شلاق زدن یک کارگر در ایران. سایت یورو آسیا و قبل از اخبار آمریکا گزارشی در خصوص شلاق زدن یک کارگر در ایران را بازتاب داده‌اند که در زیر آورده شده است. در این گزارش با پرداختن بهاینکه کارگر ایرانی داوود رفیعی به اتهام توهین به وزیر کار وقت علی ربیعی به شلاق محکوم شده بود. این حکم پس از سالها به اجراء در آمد.
به یک کارگر ایرانی بدون اخطار قبلی یا حکم قضایی ۷۴ ضربه شلاق زده شد
به یک کارگر بدون اطلاع قبلی یا حکم قضایی تایید شده بود. در زندان اوین تهران مورد ضرب و شتم قرار گرفت و ۷۴شلاق زده شد. این کارگر با نام داوود رافی در سال ۲۰۱۲ به دلیل شرکت در اعتراضات کارگری از کارخانه تولید کننده خودرو پارس اخراج شد.
وی بعداً به همراه دو کارگر دیگر در سال ۲۰۱۶ بازداشت شد. پس از شکایت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از وی، وی بار دیگر در سال ۲۰۱۸ بازداشت و بعداً با قرار وثیقه آزاد شد.
وقتی داوود رفیعی برای پیگیری پرونده خود به دادگاه در زندان اوین رفت. توسط مأموران بازداشت و ۷۴ بار مورد ضرب و شتم قرار گرفت.
بیشتر بخوانید
شلاق ربیعی شکنجه‌گر بر پیکر کارگر معترض پارس خودرو
اجرای حکم بدون تائید دادگاه عالی
حکم شلاق زدن به او درحالی اجرا شد، که اتهام رفیعی به «توهین به وزیر کار» هنوز توسط دادگاه عالی تأیید نشده بود. رفیعی در تظاهرات متعددی در مقابل وزارت کار شرکت کرده بود. و تابلویی را که روی آن نوشته شده بود «مرگ بر وزیر کار»، که در آن زمان علی ربیعی نگه داشته بود.
ربیعی در آوریل ۲۰۱۹ در نامه‌ای رسمی به دادگستری تهران شکایت خود را پس گرفته بود.
اوایل این هفته، مردی در نقده، شمال غربی ایران، به دلیل «توهین» به قاضی، شلاق خورد. مهدی خیری در واحد اجرای احکام دادگاه عمومی محمدیار ۳۵ضربه شلاق زده شد. وی در ماه ژوئیه به طور غیابی توسط دادگاه محاکمه شد. یک منبع آگاه گفت که خیری با قاضی رئیس دادخواست که تشکیل داده بود درگیر شده بود.
استفاده ایران از مجازات‌ها و شکنجه‌های تحقیرآمیز
سایت قبل از اخبار در ادامه نوشته است؛ رژیم ایران یکی از معدود کشورهایی است که هنوز مجازات‌های تحقیرآمیز را به کار می‌برد. حتی اگر همه کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی استفاده از مجازات‌های غیرانسانی مانند اعدام و شلاق را ممنوع کرده باشند.
رژیم مرتباً احکام شلاق را به معترضین، مخالفان و کسانی که به سرقت متهم شده‌اند، صادر می‌کند. شلاق زدن مجازاتی بیرحمانه و تحقیرآمیز است و برابر با شکنجه است.
نظریه عفو بین‌الملل
طبق گفته عفو بین‌الملل فیلیپ لوتر، «استفاده از مجازات‌های بیرحمانه و غیرانسانی مانند شلاق زدن، قطع عضو و کور کردن یک عمل وحشتناک به کرامت انسانی است و منع مطلق شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های تحقیرآمیز را طبق قوانین بین‌المللی نقض می‌کند.
به عنوان یک طرف میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، ایران از نظر قانونی موظف است شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کند. به سادگی غیرقابل قبول است که مقامات ایرانی این مجازات‌ها مجاز بدانند و آنها را به نام محافظت از اخلاقیات مذهبی توجیه کنند.
طبق قوانین ایران مجازات بیش از ۱۰۰ «جرم» شلاق است. این جرایم شامل سرقت، تعرض، تخریب، افترا و کلاهبرداری است. آنها همچنین شامل اعمالی است که نباید جرم‌انگاری شود. مانند زنا، روابط بین زن و مرد نامحرم، «نقض اخلاق عمومی» و روابط جنسی همجنس‌خواهی.
