پاریس- کنفرانس مقاومت ایران: پروفسور جاوید رحمان، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور ایران (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴)، در سخنانی تکاندهنده در پاریس هشدار داد که رژیم ایران بار دیگر در حال تکرار جنایات هولناک گذشته است و جامعه جهانی نباید مانند سال ۱۳۶۷ در برابر آن سکوت کند. او گفت: «هدفگیری سیستماتیک زندانیان سیاسی توسط رژیم ایران، ریشه در فرهنگ مصونیت دارد که از ناتوانی جامعه جهانی در حسابرسی از عاملان جنایتهای گذشته تغذیه شده است.»
جاوید رحمان در این کنفرانس با اشاره به گزارش نهایی خود در سازمان ملل با عنوان «گزارش جنایات سبعانه» تصریح کرد که از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷ دهها هزار زندانی سیاسی قربانی اعدامهای فراقضایی، شکنجه و ناپدیدسازی اجباری شدند. او افزود: «این جنایات مصداق بارز جنایت علیه بشریت در قالب قتل، نابودی و همچنین نسلکشی است.»
به گفته وی، قتلعام ۱۳۶۷ «یکی از فجیعترین نقضهای حقوقبشر در حافظه معاصر ایران» است؛ جنایتی که در آن مقامات عالیرتبه رژیم «شخصاً آن را طراحی کرده، دستورش را دادند و اجرا کردند.»
اعدامهای اخیر؛ زنگ خطری برای تکرار تاریخ
گزارشگر ویژه پیشین ملل متحد در ادامه به وضعیت کنونی اشاره کرد و گفت رژیم ایران پس از جنگ ۱۲روزه با اسرائیل «به شکلی بیرحمانه به هدف گرفتن و اعدام زندانیان سیاسی روی آورده است.»
او به نمونههای اخیر پرداخت و خاطرنشان کرد: «در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۵، دو زندانی سیاسی، بهروز احسانی و مهدی حسنی، صرفاً بهدلیل ارتباطشان با سازمان مجاهدین خلق، پس از تحمل شکنجه و حبس انفرادی، در خفا اعدام شدند.» به گفته رحمان، این دو زندانی از داشتن وکیل محروم بودند و در دادگاهی «کاملاً ناعادلانه و صوری» محکوم شدند.
او همچنین هشدار داد که شماری از زندانیان دیگر، از جمله شریفه محمدی، با خطر اعدام قریبالوقوع روبهرو هستند و دستگاه قضایی ایران عملاً در حال تکرار همان الگوی سال ۱۳۶۷ است.
تبلیغ حکومتی برای تکرار کشتار
رحمان با اشاره به مقاله اخیر رسانه دولتی «فارسنیوز» گفت: «این رسانه وابسته به سپاه پاسداران در سرمقالهای تحت عنوان ‹چرا باید اعدامهای ۱۳۶۷ تکرار شود›، نه تنها آن کشتار را تمجید کرد بلکه آشکارا خواستار تکرار آن شد.»
او تأکید کرد چنین اظهاراتی «مصداق آشکار تحریک مستقیم به ارتکاب جنایات سبعانه است» و نشانهای خطرناک از قصد رژیم برای تکرار جنایت علیه مردم ایران.
در همین زمینه
جاوید رحمان؛ مردی که انسانیت را پای سیاست سر نبرید
ضرورت حسابرسی بینالمللی
آقای جاوید رحمان در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرد: «جامعه جهانی باید سازوکارهای بینالمللی حسابرسی را برای تحقیق و محاکمه جنایت علیه بشریت و نسلکشی در ایران ایجاد کند. عاملان باید به پای میز عدالت کشانده شوند.» او از کشورهای مختلف خواست که از اصل صلاحیت قضایی جهانشمول برای پیگرد عاملان جنایتها استفاده کنند و اجازه ندهند عاملان اعدامهای دهه ۶۰ و جنایات کنونی از عدالت بگریزند.
مسئولیت سازمان ملل و جامعه جهانی
این گزارشگر پیشین ملل متحد خطاب به نمایندگان کشورهای عضو گفت: «مجمع عمومی سازمان ملل باید در قطعنامه سالانه خود درباره ایران، بهطور خاص به قتلعام ۱۳۶۷ اشاره کند و همچنین تداوم جنایات سبعانه علیه بشریت در قالب قتل، شکنجه و ناپدیدسازی اجباری زندانیان سیاسی که امروز شاهد آن هستیم را محکوم کند.»
او افزود: «اکنون بیش از هر زمان دیگر جامعه جهانی باید قاطعترین موضع را در برابر فرهنگ ریشهدار مصونیت در ایران اتخاذ کند.»
جاوید رحمان سخنان خود را با هشدار روشنی پایان داد: «جامعه جهانی در ۱۳۶۷ شکست خورد و نباید دوباره شکست بخورد. مسئولیت جلوگیری از تکرار جنایات سبعانه برعهده سازمان ملل متحد و تکتک کشورهای عضو آن است.»







