نگاهی به فرایند افزایش قیمت دارو در کشور
در حالی که سازمان غذا و داروی رژیم ایران مدعی است تغییرات اخیر ارزی به معنای حذف کامل ارز ترجیحی دارو و آغاز موج جدید گرانی نیست، گزارش‌ها از افزایش چشمگیر قیمت برخی داروها در ایران حکایت دارد.
بر اساس گزارشی که بامدادنو با استناد به اطلاعیه یک شرکت دارویی در سامانه کدال منتشر کرده، قیمت ۸۲ قلم از محصولات این شرکت به‌طور میانگین حدود ۱۲۰ درصد افزایش یافته است. بیشترین افزایش قیمت مربوط به قرص دونپزیل با حدود ۵۴۳ درصد و کلاریترومایسین با حدود ۳۰۸ درصد بوده است.
سایت حکومتی عصر ایران نیز نوشت: «به گزارش تسنیم، یک شرکت دارویی در اطلاعیه‌ای در سامانه کدال از افزایش نرخ ۸۲ قلم از محصولات دارویی این شرکت خبر داده است؛ افزایشی که میانگین قیمت اقلام مشمول را از حدود ۱۸۰ هزار تومان به ۳۹۰ هزار تومان رسانده است.»
در مقابل، محمد هاشمی، سخنگوی سازمان غذا و داروی رژیم ایران، مدعی شد تغییرات اخیر ارزی تنها برخی مواد حدواسط و پیش‌سازهای دارویی را شامل می‌شود و نباید آن را به حذف ارز ترجیحی از کل زنجیره دارو تعمیم داد.
او همچنین گفت ارز مورد نیاز برای مواد اولیه و پیش‌سازهای صنایع دارویی به میزان سال گذشته تخصیص یافته و سیاست وزارت بهداشت جلوگیری از انتقال فشار مالی به بیماران است.
بحث درباره حذف تدریجی ارز ترجیحی دارو از ماه‌های گذشته ادامه داشته است. سازمان غذا و دارو در فروردین امسال اعلام کرده بود به دلیل محدودیت منابع ارزی، ارز ترجیحی برخی مواد مؤثره و پیش‌ساز داروهای بدون نسخه، داروهای غیرمزمن ارزان‌قیمت و برخی داروهای تحت‌لیسانس حذف خواهد شد؛ هرچند داروهای حیاتی و ضروری همچنان مشمول این ارز خواهند بود.
پس از این تغییرات، گزارش‌های متعددی از افزایش قیمت برخی داروها منتشر شده و نگرانی‌ها درباره افزایش هزینه درمان و دشوارتر شدن دسترسی بیماران به دارو افزایش یافته است.
چرا قیمت دارو بالا می‌رود؟
سایت حکومتی خبر آنلاین در این مورد نوشت:
«قیمت دارو امسال در دو مرحله افزایش یافت، اول ۱۶ فروردین و بعد از آن اواسط خرداد. حدود دو سوم داروها در این دو مرحله قیمت‌گذاری شدند. مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو چند روز پیش در نشست خبری درباره این که چرا قیمت دارو در حال افزایش است عنوان کرده بود «این افزایش تنها ناشی از تصمیم تولیدکننده نیست و قیمت مواد اولیه، جانبی، بسته‌بندی، محصولات پتروشیمی، آلومینیوم و هزینه‌های حمل‌ونقل هم در این بخش اثرگذار هستند.»
بیشتر بخوانید
رئیس سازمان غذا و داروی رژیم افزود:
«تنها در یک مورد شاهد افزایش هزینه حمل و نقل هستیم و هزینه حمل یک کانتینر از کشورهایی مانند چین و هند که پیش‌تر حدود ۲ تا ۳ هزار دلار بود، در برخی موارد به ۳۰ هزار دلار رسیده که با ارز آزاد هم پرداخت می‌شود. افزایش هزینه انرژی در جهان و رشد قیمت مواد اولیه در کشورهایی مانند هند و چین نیز هزینه تولید را افزایش داده است.»
این مقام حکومتی با سرهم‌کردن این عددها سپس مدعی می‌شود که قرار نیست همه هزینه‌ها از جیب بیماران پرداخت شود! و ما دنبال یک نظام جمعی! هستیم. اما در نظام جمعی این مقام حکومتی اسمی از دولت نیست بلکه باز هم مردم و شرکت‌های دارویی و در نهایت بیمه است که باید هزینه تقبل کند! امری که هرگز اتفاق نمی افتد و حاصل آن افزایش ۳۰۰ تا ۵۰۰ درصد قیمت داروهاست.
پس دیگر بیمار شدن هم دشوار شده است. مردم دیگر حق ندارند بیمار شوند. این جدیدترین نوع ممنوعیت است.
منابع
- خبرآنلاین – ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، دارو دوباره گران می‌شود؟
- عصر ایران – ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، قیمت ۸۲ قلم دارو افزایش یافت؛ میانگین قیمت‌ها بیش از دو برابر شد
