حداقل ۴۰۰ حرکت اعتراضی در ۱۴۰شهر ایران
–در ماهه گذشته میلادی یعنی ماه اکتبر حداقل ۴۰۰ حرکت اعتراضی در ۱۴۰ شهر از ۳۰استان، برگزار شد. یعنی روزانه دستکم بین ۱۳ تا ۱۴ حرکت اعتراضی در شهرهای مختلف ایران شکل گرفته که گستردگی جغرافیایی اعتراضات تقریبا تمام ایران را در بر گرفت. [جمعبندی اعتراضات سپتامبر ۲۰۲۱]
- تقریبا تمامی اقشار اعم از کارگران، فرهنگیان، بازنشستگان، غارت شدگان، کشاورزان، مرغداران و پزشکان و پرستاران و …در این اعتراضات حضور داشته اند. بیشترین سهم به کارگران با ۱۳۵ رشته اعتراض و بعد فرهنگیان با ۶۱ مورد و بازنشستگان با ۳۹ مورد …. بوده است. به همین اعتبار می توان گفت که اعتراضات تمامی اقشار حتی کارمندان دادگستری و قضاییه حکومت را در بر گرفته است.
- علاوه بر این باید گفت که جامعه ملتهب و جوشان بوده است. در تردد استانی رئیسی و وزیران و وکلای مجلس در چندین مورد حرکات پرشور اعتراضی علیه آنها بوده. همچنین در هر جایی که مقامات حکومتی قصد تصرف زمین های مردم را داشتند اعتراضات تکرار شد و اینکه ما جان می دهیم ولی زمین نمی دهیم.
- علت عمده تجمعات اعتراضی حقوق معوقه و پایمال شدن و عدم اجرای اولیه ترین حقوق مصوب اقشار توسط حکومت بوده است.
درباره؛ اعتراضات معلمان بیشتر بخوانید
تجمع سراسری معلمان و فرهنگیان با شعار معلم زندانی آزاد باید گردد
رئیسی و پایان ماه‌های عسل!
– ابراهیم رئیسی ابتدا با وعده های همراه با تهدید و تطمیع شروع به کار کرد. ولی الان بعد از گذشت سه ماه دیگر بر همگان مشخص شد که از این دولت مانند دولت های قبلی هیچ آبی گرم نمی شود. دولت رسما نیز اعلام کرد که به دلیل کسری بودجه تا پایان ۱۴۰۰ هیچ حقوقی را نمی‌تواند تأمین کند.
– اقشار به جان آمده، به دلیل فشارهای ضد انسانی که از طرف حکومت به آنها وارد می‌شود، ظرفیت‌شان از آستانه تحمل گذشته است و هیچ راهی جز آمدن به کف خیابان ندارند و مشکل اصلی هم اینجاست که حکومت نمی‌خواهد حقوق آن ها را بدهد. چرا که تمامی درآمدها را برای یک روز سرکار ماندن، باید خرج سرکوب و تروریسم و موشکی و بمب سازی و همچنین پر کردن کیسة سران حکومت کند.
- این وضعیت در حکومت کنونی راه حلی ندارد، سرعت رشد گرانی و تورم آن قدر بالاست که هر روز مردم را بیشتر فقیر می‌کند.
استمرار اعتراضات ؛ راه حل مردم برای تغییر وضعیت موجود
بنابراین اقشار مختلف راهی ندارند جز اینکه؛
یکم. در کف خیابان باقی بمانند.
دوم. به آن عمق و گسترش بدهند. (مانند معلمین که در ۵۰شهر تجمعات همزمان اعتراضی داشتند)
سوم. عنصر تهاجم را وارد کنند. (همان فرایندی که اعتراضات کشاورزان اصفهان طی کرد و گفتند از این پس مسئولیت هر عملی با دولت است. ما را تروریست نخوانید! و گفتند ما که قرار است در این حکومت بر اثر کرونا و فقر و… جان خود را از دست بدهیم بهتر است برای زاینده رود جان خود را از دست بدهیم)
چهارم. در این حکومت هیچ چشم اندازی برای تأمین حقوق اقشار مختلف مردم نیست و برای تأمین همین حداقل ها باید در کف خیابان باقی ماند و قطعات پازل شورش و قیام را تکمیل کرد. این همان چیزی است که مردم در انتظار آن به کمین نشسته‌اند. حرف مردم و برخی رسانه‌های حکومت چنین است؛ «گرانی و تورم را بیش از این افزایش بده تا عاقبت آن را در شورش ها و قیام ها ببینی!».
