اعتصاب پالایشگاه ها و نفتگران ایران
سایت «یورو آسیا آمریکا» و سایت «لوانت انگستان» به اعتصاب نفتگران ایران قبل از بر مسند نشستن ابراهیم رئیسی اشاره شده. کارگران میدانند که هیچ فرقی بین رئيسی و حسن روحانی در رسیدگی به خواسته‌های آنان وجود ندارد. اینکه اعتصاب صنایع نفت، میتواند مانند جرقه‌ای به بشکه باروت نهفته در جامعه باشد، نیز تأکید شده است.
اعتصاب گسترده کارگران در ایران
سایت یورو‌آسیا نوشت؛ در روز ۱۹ ژوئن یعنی روزی که خامنه ای با وجود مخالفت اکثر مردم ایران که انتخابات ریاست جمهوری او را تحریم کرده بودند، رئیسی را بعنوان رئیس جمهور از صندوق‌های رأی بیرون آورد.
کارگران شرکت نفت فراب نیروگاه بیدخون عسلویه با دست کشیدن از کار و اعلام اعتصاب واکنش خود را نسبت به این انتصاب نشان دادند.
این اعتصاب البته به دنبال تجمعات و اعتراضاتی که در ماههای قبل صورت گرفته بود انجام شد.
خواسته مشروع کارگران تعیین حداقل دستمزد برای آنها بالاتر از حد خط فقر، شرایط بهتر کار، دریافت حقوق و مزایای بدون تأخیر که بعضا با چندین ماه تاخیر به آنها پرداخت میشود است. کارگران وقتی دیدند که به این خواستهای آنها توجهی نمیشود دیگر منتظر نماندند تا ابراهیم رئیسی مسند ریاست جمهوری را تحویل بگیرد تا شاید وضع آنها بهتر شود چون میدانند که هیچ فرقی بین او و حسن روحانی در رسیدگی به خواسته کارگران وجود ندارد.
درباره؛ گسترش اعتصاب نفتگران بیشتر بخوانید
اعتصاب نفتگران ایران زیر سایه فقر
اکنون تقریبا تمامی کارگران ایران در زیر خط فقر زندگی میکنند. دیگر صبرشان از وعده‌های پوشالی سران حکومت ایران برای بهبود وضعیتشان به سر آمده است. با تورم بالای ۵۰٪ حقوق ناچیز آنها که تقریبا یک سوم خط فقر است، دیگر چیزی برای از دست دادن برای آنها باقی نگذاشته است.
اکنون بعد از اعتراضات و اعتصاب کامیونداران، معلمان، بازنشستگان، نوبت کارگران شرکت نفت است. که نسبت به این وضعیت واکنش نشان دهند. این اعتصاب البته بعد از آن صورت گرفت که در اواخر ماه می ده‌ها تن از کارکنان رسمی و کارگران شرکت نفت ایران در دست‌کم پنج شهر و مناطق عسلویه، لاوان و بهرگان و یک سکوی نفتی در خلیج‌فارس در اعتراض به شرایط استخدامی و درآمدی و شغلی خود دست به اعتصاب و تجمع زده بودند.
اعتصاب کارگران در شهرهای مختلف
در روزهای بعد این اعتصاب گسترش یافته و بسیاری از شهرها به این اعتصاب پیوستند.
در کرمان ـ کارگران فولاد بوتیا،
در ارومیه ـ کارگران نیروگاه سیکل ترکیبی،
در قشم ـ کارگران شرکت سازه فرافن و کارگران بهش برق و ابزار دقیق بهین پالایش قشم،
در ماهشهر ـ کارگران پتروشیمی فجر،
در عسلویه ـ کارگران پروژه‌ای شرکت دی پلیمر،
در بهبهان ـ کارگران پروژه‌ای پالایشگاه بید بلند،
در بندرعباس ـ هلدینگ نفت ستاره دماوند،
در جاسک ـ هلدینگ نفت ستاره دماوند،
در ایلام- کارگران شرکت جهان پارس و ایکو، فعال در پروژه نفتی سروک، واقع در میدان نفتی آذر،
در آبادان ـ کارکنان پالایشگاه،
در اصفهان – کارگران شرکت آبسان پالایش،
کارگران مستمر فاز ۹ و ۱۰ پارس جنوبی،
کارگران پالایشگاه‌ها و مراکز پتروشیمی بوشهر،
ماشین سازی اراک،
کارگران شرکت‌های اکسیر صنعت و ساتراپ صنعت و سینا پالایش و ساخت مخازن نفت قشم و کارگران پیمانی فاز ۱۳ کنگان و پالایشگاه آدیش جنوبی، مخازن کروی و استوانه‌ای و شرکت راژان و همچنین کارگران شرکت ای جی سی شاغل در پالایشگاه آبادان و کارگران شرکت لیدوما به جمع اعتصاب کنندگان پیوستند.
