حادثه جمعه خونین زاهدان که در تاریخ ۸مهرماه ۱۴۰۱ رخ داد، به یکی از تاریک‌ترین نقاط تاریخ معاصر ایران و به‌ویژه جامعه بلوچ تبدیل شده است. در این روز، نیروهای مسلح تحت امر خامنه‌ای، بی‌هیچ دلیل موجهی و با برنامه‌ریزی قبلی، به نمازگزاران و شهروندان بی‌دفاع در مصلای مکی زاهدان حمله کرده و با تیراندازی وحشیانه، جان بیش از صد تن را گرفتند و صدها نفر دیگر را مجروح کردند. این فاجعه انسانی، نمونه‌ای بارز از نقض گسترده حقوق بشر و زیر پا گذاشتن عدالت است.
عمق بی‌عدالتی در حکومت ولایت فقیه
آن‌چه در زاهدان رخ داد، نه‌تنها یک تراژدی محلی، بلکه چالشی جهانی برای ارزش‌های انسانی است. حکومتی که خود عامل جنایت است، در واقعه جمعه خونین زاهدان مسئولین این جنایت نه‌تنها به‌عدالت سپرده نشده‌اند، بلکه برخی از آنان هم‌چنان در مناصب خود مشغول به فعالیت‌اند. محمد کرمی، یکی از عاملان اصلی این کشتار، هم‌چنان در موضع فرماندهی نیروهای سرکوبگر قرار دارد، که این خود نشان‌دهنده عمق بی‌عدالتی و تلاش حکومت خامنه‌ای برای تبرئه قاتلان است.
رد پای جنایت جمعه خونین فراموش ناشدنی است
از همان ابتدا، حکومت ولایت فقیه با به‌کارگیری استراتژی‌های انحرافی نظیر دروغ‌پردازی، پنهان‌کاری، و فرافکنی، سعی در پاک کردن ردپای این جنایت هولناک داشت. دروغگویی‌های حکومت خامنه‌ای در مورد فاجعه جمعه خونین نه‌تنها حقیقت را تحریف کرد، بلکه توهینی آشکار به قربانیان و ملت بلوچ بود. این اقدامات به‌وضوح نشان می‌دهد که حکومت، نه برای اجرای عدالت، بلکه برای فرار از مسئولیت تلاش کرده است.
معامله بر سر خون شهدا سیاست کثیف جنایتکاران ولایت فقیه
خانواده‌های شهدای جمعه خونین زاهدان، با شجاعت و پایداری مثال‌زدنی، در برابر تمامی فشارها و تهدیدهای حکومت ایستاده‌اند. آنان بارها تأکید کرده‌اند که هیچ مبلغی تحت عنوان دیه نمی‌تواند خون پاک عزیزانشان را جبران کند و تنها خواسته آنان، اجرای عدالت در مورد عاملان و آمران این جنایت است. اما حکومت خامنه‌ای با ادامه سیاست‌های تهدید و تطمیع، سعی در خاموش کردن صدای این خانواده‌ها داشته و با پیشنهاد پرداخت دیه، به‌دنبال معامله بر سر خون شهداست.
این تلاش‌ها برای خرید عدالت با پول، نه‌تنها بی‌حرمتی به‌خون شهدا، بلکه خیانت به‌عدالت است. پرداخت دیه به‌عنوان ابزار خاموش‌سازی عدالت، اقدامی برای تطهیر جنایتکاران و فراموشی عامدانه یک تراژدی ملی است. این اقدام رژیم، پیامی آشکار دارد: جنایتکاران آزادند تا زمانی که ابزارهای سرکوب و انحراف در دست حکومت است.
جنایت جمعه خونین هرگز فراموش نخواهد شد
ملت بلوچ و تمامی ایرانیانی که به‌عدالت و آزادی اعتقاد دارند، نباید اجازه دهند که این جنایت فراموش شود. فراموشی این فاجعه، تنها راه را برای وقوع فجایع دیگر باز خواهد کرد. تجربه‌های تلخ نشان داده که هر بار که جامعه در برابر جنایات سکوت کرده، ظلم و سرکوب گسترده‌تر شده است.
مردم بر این باور هستند که تنها راه مقابله با این بی‌عدالتی، اتحاد و مقاومت و مبارزه در برابر سیاست‌های سرکوبگرانه رژیم است. خانواده‌های شهدای زاهدان، نه‌تنها به‌دنبال عدالت برای عزیزان خود، بلکه برای حفظ کرامت انسانی و آینده‌ای بهتر برای همه ایرانیان هستند. حمایت از آنان، وظیفه‌ای است که بر دوش همه ما سنگینی می‌کند.
عدالت تنها زمانی محقق خواهد شد که تمامی عاملان و آمران این جنایت، از جمله محمد کرمی، در دادگاهی بی‌طرف و شفاف محاکمه شوند. خون شهدای جمعه خونین زاهدان، امانتی است که نباید پایمال شود. هر گونه سازش یا پذیرش وعده‌های پوچ رژیم، خیانتی به شهدا و آینده فرزندان این سرزمین است. این مبارزه برای عدالت، مسئولیتی تاریخی است که هیچ‌کس نمی‌تواند از آن شانه خالی کند.
پیام پدری ۶۵ساله که فرزند جوانش در جنایت خونین زاهدان شهید شد :
در همین زمینه
قضاوت به سبک قاتلان؛ عاملان کشتار جمعه خونین زاهدان تبرئه شدند!
سلام به برادران دلسوز و مبارزان و مجاهدان گرامی در بلوچستان
« بنده یک پدر ۶۵ساله هستم و در شهر زاهدان زندگی می‌کنم. پسر جوانم را خامنه‌ای ملعون و قاتل و سپاهیان قاتلش بدون هیچ گناهی امثال بقیه برادرانم را در جمعه خونین به‌شهادت رساندند .به الله قسم بزرگواران، کمرم شکست. دو تا نوه دارم هر لحظه چشمم به آن‌ها می‌افتد نمی‌توانم خودم را کنترل کنم و از خود می‌پرسم خدایا این پاسداران به چه گناهی فرزندم را به‌شهادت رساندند؟! عصبی شده‌ام ،استرس و وسواس دارم.
مادر فرزندم از روزی که فرزند و برادرانم را به‌شهادت رساندند سکته کرده و هر ماه برای مداوایش با هزینه‌های سنگین به شهرستان می‌برمش !من از همین جا اعلام می‌کنم ما و خانواده‌ام هیچ گونه پولی از دولت جنایت‌کار و قاتل قبول نمی‌کنیم و آن‌ها را واگذار کردیم به الله تبارک و تعالی.
من خودم خانواده مستعضف هستیم که دل خوشی‌مان را نظام خامنه‌ای ملعون و قاتل از ما گرفت. من دادخواه خون پسرم هستم و از دستم هیچی بر نمی‌آید…. ضمنا اگر جوان و یا سالم می بودم، به ذات پاک الله متعال می‌آمدم با برادران مجاهدم تا خون پسرم و برادران خودم را بگیرم. پا به پای مجاهدان تا سرنگونی این رژیم پلید و قاتل وجنایت کار مبارزه می‌کردم.»
