آندرانیک هنرمندی که هنرش را وقف آزادی کرد
هنر، نه آینهای برای تماشای جهان، که نوری است برای روشنکردن تاریکیهای آن؛ و آندرانیک از معدود کسانی بود که این نور را با جان خود افروخت.آندرانیک آساطوریان هنرمند برجسته و آهنگساز نامی ایران، در روز سوم اسفند ۱۳۹۳ بعد از نبردی سخت با بیماری سرطان درگذشت. هرچند که جسم او از میان رفت، اما نام و یاد او در ذهن و ضمیر همه هنرمندان و هنردوستان ایران جاودانه شده است. هنرمند شهیری که با مردم زیست و برای نجات آنان از ذره ذره وجودش مایه گذاشت.
آندرانیک آساطوریان روز پنجم شهریور ۱۳۲۰ در همدان بدنیا آمد. سپس به همراه خانواده به اهواز مهاجرت کردند. آندرانیک از همان کودکی عشق و علاقهاش را به موسیقی بارز کرد و از ۹سالگی به آموختن موسیقی روی آورد. ۱۸ساله بود که در تهران به تحصیلات عالیه در زمینه موسیقی پرداخت و توانست گامهای بزرگی را بسرعت طی کند.
اولین ترانهای که آندرانیک ساخت، ترانه «نمیاد» بود که توسط گوگوش خوانده شد. ترانههای بعدی او نیز ترانههای شقایق، جشن دلتنگی، نیمه گمشده، نفس و بسیاری از ترانههای دیگر است که هرکدام بهعنوان اثر مهمی در موسیقی پاپ ایرانی به شمار میروند.
اقامت آندرانیک در آمریکا
در سال ۱۳۵۶ آندرانیک موفق شد که به همراه خانوادهاش به لسآنجلس سفر کرده و به تحصیلات عالی در زمینه موسیقی بپردازد. با روی کار آمدن حکومت آخوندی در ایران و ضدیتی که با هنر و هنرمندان، بخصوص با خوانندگان و نوازندگان داشت، آندرانیک به ایران بازنگشت و تا پایان عمر در آمریکا بسر برد. ضدیت حاکمیت آخوندی موجب شد که بسیاری دیگر از هنرمندان کشورمان نیز جلای وطن کرده و از ایران مهاجرت نمایند. آندرانیک با ادامه کارش در زمینه آهنگسازی و تنظیم ترانهها به یکی از اساتید این رشته تبدیل گردید. بسیاری از خوانندگان مشهور ایران چون؛ داریوش، معین، ابی، گوگوش و دیگران، با وی همکاری هنری بسیاری داشتند. آندرانیک برای آنان ترانههای ماندگاری ساخت که هنوز هم گوشنواز هنردوستان ایرانی است.
عضویت در شورای ملی مقاومت ایران
آندرانیک مواضع سیاسی محکمی علیه حاکمیت آخوندی داشت. در آرزوی روزی بود که این حکومت ضد هنر هرچه زودتر از ایران زمین برچیده شود. وی با آشنایی با مقاومت ایران و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران، همکاری خود را با آنان آغاز کرد. در ادامه همین همکاریها بود که به عضویت شورای ملی مقاومت ایران در آمد.
شرکت در جشن همبستگی
در روز ۳۰تیر سال ۱۳۷۳، از جانب مقاومت ایران یک جشن باشکوهی بنام «گردهمایی بزرگ همبستگی» در کاخ کنگرههای پاریس اجرا شد. آندرانیک با شرکت پرشور خود در این جشن بزرگ ملی، پیوندی گسستناپذیر با مردم ایران و مقاومت ایران برقرار نمود که از عمق اعتقاد راسخ او به این مسیر و درستی راهی بود که در پیش گرفته بود. او با کار فشرده شبانهروزی ۷آهنگ را در مدت کوتاهی برای این جشن آماده کرد. ۷آهنگی که برای اجرای یک ارکستر بزرگ تنظیم شدند. وی طی یکماه آهنگهای خود را در آمریکا آماده کرده و به پاریس سفر نمود. وی با همکاری مشتاقانه و هنرمندانه خود با آقای محمد شمس شبی خاطرهانگیز را در ارائه آثار هنری ارائه دادند. اما بزرگترین هنر او، عشق ورزیدن به راه و مسیری بود که پیشه خود نموده بود. راه حمایت از مجاهدین و مقاومت ایران پس از ۵۰ سال کار هنری موفق.
درگذشت استاد
هنرمند بزرگ انقلابی و آهنگساز برجسته موسیقی ایران آندرانیک آساطوریان در سن ۷۳سالگی، پس از یک دوره سخت بیماری و چنگ در چنگ بودن با بیماری سرطان، نهایتا در روز سوم اسفند سال ۱۳۹۳ در بیمارستانی در لسآنجلس درگذشت و جاودانه شد. بیشک آندرانیک نقشی بیبدیل در ارتقای موسیقی ایران بخصوص در زمینه موسیقی هارمونیک و پاپ داشت. به همین دلیل نیز همه دستاندرکاران و اساتید موسیقی ایران او را پدر موسیقی پاپ ایران نام نهادند.
آندرانیک از ارامنه و مسیحیان ایران بود که با پیوستن به مقاومت سراسری ایران، نامش به عنوان یکی از مفاخر ارزشمند هنری و مبارزین ملی، در تبار بزرگان و شهیدان مسیحی ایران و تاریخ پر افتخار ایران زمین خواهد درخشید. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.