امیرحسین مرادی و علی یونسی: ما هم‌چنان دوشادوش شما ایستاده‌اییم!
زندانیان سیاسی و دانشجوان نخبه امیرحسین مرادی و علی یونسی در سالگرد مهسا: هرجرقه‌ای می‌تواند شروع‌کننده «قیام تا سرنگونی خامنه‌ای» باشد
براساس گزارش‌ها هم‌زمان با دومین سالگرد کشته شدن مهسا امینی در بازداشت نیروی انتظامی و آغاز اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایران، امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو دانشجوی زندانی تأکید کردند که «از دانشگاه و مدرسه تا خیابآن‌ها» تا پایان راه که «سرنگونی خامنه‌ای» است، «عهدی خونین» است.
در همین زمینه
پیام دانشجویان زندانی علی یونسی و امیرحسین مرادی به‌مناسبت ۱۶آذر
متن کامل پیام امیرحسین مرادی و علی یونسی
ایران در سال ۱۴۰۱ و در آستانه آغاز سال تحصیلی:
در آستانه سال تحصیلی جدید که به روزهای خونین اما نبردهای درخشان گره‌خورده است، به هم‌شاگردی‌های‌مان از دانشگاه تا خيابان، به همه آنان که ایمان دارند باید ماند و پس گرفت، به همه آنان كه خيابان را تبديل به دانشگاه ايستادگى كردند، به آنان که از قدم گذاشتن در خانه دوم خود (مدرسه و دانشگاه) باز ماندند، به آنان که امسال در سنگر آزادی مسئولیت بر دوش‌های‌شان گذاشته می‌شود، به همه یاران‌مان از پشت میله‌های زندان که هیچ وقت نتوانست بین ما و شما فاصله بیاندازد، می‌گوییم ما هم‌چنان دوشادوش شما ایستاده‌ایم!
نسل ما نسل قیام است. همان نسلی که در قیام مهسا تمام عیار جنگید، دستگیر شد و شهید شد، اما تسلیم نشد و نمی‌شود.
آن‌ها که در قیام قبلی در مدرسه مبارزه کردند، امروز وارد دانشگاه می‌شوند و آن‌ها که در مدرسه هستند تجربه قیام ۱۴۰۱ را دارند. همین امر ترجمه‌ى کابوس حکومت از شروع سال تحصیلی است. از این تاریخ، رژیم باید برای هر جنایت منتظر پاسخ مدرسه و دانشگاه نیز باشد.
پزشکیان فریبکارانه مدعی شد دانشجو حق دارد اعتراض کند! اما نگفت بعد از این‌که دانشجو اعتراض کرد چه بلایی سرش می‌آورند! بله ما این حق را داریم، چه ریاکارانه به آن اعتراف کند، چه نکند. این حق و اساسی‌ترین حق، که حق حاكميت مردم و دموکراسی بر اساس جمهوری است، را به هر قیمت در كنار مردم به‌دست مى‌آوريم.
انبار باروت خشم و نفرت که در اثر اعدام، کشتار و ستم انباشته شده است، برای انفجار تنها نیاز به یک جرقه دارد؛ جرقه‌ای که می‌تواند در مدرسه یا دانشگاه زده شود و شروع کننده قیامی سراسری باشد که تا سرنگونی خامنه‌ای پایان نخواهد یافت.
از دانشگاه و مدرسه تا خیابان‌ها عهدی خونین است تا پایان راه و دمیدن سحر!
به شوق نور در ظلمت قدم بردار
به این غم‌های جان‌آزار دل مسپار
که مرغان گلستان‌زاد
ـ که سرشارند از آواز آزادی ـ
نمی‌دانند هرگز لذت و ذوق رهایی را
و رعنایان تن در تور پرورده
نمی‌دانند در پایان تاریکی
شکوه روشنایی را
اميرحسين مرادى و على يونسى
زندان اوين. شهريور ١٤٠٣
