بحران سرنگونی نظام را در بر گرفته است. با وجود آنکه در آغاز قیام در دی ۹۶ بخشی از تبلیغات نظام بر این اساس بود که این قیام «بی‌سر» است اما واقعیت آنچنان سترگ است که تأیید رهبری قیام توسط مجاهدین در اظهارات گوناگون مقامات نظام تایید شده است.
شهرام توانا
این روزها در کف خیابان‌ها و در درون رژیم شاهد گسترش دو پدیده متفاوت هستیم. از یک‌طرف خیزش‌ها که یکی پس از دیگری فوران می‌کنند. علت‌ها متفاوت است، در برازجان آب، در تهران حقوق، در اعتصاب کامیونداران، انواع مشکلات و کرایه و حقوق و … و در جای دیگر دزدی اموال و مواردی دیگر، اما خواسته‌ها یک چیز است که در یک شعار مشترک بارز می‌شود: مرگ بر دیکتاتور.
اما همه این بحران‌ها در بیان سردمداران، به یک ریشه راه می‌برد: مجاهدین. نمونه‌ها متعدد در رسانه‌ها از آن فراوان است. روز اول مرداد اعضای مجلس؛ آخوند علوی، وزیر اطلاعات رژیم را به پای سوال کشانده بودند تا در مورد خطر اصلی و نیرویی که از طریق فضای مجازی اکنون به خانه همه مردم خشمگین و ناراضی راه یافته از او توضیح بخواهند. در این جلسه کریمی قدوسی، عضو مجلس، به آخوند علوی گفت: «(مجاهدین) خمپاره‌زنی می‌کردند آمدند تو همین اتوبان همت خمپاره‌ها را کار می‌گذاشتند. وزارت اطلاعات را مورد هدف قرار می‌دادند. زمان آقای یونسی». کریمی قدوسی افزود: «یکی از این تهدیدات بسیار بسیار خطرناک فضای مجازیست تو این فضای مجازی ۳-۴ سال گذشته بحث تلگرام تمام دستگاه‌های اطلاعاتی رصدهایشان حاکی از وقوع از یک کودتای رسانه‌ای بر علیه انقلاب می‌دادند.»
در برابر این حملات، وزیر اطلاعات روحانی سعی کرد معترضان را قانع کند که وزارت اطلاعات بر اوضاع مسلط است. وی برای روحیه دادن به نمایندگان مجلس گوشه‌یی از اعمال خلاف قانون رژیم در فضای سایبری را رو کرد و از جمله گفت: «وزارت اطلاعات با هزارها کانال و گروه که با ماهیت ضدانقلابی و ضدامنیتی فعالیت می‌کردند اعم از کانالهایی که یا مربوط به مجاهدین بود یا مرتبط با آنها بود را تحت اشراف اطلاعاتی قرار داده و با اینها برخورد کرده است به‌خاطر این‌که اینها در مقابله با امنیت ملی فعالیت می‌کردند.»
اما به‌رغم این قدرت‌نمایی آخوند علوی، برخی از اعضای مجلس بر بی‌حاصل بودن و نتیجه عکس دادن اقدامات سرکوبگرانه رژیم از وزارت اطلاعات تا سایر ارگانهای سرکوبگر آن دست گذاشتند.
الیاس حضرتی از جمله آنها بود که گفت: «روش برخورد و اداره مملکت چنین نیست. ۴۰ سال از انقلاب گذشته زمانی‌ست که الآن باید بشینیم فکر کنیم و تجدیدنظر کنیم در روشها و منشهای گذشته‌مان؛ بستن رسانه‌های داخلی و برخورد کردن با آنها راه اداره افکار عمومی نیست و راه جلب اعتماد عمومی نیست، شما برخورد کردید چه نتیجه‌ای گرفتید؟ کدام نتیجه را گرفتید؟ … راه و روش کار برخورد کردن دستگیر کردن برخورد فیزیکی کردن نیست.»
یکی از مهم‌ترین احتمالات مطرح شده در رسانه‌های نظام، چشم‌انداز «براندازی» یا «اغتشاش» است که در واقع همان اسم مستعار سرنگونی است. در همین رابطه سایت بهار نوشته است: «باید بروز و ظهور آنی و غیرقابل پیش‌بینی «جنبش‌های بی‌سر» همانند آنچه که در دی‌ماه سال گذشته رخ داد را شاهد بود». مقصودش از «جنبش بی‌سر» در دی‌ماه همان قیامی است که خامنه‌ای گفت مجاهدین در صحنه بودند. [روایت یک شکست نظام؛ سخنرانی خامنه‌ای درباره‌ی قیام ایران] اما درد نظام با بی‌سر خواندن قیام‌ها و خیزش‌ها درمان نمی‌شود چرا که همین به‌اصطلاح «بی‌سران» به نوشته روزنامه آرمان ۳۰ تیر ۹۷؛ «آحاد جامعه» را تشکیل می‌دهند.
بحران آب و فروپاشی زندگی اقتصادی
