کاهش زباله ماهانه!!
در این حکومت همه چیز معکوس، موضوع زباله هم معکوس است. وقتی حکومت ایران اعلام می‌کند که کرونا را مهار کردیم یعنی وضعیت خراب است و کشتار زیاد شده. وقتی می‌گوید که فراوانی آب داریم یعنی مردم بدبخت شهرها و روستاهای ایران، برای تأمین آب، باید دنبال آب در چاله‌هایی که روی زمین بوجود آمده بگردند و با کاسه و پیاله آب بردارند. و… زباله ها هم از این قانون مستثنی نیست. وقتی حکومت می‌گوید زباله کم شده باید دید چه بلایی بر سر مردم آورده اند که اینگونه شده است.
در همین رابطه روزنامه مستقل با تیتر: «صدای فراموش‌شدگان را بشنویم» به موضوع زباله می‌پردازد و می‌نویسد: «تجارت نیوز در گزارشی اعلام کرد که امسال نسبت به سال ۱۳۹۸ میزان زباله ماهانه تهران ۱۲ هزار و ۵۰۰ تن کاهش داشته است…و این آمار را تا حد زیادی به وضعیت اسفناک اقتصادی کشور و سقوط طبقه متوسط به زیر خط فقر، مرتبط دانسته بود.»
کاهش زباله نتیجه کوچک شدن سفره‌های مردم
در این گزارش، به جنبه دیگری از این وضعیت بغرنج اشاره می‌کند و می‌نویسد: «این به مثابه زنگ خطر برای جامعه ایران است. ۳ هفته پیش مرکز آمار ایران جدیدترین آمار اشتغال را اعلام کرد که این آمار نیز چندان خوشایند نبود؛ ۲ میلیون و ۴۹۶ هزار نفر از کسانی که در تابستان جویای شغل بوده‌اند نتوانسته شاغل شوند…»
همین روزنامه در ادامه مطلب علت را نه تنها در تحریم، بلکه بدلیل دزدی و فسادی که از رأس حکومت تا پائین وجود دارد و نمی‌گذارد سرمایه‌ها به دست مردم برسد می‌داند. تجارت نیوز در ادامه می‌نویسد: «…کوچک شدن ظرفیت اقتصاد ایران و به تبع آن بیکاری و تورم و در نهایت کوچک شدن سفره‌های مردم هشداری برای مسئولین اقتصادی و سیاسی کشور است. در شرایطی که تحریم‌های ظالمانه گذران زندگی را برای قشر ضعیف دشوار کرده نهادهای مربوطه برنامه منسجمی برای تأمین معیشت مردم ندارند…»
درباره معیشت مردم بیشتر بخوانید
تاریکخانه سوداگری حکومت
این مقاله برای پرهیز از نام بردن از مسبب و بانی اصلی این مصیبت‌ها، به نوک کوه یخ اشاره می‌کند و می‌افزاید: «…در چنین شرایطی… شاهد مانور تجمل از سوی قشر بسیار محدود جامعه هستیم. در این مسئله باید صراحت داشت؛ به خوبی می‌دانیم اقتصاد ایران تاریکخانه‌های بسیاری دارد و در این تاریکخانه‌ها و در شرایطی که برای تأمین کالاهای اساسی به دلیل تحریم با دشواری‌های متعدد مواجهیم خودرو و کالاهای لوکس برای این قشر به راحتی فراهم می‌شوند. باید از مسئولینی که در سال‌های گذشته بر سر کار بودند پرسید چگونه تأمین دارو برای بسیاری از بیماران میسر نیست اما برای این قشر محدود همه چیز فراهم است؟ آیا باید در شرایطی که بخش تولیدی کشور در ضعیف‌ترین برهه خود به سر می‌برد و بخش عمده نقدینگی به سوی سوداگری ارز و سکه رفته است و نیز کارگران بسیاری بیکار شده‌اند، اقشاری محدود همچنان در نهایت رفاه به سر برند؟
نویسنده این روزنامه به حوادث آبان سال ۹۸ اشاره می‌کند و اینکه حتی با این حوادث، دولتمردان درس و آموزه‌ای از آن نگرفتند تا سیستم اقتصادی را اصلاح کنند و بعد بعنوان یک توصیه به مقامات حکومت ایران می‌نویسد: «…از آن مرحله به بعد این قشر دیگر دلیلی برای سکوت نمی‌بیند و اقدام به واکنش می‌کند. اخبار آسیب‌های اجتماعی و نیز گزارش‌های کوچک شدن سفره مردم و حذف مواردی چون گوشت و مرغ به مثابه شمارش معکوس و زنگ خطر است…»
خشم مردم نسبت به تبعیض
نگارنده این روزنامه به عمد خود را به فراموشی می زند تا نگوید این حکومت اصلاح‌پذیر نیست چون فساد در رأس نظام و در دستان خامنه‌ای و سپاه پاسداران است و راه برون‌رفتی در داخل این نظام متصور نیست. [تعیین سبد معیشت ۶ میلیون ۸۹۵ هزار تومانی، گامی برای نابودی کارگران]
حرف آخر را روزنامه ابتکار با تیتر : «اعیان‌نشین با جامعه ایرانی و شهرهایش چه می‌کند؟ کوچ ناگزیر!» بعد از بررسی مزایا و معایب اعیان‌نشینی و تأثیر آن بر روی جامعه و مردم، هشدار نهایی را می‌دهد و می‌نویسد: «…این موضوع باید دولت و مجموعه حاکمیت را به شدت نگران کند. در روندی که دیر یا زود رخ می‌دهد. شکاف میان فقیر و غنی به حدی می‌رسد که طبقات فرودست به شکلی غیرقابل پیش‌بینی رفتار خواهند کرد.»
همه چیز معکوس! زباله معکوس!
