گورستان خاوران در معرض تخریب
در پی انتشار خبرهایی مبنی بر طرح حکومت برای تخریب گورستان خاوران از طریق حفر قبرهای جدید در آن، موج وسیعی از اعتراضات نسبت به این اقدام جنایتکارانه براه افتاد. جمعی از فرزندان و خانواده اعدام شدگان دهه ۶۰ با انتشار بیانیهیی به حفر قبرهای جدید در گورستان خاوران اعتراض کردند و آن را تلاش حکومت ایران برای پوشاندن بقایای جنایتش دانستند.
این خانوادهها در بیانیه خود با اشاره به این قبرها نوشتند: این اولین بار نیست که حکومت ایران تلاش میکند بقایای جنایاتش را در سالهای دهه ۶۰ و بخصوص قتلعام تابستان ۶۷ بپوشاند و به فراموشی تاریخ بسپرد.
ساکت نمانید!
این خانوادهها در بیانیهی خود خاوران را بزرگترین گورستان دست جمعی ایران دانستند که بیشتر قتلعام شدگان تابستان۶۷ در گورهای جمعی آن به خاک سپرده شدهاند. این خانوادهها از مردم ایران خواستند که نسبت به تعرض به اجساد خاک شده در خاوران خاموش نمانند. (تخریب خاوران؛ انکار قتلعام ۶۷ یا فرار از عدالت؟)
خبرهای رسیده حاکی است که قبرهای جدیدا حفر شده در خاوران مربوط به درگذشتگان هموطنان بهایی است. جامعه بینالمللی بهایی اعلام کرده بود که مقامهای حراست سازمان بهشت زهرا، بهائیان را تهدید کردند که برای دفن درگذشتگان خود، «مجبورند» یا از فضایی باریک میان گورهای فعلی بهائیان استفاده کنند یا از زمین محل دفن زندانیان اعدام شده۶۷ در خاوران. هر تغییری در خاوران ممنوع است.
از تعرض به گورستان خاوران خودداری کنید!
در این بیانیه، خانواده شهدا و جانباختگان دهه۶۰ از هموطنان بهایی که خود سالیان سال درد خاکسپاری بدون احترام چشیدهاند خواسته شده که نسبت به تعرض به حریم اجساد، خاطرات و تاریخ اعدامیان دهه ۶۰ که خواسته نیروی امنیتی است تن ندهند. این خانوادهها اعلام کردند ما تا روشن شدن وضعیت اجساد اعدام شدگان مخفی سال ۶۷ ، هر تغییری در این خاک را محکوم می کنیم. پرچم دادخواهی ما همیشه برافراشته خواهد بود.
فراخوان شورای ملی مقاومت ایران
در همین حال شورای ملی مقاومت ایران، اصلیترین نیروی مخالف حکومت ایران نیز با ا نتشار فراخوان بینالمللی خواهان محکومیت نابود کردن مزار شهیدان قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ شد. در بخشی از بیانیه این شورا آمده است: فاشیسم دینی حاکم بر ایران در یک جنایت ضدانسانی، درصدد است با نابود کردن مزار شهیدان قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ در گورستان خاوران، آثار این جنایت بزرگ علیه بشریت را مخفی کند.
استمداد بینالمللی
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: نابود کردن مزارهای شهیدان قتلعام به منظور از بین بردن آثار جرم و جنایت علیه بشریت یک سیاست شناخته شده حکومت است. قبل از این مزار شهیدان دهه ۶۰ و قتل عام ۱۳۶۷ در بسیاری از شهرهای دیگر از جمله اهواز و تبریز و مشهد را از بین برده است. (تخریب مزار برادران ساجدی از شهدای دهه۶۰ در ازنا در سالروز قتل عام۶۷)
این شورا با محکوم کردن اقدام ضدانسانی حکومت ایران، خواستار محکومیت قاطع آن از سوی دبیرکل، شورای امنیت، کمیسیر عالی و شورای حقوق بشر ملل متحد شد.







