با شهیدان آبان ۹۸ در مریوان و سنندج آشنا شویم

مجموعه آبان ادامه دارد – قسمت پانزدهم

در آبان ۹۸ جوانان شورشی و مردم بسیاری در سنندج و مریوان به شهادت رسیدند. در هر دو شهر جوانان زیادی بر اثر شلیک نیروهای امنیتی به خون خود غلطیدند.

در بعد از ظهر ۲۵ آبان۹۸ طنین شوم و سنگین نیروهای امنیتی از دور شنیده شد که وارد شهر شدند.

ابتدا با حمله به میدان سرباز و سپس چندین میدان اصلی شهر اقدام به کندن پلاک خودروهای متوقف شده در کنار خیابان‌ها و تهدید مردم و تخریب و شکستن شیشه‌ی خودروهای توقف کرده نمودند.

درباره؛

آبان۹۸ در شهر های شورشی سنندج و مریوان + ویدئو

چگونگی کشتار مردم مریوان

در همین زمان گارد ویژه به ناحیه شبرنگ وارد شده و به مردم حمله کردند.

معترضین در مریوان برای دفاع از خود با این نیروها درگیر شدند و نیروهای گارد ویژه را فراری داده و آنها به داخل ساختمان دخانیات در شبرنگ رفتند.

هوا که رو به تاریکی رفت ناگهان نیروهای گارد ویژه در داخل ساختمان دخانیات به روی پشت بام رفته و اقدام به تیراندازی به سمت مردم مریوان نمودند.

همه در ابتدا فکر می کردند گلوله‌ها مشقی هستند تا آنکه گلوله‌ها به مردم اصابت کرده و چندین تن را مجروح نمود. معترضین حتی تا زمان دیدن خون های ریخته شده فکر میکردند این گلوله ها مشقی‌ است.

در این زمان اولین گلوله دو تن از جوانان مریوان را شهید کرد. اولین شهید «عثمان نادری» بود که گلوله مستقیما با سر او برخورد کرده بود و دومین شهید هم «بهروز ملکی» بود که گلوله وارد قلب او شده بود.

جنگ و گریز جوانان در مریوان

مردم که تازه فهمیده بودند چه اتفاقی افتاده ابتدا همه در شوک فرو رفتند. به دلیل بسته بودن خیابانها امکان انتقال مجروحان با آمبولانس وجود نداشت. مردم با پای پیاده و یا موتورسیکلت مجروحین و جان باختگان را به بیمارستان فجر که در نزدیکی محل حادثه واقع شده است منتقل کردند. با پخش این خبر تمام شهر در بهت و ناباوری فرور رفتند.

کادر و پرسنل بیمارستان که انتظار چنین فاجعه ای را نداشتند با کمبود نیرو و پزشک مواجه شدند. در آن زمان تنها دو پزشک در بیمارستان حاضر بودند که قادر به رسیدگی به این همه مجروح نبودند. عثمان نادری در همان دقایق اول جان خود را از دست داده بود.

بهروز ملکی در بیمارستان هنوز زنده بود. اما چون گلوله وارد قلب او شده بود پزشکان اعلام کردند که هیچ کاری نمی توانند برای او انجام دهند و به سراغ سایر مجروحان رفتند.

وقتی اعتراضات مسالمت آمیز مردم که با گلوله پاسخ داده شده بود به خشونت کشیده شد و شهر به سنگر مبارزه و میدان جنگ بدل شد.

میادین شهر به تصرف جوانان و زنان که جلودار این نبرد بودند درآمد. میدان جهاد، کوره‌ی موسوی، میدان سرباز، شبرنگ، میدان باوه رشی همه سنگربندی و به محل نبرد تبدیل شد.

مردم با سنگ و نیروهای امنیتی با گلوله و سلاحهای ساچمه‌ای.

جوانان و زنان دلیر مریوان اجازه چنین کاری را به نیروهای وابسته به نیروهای امنیتی خامنه‌ای نمیدادند.

رژیم به صورت تعمدی برای در مقابل هم قرار دادن کردها از نیروهای مزدور محلی خود خواسته بود تا با لباس کردی به مقابله با معترضان بروند.اما این توطئه هم کارآیی نداشت.

تمامی میادین، خیابانها و مناطق و کوچه های مختلف شهر به محل نبرد و مبارزه جوانان تبدیل شده بود و همین گستردگی نیروهای رژیم را از سرکوب آنها ناتوان کرده بود.

جنگ و گریز جوانان باعث سردرگمی نیروهای امنیتی و ناتوانی آنها در سرکوب شده بود. جوانان و نوجوانان خشمگین و سرخورده که خود را محروم از هرگونه امکانات و حق اعتراضی در این کشور می دیدند با مشاهده کشته و زخمی شدن رفقایشان سعی در ضربه زدن به نیروها و منافع رژیم برآمدند و مراکز بسیج و انتظامی، بانکها، پمپ بنزینها، فروشگاههای وابسته به سپاه را به آتش کشیدند.

شهیدان در سنندج

چرا که در آن روز خونین، پاسداران وحشی خامنه‌ای ۱۵تن از جوانان دلیر کرد را در سنندج با تیر مستقیم بر سر و سینه، بشهادت رسانده و سنگفرش خیابانهای شهر از خون جوانان رنگین شده بود. کیوان رنجبر یکی از بازجوهای اطلاعات سنندج میباشد کە در اعتراضات اخیر کاوە ویسانی و ارشاد رحمانی را شکنجە کردە و انها را بە شهادت رساند.