تاثیر اعتصاب نفتگران بر صنایع دیگر
از آنجا که صنایع نفت مهمترین و تاثیرگذارترین صنعت ایران است و هر گونه اختلال در تولید و توزیع مواد نفتی تاثیرات فلج کننده‌ای بر تمامی صنایع و بخشهای خدماتی و در کل جامعه دارد اعتصاب کارگران شرکت نفت با اعتصاب سایر اصناف کاملا متفاوت است. اعتصاب صنایع نفت، میتواند مانند جرقه‌ای به بشکه باروت نهفته در جامعه باشد و اقشار مختلف مردم را که از وضعیت موجود به سر حد انفجار رسیده‌اند را منفجر کرده و تمامی ایران را مانند آنچه در نوامبر ۲۰۱۹ اتفاق افتاد در عرض مدت کوتاهی شعله‌ور کند.
سایت لوانت در ادامه آورده؛ البته خامنه ای و دیگر سران رژیم ایران از این امر بخوبی آگاهی دارند و پیوسته از آن در هراسند. ولی از آنجا که توان حل تضادهای جامعه و خواسته های کارگران را ندارند، بجای برآورده کردن خواسته کارگران به روش دیکتاتورها ابتدا با تهدید و سپس با اخراج و دستگیری کارگران واکنش نشان دادند و حکم اخراج ۷۰۰ تن از کارگران را به آنها دادند تا بلکه به این وسیله سایر کارگران را مجبور کنند که اعتصاب خود را شکسته بر سرکار برگردند.
ورود اعتصاب نفتگران به دومین هفته
اما علیرغم تمامی تهدیدات رژیم ایران؛ اعتصاب سراسری کارگران صنایع نفت و پتروشیمی وارد دومین هفته خود شده است.
تاکنون این اعتصاب به ۶۰ پالایشگاه و مرکز پتروشیمی و نیروگاه شهرهای تهران، اراک، اصفهان، اهواز، آبادان، ماهشهر، جاسک، عسلویه ، گچساران، دماوند، بهبهان، بوشهر،كنگان، قشم، خارك، اروميه، كرمان، بندرعباس و ایلام گسترش يافته است
خامنه ای میداند که اگر به خواسته این کارگران تن دهد باید به خواسته‌های سایر اقشار جامعه نیز که خواستار وضعیت معیشتی بهتری هستند پاسخ دهد.
بی‌توجهی به خواسته مردم؛ خطر قیام عمومی
ولی از آنجا که رژیم ایران حکومتی غرق در فساد است و تمام سران آن فقط به فکر منافع خود و حفظ رژیم موجود هستند تاکنون به خواسته‌های بحق مردم توجهی نکرده‌اند. و فقط در مواقعی که احساس خطر یک قیام عمومی را کرده‌اند مجبور شده‌اند که به برخی خواسته‌های مردم پاسخ دهند.
این‌بار هم از یکطرف با عزم مصمم کارگرانی روبرو هستند که چیزی برای از دست دادن ندارند. از طرف دیگر با توجه به اینکه روزهای پایانی حکومت حسن روحانی است تصمیم‌گیرها برای حل این مشکل دشوارتر شده است.
چه بسا که اگر حکومت موفق به جلب رضایت کارگران نشود و این اعتصابها گسترش بیشتری پیدا کند تمامی حاکمیت را با خطر جدی فروپاشی و سرنگونی مواجه کند.
