانشآموز در شبکه شاد احراز هویت شدند. از ۱۱ میلیون دانش آموز ۲۰ درصد در شبکه شاد فعالیت ندارند. البته فرآیند ثبت نام را انجام دادهاند. در واقع ۶۲. ۵۸ درصد از دانش آموزان کشور در شاد حضور دارند».
به این ترتیب، شکاف طبقاتی حاکم برجامعه بزرگترین تاثیرش را بر جامعه دانشآموزان گذاشته است. در خوشبیانه ترین حالت تنها ۵۸درصد دانشآموزان از آموزش مجازی استفاده میکنند. درنتیجه اینکه ۴۸درصد دانش آموزان از اولیهترین حقوق شان یعنی حق تحصیل محروم شدهاند.







