محمدرضا حدادی؛ کودکی است که ۱۸سال را با وحشت اعدام در زندان گذراند. او کودکی ۱۵ساله بود که بازداشت شد. اکنون در آستانه۳۴ سالگی است.
زندگی مفهومی فراموش شده
او دوران نوجوانی و جوانی‌اش را هر شب با کابوس اعدام سر بر بالین گذاشت. مفهومی به نام زندگی را فراموش کرده‌است. یادش نیست که اصلا زندگی کرده‌است یا نه. وقتی چشم باز کرد خود را پشت میله‌های زندان یافت. میان زندانیانی مجرم و خطرناک. آخر به قاموس قوانین انسان‌کش حکومتی او هم انسانی خطرناک بود. کودکی که در ۱۵سالگی، انسانی دیگر را کشته است. اما او از همان ابتدا، از همان ۱۸ سال پیش نوشته بود که بی‌گناهم!. حالا هم بعد از ۱۸سال در نامه‌اش همین را می‌گوید: «من را فریب دادند که قتل را به عهده بگیرم». محمدرضا حدادی رکورد دار هم هست. نه رکوردار زندان که رکورد دار اعدام. بارها و بارها او وحشت اعدام را حس کرد. بارها حکم اعدام او به اجرای احکام زندان رفت و او را برای اعدام صدا کردند اما باز هم به تأخیر افتاد. حالا دیگر می‌گوید دیگر تحمل ندارم. دیگر تحمل زندان را ندارم. دیگر نمی‌توانم با کابوس اعدام زندگی کنم. او خواهان آن است که پرونده‌اش مجدد بررسی شود.
بیشتر بخوانید
محمدرضا حدادی پس از ۱۷سال شکنجه در آستانه اعدام
پدر محمدرضا حدادی برای نجات جان فرزندش که در زیر حکم اعدام به سر می‌برد فراخوان داد
متن کامل نامه محمدرضا حدادی
متن کامل نامه دردناک محمدرضا حدادی خطاب به رئیسی از قول سایت هرانا را در این جا می‌آوریم:
«به نام پروردگار عالمیان
با سلام
رئیس محترم قوه قضائیه برای یکبار هم که شده پس از ۱۸سال تحمل حبس از دوران نوجوانی و جوانی من در زندان عادل آباد، خواهشمندم برای اولین بار هم که شده جواب من را بدهید.
اینجانب محمدرضا حدادی فرزند نصرالله، متولد ۲۷ اسفند ۱۳۶۶ تحت سرپرستی مادرم قرار داشتم. تا اینکه در مورخه ۲۸مرداد ۸۲ در سن ۱۵سالگی به قصد عزیمت به شیراز مسافر راننده‌ای شدم که قبل از من دو مسافر در خودرو سوار بودند. دو نفر دیگر هم در بین راه سوار شدند که راننده یکی از مسافرین را در محله‌ای به نام مظفرآباد پیاده کرد. در مسیر شیراز در حرکت بودم که با درخواست قضای حاجت یکی از مسافرین راننده در تنگه ابولحیات ایستاد. کسی که قضای حاجت داشت راننده را از پشت سر مجروح کرد و در محله، دو نفر دیگر از مسافرین از اقوام پدری بنده بودند به قتل رسید. من در آن تاریکی شب از ترس و وحشت در سن ۱۵سالگی شاهد این اتفاق بودم. تا اینکه توسط یکی از مسافران بنام مهدی ساسانی فرزند محمدعلی ۲۲ساله ساکن خشت و کنارتخته، تهدید به قتل شدم. محمدتقی حدادی فرزند غلامرضا ۱۹ساله و کریم حدادی فرزند کرامت ۱۸ساله که از اقوام پدری بنده بودند مانع کشتن من توسط مهدی ساسانی شدند.
شکنجه جسمی و روحی در آگاهی
تا اینکه در زمان دستگیری در اداره آگاهی مورد شکنجه روحی و جسمی قرار گرفتم. در دادگاه شهرستان کازرون توسط محمدتقی حدادی و مهدی ساسانی و مأمور آگاهی سروان صدرالله حکمت‌پور اغفال شدم و اتهام محمدتقی حدادی که به واسطه تسمه پروانه راننده را خفه کرده بود را پذیرفتم. در زندان شهرستان کازرون متوجه شدم که آنها با وسوسه‌های واهی فریبم داده‌اند و جرم خودشان را به من انتساب داده‌اند.
من کاملا در این ماجرا بی‌تقصیر هستم. اکنون بعد از ۱۸سال از بابت جرم ناکرده در ندامتگاه مرکزی شیراز عادل آباد به سر می‌برم. از جنابعالی تقاضامندم راسا به عنوان رئیس محترم دستگاه قضا به پرونده بنده ورود نمایید و مرا یاری کنید. رئیس محترم قوه قضائیه من قاتل نیستم. لطفا صدای مرا بشنوید و مانع از اعدام یک بی‌گناه شوید. اکنون مدت ۱۸سال از کل دوران نوجوانی و جوانی‌ام را بدون مفهوم زندگی پشت میله‌های زندان و به امید اثبات بی‌گناهی و تظلم‌خواهی سپری می‌کنم. هیچ یار و یاوری جز خدای متعال ندارم. به فریادم برسید. به یگانگی خدای متعال سوگند یاد می‌کنم من کاملا در این ماجرا بی‌گناهم و دیگر توان تحمل حبس را ندارم. فان مع العسر یسرا».
محمدرضا حدادی متولد ۲۷ اسفند ۱۳۶۶ است.
