اخراج ایران از کمیسیون مقام زن گام اول اما ناکافی!
در روز چهارشنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۱، رایگیری درباره ابقاء یا حذف حکومت ایران از کمیسیون مقام زن بود و بعد از بحثهای گسترده سرانجام رژیم ایران با رای اکثریت اعضای کمیسیون مقام زن از آن اخراج شد. براساس رای گیری نهایی رژیم ایران با ۲۹ رای موافق در مقابل ۸ رای مخالف و ۱۶ رای ممتنع از کمیسیون مقام زن اخراج شد.
اخراج رژیم ایران از کمیسیون مقام زن ملل متحد به ولولهای در درون حکومت تبدیل شد.
یوسف مولایی وکیل دادگستری در گفتگو با اعتماد در مورد تبعات این اخراج میگوید؛ «اینطور نیست که بلافاصله اتفاق عجیبی برای ایران رقم بخورد!»
اما همین کارشناس حکومتی افزود:
«حذف از يك نهاد بينالمللي يا محكوم شدن در شوراي حقوق بشر شايد در نگاه اول براي مسوولان مهم نباشد، اما حتما بر موقعيتهاي اجتماعي و اقتصادي تاثيرگذار است و حتما يكي از جنبههاي آن كاهش ارزش پول ملي است.»
حذف رژیم آخوندی از کمیسیون زن، یک نهاد بینالمللی و محکوم شدن رژیم در شورای حقوق بشر ملل متحد، برای شست و نهمین بار، خبر از یک روند جدیدی میدهد، که تازه شروع شده است و استمرار قیام و انقلاب مردم ایران این روند را تسریع میکند.
بطوری که تاثیر این روند را هم اکنون میتوان در موقعیتهای اجتماعی و اقتصادی و بینالمللی مشاهده کرد. که به برخی از این موارد اشاره میکنیم.
بیشتر بخوانید
جهان از اخراج حکومت ایران از کمیسیون زنان استقبال کرد
اخراج از کمیسیون مقام زن مقدمه ای برای انزوای بیشتر
یک دیپلمات سابق رژیم ایران بنام جاوید قربان اوغلی در مورد این تبعات به رویداد ۲۴ میگوید:
«تحولی که رخ داد و اقدامی که از طرف سازمان ملل متحد انجام شد، در واقع دومین اقدام در سازمان ملل بود که میتواند به وجه ایران در صحنه بینالمللی بسیار آسیب بزند. اولین اقدام، محکومیت ایران در شورای حقوق بشر بود که منجر به تشکیل کمیته حقیقتیاب شد. این نشان دهنده این است که سازمان ملل و اعضای آن روی ایران متمرکز شدهاند. دومین اقدام هم اخراج ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل بود.
به باور این کارشناس حکومتی هردوی این گامها پیامد تحولات داخلی و واکنش به اتفاقات اخیر یعنی قیام های مردمی است.
این کارشناس حکومتی میافزاید:
«کشوری که منزوی میشود، خود به خود میتوان برایش هر تصمیمی گرفت. مقابله با این تصمیمات هم بسیار سخت و پرهزینه است. تقریبا تمام کشورهایی که به نوعی در معرض تهاجم هم حتی قرار گرفتند، کارشان از اینجا شروع شد. عراق یک زمانی متهم شد که سلاحها و وسیلههای شیمیایی و بمب هستهای دارد که این مقدمهای برای اقدامی که علیهش انجام دادند، شد. در مورد لیبی هم همین کار را انجام دادند. بنابراین، شروع این است که وجهه ایران در دنیا را کاملا تخریب و افکار عمومی را نسبت به ایران بدبین کنند. به باور من این مقدماتی است برای انجام اقدامات بعدی علیه ایران که ممکن است تبعات سنگینی داشته باشد. به خصوص اینکه در حوزههای دیگر هم با دنیا وارد چالش شدهایم.
چالش برنامه اتمی
این کارشناس حکومتی گیرکردن حکومت ولایت فقیه و چالشهای پیش رو را چنین بر میشمارد: «پرونده هستهای عملا به بنبست خورده و تقریبا دارند همه گناهها را به گردن ایران میاندازند و ما را مقصر بنبست میدانند.
مسئله هستهای یک مسئله بینالمللی است که بسیار حساس و تاثیرگذار است. از آن طرف هم، تمام دنیا علیه روسها موضع گیری کردهاند ولی ما متهم به همکاری با روسها و دادن پهپادهایی به آنها شدهایم که مراکز اجتماعات انسانی، مراکز صنعتی و مراکز درمانی اوکراین را دارد هدف قرار میگیرد». این را اوکراینیها گفتهاند و کشورهای دیگر هم تایید کردهاند
قربان اوغلی چنین نتیجه گیری کرد که: «با این تفاصیل ما عملا به طور ناخواسته در مقابل همه دنیا قرار گرفتهایم. اینکه چگونه با این اقدامات مقابله یا خلافش را ثابت کنیم، به باور من اولا غیر ممکن است و ثانیا اگر هم امکانپذیر باشد، معلوم نیست که به شرایط قبل از آن پدیده برسیم.»
به این ترتیب برغم اینکه خامنهای سرش را پایین گرفته تا بخیال خود از زیر این موج بگذرد اما به اذعان و اعتراف خود کارشناسان حکومتی اخراج از کمیسیون مقام زن مقدمه ای برای اقدامات منزوی کننده بعدی است.







