در روز جمعه ۱۳ تیرماه ۱۴۰۴، شماری از زنان بلوچ در خیابان‌های منتهی به فرمانداری شهرستان خاش گرد هم آمدند و با برگزاری راهپیمایی اعتراضی، خشم و اندوه خود را از قتل ظالمانه لالی بامری، یکی از قربانیان یورش خونین نیروهای نظامی به روستای گونیچ، ابراز کردند. این تجمع اعتراضی که مقابل ساختمان فرمانداری خاش برگزار شد، با هدف دادخواهی برای قربانیان این جنایت و مطالبه مجازات عاملان و آمران این فاجعه شکل گرفت. زنان معترض با در دست داشتن دست‌نوشته‌هایی که سکوت مسئولان و استمرار خشونت علیه زنان بلوچ را محکوم می‌کرد، خواستار روشن شدن ابعاد این جنایت و دلجویی رسمی از خانواده‌های قربانیان شدند.
زمینه‌ی فاجعه گونیچ
بر اساس گزارش منابع محلی، در بامداد سه‌شنبه ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴، نیروهای نظامی و امنیتی، متشکل از تیمی از اطلاعات سپاه زاهدان به فرماندهی فردی به نام «حاج حامد» و با همراهی یک نیروی بومی به نام «رضا یلک‌زهی» (معروف به رزوک شیرازی)، به روستای گونیچ در شهرستان خاش یورش بردند. این عملیات به منزل حاجی باران بامری، یکی از معتمدین سرشناس روستا، متمرکز بود. هدف ظاهری این یورش، تحت فشار قرار دادن خانواده حاجی باران به بهانه‌ای واهی بود که ریشه در انتقام‌جویی شخصی و قتل یکی از عوامل نزدیک به سپاه در شش ماه گذشته داشت.
در جریان این حمله، نیروهای نظامی به سمت زنان معترض که در حمایت از همسر حاجی باران تجمع کرده بودند، تیراندازی کردند. این تیراندازی مستقیم با گلوله‌های جنگی و ساچمه‌ای منجر به کشته شدن یک زن در لحظه و زخمی شدن یازده زن دیگر شد. لالی بامری، یکی از مجروحان این حادثه، که از ناحیه کلیه مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود، پس از سه روز بستری در بیمارستان خمینی خاش، به دلیل عدم رسیدگی پزشکی مناسب و نارسایی کلیوی، در روز جمعه ۱۳ تیرماه جان خود را از دست داد. مرگ او موج جدیدی از خشم و همبستگی در میان زنان بلوچ ایجاد کرد.
در همین زمینه
یورش خونین پاسداران به روستای گونیچ خاش بلوچستان و مقاومت زنان بلوچ
واکنش زنان بلوچ
زنان معترض در تجمع روز جمعه با شعارهایی چون «مرگ بر رژیم بچه‌کش» و «لالی کشته شد» خشم خود را از تداوم سرکوب و بی‌عدالتی ابراز کردند. این شعارها بازتاب‌دهنده عمق اندوه و اعتراض مردم بلوچ به سیاست‌های سرکوبگرانه و جنایات بی‌پاسخ علیه غیرنظامیان است. آن‌ها با محکوم کردن سکوت مقامات رسمی، خواستار شناسایی و محاکمه فوری آمران و عاملان این حمله شدند. دست‌نوشته‌های زنان معترض بر ضرورت پایان دادن به خشونت علیه زنان بلوچ و پاسخگویی نهادهای حکومتی تأکید داشت.
این راهپیمایی به‌صورت مسالمت‌آمیز برگزار شد، اما فضای شهر خاش پس از این تجمع تحت نظارت شدید نیروهای امنیتی قرار گرفت. با وجود این، هیچ‌گونه درگیری یا خشونتی در جریان اعتراض گزارش نشد. زنان معترض با تأکید بر حق دادخواهی، اعلام کردند که سکوت مقامات در برابر چنین جنایاتی به معنای هم‌دستی در ظلم است.
