درس‌هایی از قیام مردم ایران (قسمت هشتم)
تجزیه و تحلیل یک تجربه عینی در تظاهرات مردمی:
در کلیپی که در فضای مجازی منتشر شده می‌بینیم که نیروهای رژیم می‌خواهند یک جوان را دستگیر کنند ولی ناکام می‌مانند.
در این کلیپ که به خوبی از بالا فیلمبرداری شده یک سپاهی با لباس پلنگی یک جوان را از ایستگاه اتوبوس بیرون می‌کشد و می‌خواهد او را دستگیر کند.
یک مادر به دفاع از جوان وارد می‌شود. همزمان دو نفر لباس شخصی تلاش می‌کنند که مانع فرار جوان بشوند. در این هنگام یک جوان دیگر با لباس کرم‌رنگ وارد می‌شود و تلاش می‌کنه آن جوان را از دست لباس شخصی‌ها نجات بدهد.
در همین لحظه مردم از همه طرف حمله می‌کنند. هجوم مردم، تعادل صحنه‌را به نفع آن جوان می‌چرخاند.
یعنی با ورود مردم که در جلوی آنها چند خانم چادری هستند، مأمورانی که مهاجم بودند به لاک دفاعی می‌روند. اینجا دیگر صحنه کاملا چرخیده، مردم مهاجم هستند و نیروهای سرکوب از خودشان دفاع می‌کنند،
و نهایتا جوان دوم هم از دست پاسدارها فرار می‌کند. دست آخر هم ماموران مزدور، دست، از پا درازتر فقط نظاره‌گر صحنه هستند.
بیشتر یخوانید
درس‌هایی از قیام ایران .قسمت دوم : چرا سازماندهی مهم است؟
تحلیل یک تجربه در نبرد با سرکوبگران
حالا چه تجربه‌ای از این صحنه می‌گیریم؟
اولین نکته این است که نیروهای رژیم بشدت ترسان و روحیه باخته هستند.
مامور سپاهی که ابتدا جوان را از ایستگاه بیرون کشید، از همان ابتدا عقب کشید و فقط دوتا لباس شخصی اطلاعاتی بودند که درگیر شدند، بقیه یا تماشاگر بودند یا از خودشان دفاع می‌کردند.
نکته دوم و بسیار مهم این است که وقتی در قبال وحشی‌گری پاسدارها سکوت نکنیم و واکنش داشته باشیم، آنها هستند که عقب‌نشنی می‌کنند.و اگر این صحنه‌ها تکرار بشود، دیگر هیچ وقت جرأت نمی‌کنند کسی را کتک بزنند یا دستگیر کنند.
نکته سوم هم این است که عملا روشن شد که اغلب این مزدوران سیاهی لشکر هستند و فقط دو لباس شخصی از عوامل اطلاعاتی فعال بودند. بنابراین باید روی شناسایی عوامل اطلاعاتی که با لباس شخصی ظاهر می‌شوند متمرکز شد. از آنها عکس گرفت و منتشر کرد. این مزدوران نباید امنیت داشته باشند
البته این فقط یک نمونه بود. تجربه‌های زیادی هست که در گرماگرم همین نبردهای خیابانی جوانان بدست آمده است.
قیام ۱۶ مهر یک تجریه گرانقدر دیگر
البته تجربه‌های این قیام بسیار گسترده است اما از بررسی بیش‌از صد کلیپ در شهرهای مختلف سراسر ایران،می‌توان برجسته‌ترین نقطه قوت قیام ۱۶مهر را از لحاظ تاکتیکی جمع‌بندی کرد.
این نقطه قوت چه بود؟
در یک جمله: گستردگی نقاط شورش در سراسر ایران در یک زمان واحد. و مهمتر از آن گستردگی نقاط شورش در خود شهرها.
این گستردگی به حدی بود که دشمن تمرکزش را از دست داد و تجزیه شد و نتونست از این شهر به آن شهر نیروی کمکی بفرستد. وقتی هم تجزیه شد، ضربه پذیریش بالا رفت بطوری که بسیاری از نقاط شهر تهران و کلانشهرها آزاد شده بود.
مهمترین عامل، ترسی بود که به دل‌شان افتاد و پا به فرار گذاشتند.
قبلا گفتیم که تاکتیک دشمن، حمله گله‌ای است. آنها گروهی جابجا می‌شوند و برای جابجایی سریع در شهرها، از موتور استفاده می‌کنند. پس ما باید آنها را تجزیه کنیم.
سازماندهی سپاه از سال ۸۶ استانی شده تا بتواند با شورش‌های شهری مقابله کند. وقتی در همه شهرها مثل قیام ۱۶ مهر، نیروی سپاه درگیر شورش همان شهر بشود، دیگر نمی‌تواند از این شهر به آن شهر نیروی کمکی بفرستد.
اما در تاکتیک‌های جزء، ما همچنان باید از اصل غافلگیری در تاکتیک «بزن، دررو» یا جنگ‌وگریز استفاده کنیم.
بعنوان مثال در یک کلیپ مشاهده می‌کنیم که نیروی دشمن بصورت کلاسیک آرایش گرفته و مردم هم در مقابلشان ایستاده‌اند. چنین صحنه‌ای در شورش‌های شهری بسیار دیده می‌شود.
ولی سئوال این است: هدف چیست؟
آیا هدف حفظ آن نقطه‌ای است که دو نیرو روبروی هم صف‌آرایی کرده‌اند؟
یا هدف انهدام نیروی سرکوب است؟
اگر هدف انهدام نیروی سرکوب است، تجربه می‌‌گوید که ما از آن زمین می‌توانیم با استفاده از تاکتیک نعلی یا احاطه کردن، آن نیرو را بسرعت از دور خارج کنیم. این تجربه‌ها آسان بدست نیامده‌اند بلکه از دل مبارزه و قمیتی که داده شده بدست آمده‌اند.
ادامه دارد….
