رئیس دفتر خامنه‌ای، محمد محمدی گلپایگانی در مراسم تحلیف اژه ای گفته بود: «نظام مقدس جمهوری اسلامی، نعمتی است که ما باید با چنگ و دندان نگه داریم».
او در این مراسم حتی تا جایی پیش رفت که در توصیف آخوند گوش‌خوار، محسنی اژه ای گفته بود که در دفتر رهبری بودیم، فردی تخلف داشت و اژه ای بعد از بیرون رفتن آن فرد برگشت و گفت اگر شما در اینجا نبودید، بنده در گوش این فرد می‌زدم.
حالا با این اوصاف اولین مطلبی که به ذهن می‌آید این است که «نعمت». نعمت برای چه کسانی؟ منظور وی از بکار بردن نعمت آن هم در نظام مبتنی بر ولایت فقیه چیست؟
در حالی که هر روزه در گوشه و کنار این کشور آخوند زده بحرانی ایجاد می‌شود. هر روزه مردم معترض از اقشار و صنف های مختلف در کف خیابان عاصی از غارت و چپاول روزمره داد و فغانشان به آسمان است. باید دید که حرف مردم درباره این حاکمیت چیست.
حرف مردم در مورد نظام مقدس چیست؟
تا جایی که به مردم بر می‌گردد حرفشان را بارها در کف خیابانها زدند. مردم بارها شعار دادند که «حکومت آخوندی، نمی‌خوایم، نمی‌خوایم».
اما سئوال اینجاست: با اینهمه بحران‌های داخلی و خارجی مگر برای نظام چنگ و دندانی هم باقی مانده!؟ [چرا احمدی‌نژاد، خامنه‌ای را مسخره می‌کند؟ + کلیپ]
خود خامنه‌ای بهتر می‌داند که؛
اولا: این بحران با چنگ و دندان حل نمی‌شود و انتخابش بین بدتر و بدترین بوده. چنانچه رحمانی فضلی گفته بود که «ما بین بد و بدتر و بدترین و بدترین ها تصمیم می‌گیریم».
همچنین قالیباف، رئیس مجلس گفته بود: «ما در کشور در شرایط سختی بسر می‌بریم، در شرایط خوبی نیستیم».
ثانیا: به آخر خط رسیده و چنگ و دندانی هم برایش باقی نمانده.
چنانچه طلبه‌ای درسخنرانی گفته است؛ «ما اولین بار بود که برای رأی گرفتن گریه کردیم، آقای رئیسی پرده آخر جمهوری اسلامیه».
تازه ریزش و بریدگی از ترس قیام و عواقبش؛ به امام جمعه‌های حکومت هم رسیده و یکی یکی دارند استعفا میدهند! تا جایی که شمار استعفاهای امام جمعه های خامنه ای از قیام دی ماه ۹۶ به این سو دو رقمی شده است.
