لندن، ۱۱ خرداد ۱۴۰۴ – لرد کلارک، رئیس سابق حزب کارگر بریتانیا، و راجر لیونز، رئیس پیشین کنگره اتحادیه‌های کارگری انگلستان، در بیانیه‌ای مشترک از اعتصاب سراسری رانندگان کامیون در ایران حمایت کردند. این بیانیه که در جریان کنفرانس «ایران آزاد ۱۴۰۴» در پاریس منتشر شد، بر همبستگی با رانندگان ایرانی تأکید دارد که در برابر شرایط کاری دشوار و فشارهای اقتصادی ایستادگی کرده‌اند. در این بیانیه، اعتصاب کامیون‌داران نشانه‌ای از مبارزه گسترده کارگران ایرانی علیه استثمار سیستماتیک توصیف شده است.
لرد کلارک و لیونز در بیانیه خود اظهار داشتند: «رانندگان کامیون ایران با پایداری درخشان خود در برابر سرکوب، خواستار رفتار عادلانه، شرایط کاری بهتر و عدالت اقتصادی هستند. این حرکت نه‌تنها خواسته‌های صنفی، بلکه مبارزه‌ای برای کرامت انسانی است که مورد حمایت اقشار مختلف از جمله بازنشستگان، معلمان، کارگران نفت و پرستاران قرار گرفته است.» آنها همچنین از جامعه جهانی خواستند تا با حمایت از این حرکت، صدای رانندگان ایرانی را تقویت کنند.
نینا هانسن، از رهبران برجسته اتحادیه‌های کارگری نروژ، نیز در اجلاس پاریس به حمایت از این اعتصاب پرداخت. وی با ستایش از عزم رانندگان، گفت: «هزاران راننده در سراسر ایران کامیون‌های خود را متوقف کرده‌اند تا حقوق اولیه خود از جمله دستمزد عادلانه، شرایط کاری ایمن و احترام به کرامت انسانی را مطالبه کنند. این اعتصاب فریادی برای آزادی و عدالت است.» هانسن با اشاره به بازداشت رانندگان توسط نیروهای امنیتی، خواستار آزادی فوری آنها شد و تأکید کرد: «سپاه پاسداران برای ارعاب رانندگان اعزام شده، اما آنها با شجاعت در برابر این فشارها ایستاده‌اند. ما باید برای آزادی آنها تلاش کنیم.»
در همین زمینه
محکوم کردن بازداشت کامیون‌داران
اعتصاب سراسری کامیون‌داران ایران که از ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ در بندرعباس آغاز شد، به بیش از ۱۶۳ شهر گسترش یافت و یکی از بزرگ‌ترین اعتراضات صنفی سال‌های اخیر در ایران به شمار می‌رود. این اعتصاب در اعتراض به کاهش سهمیه سوخت، افزایش هزینه‌های بیمه، پایین بودن کرایه‌های حمل بار و نبود امنیت شغلی شکل گرفته است. اتحادیه تشکل‌های کامیون‌داران اعلام کرده که این حرکت تا تحقق مطالبات ادامه خواهد داشت، در حالی که نیروهای امنیتی با بازداشت رانندگان و تهدید به سرکوب، تلاش دارند این اعتراضات را متوقف کنند. با این حال، حمایت گسترده اصناف دیگر مانند معلمان و کارگران نفت، این اعتصاب را به نمادی از مقاومت مدنی تبدیل کرده است.
هانسن در پایان سخنان خود افزود: «این رانندگان نماینده مردمی هستند که از سرکوب و بی‌عدالتی خسته شده‌اند. صدای اعتراض آنها در جاده‌ها و خیابان‌های ایران طنین‌انداز است و ما وظیفه داریم این صدا را به گوش جهان برسانیم.» این حمایت‌های بین‌المللی نشان‌دهنده اهمیت جهانی این حرکت و همبستگی کارگران در سراسر جهان با مبارزات رانندگان ایرانی است.
