فتنه! چیست؟ فتنه‌گر! کیست؟ در درون نظام از فتنه صحبت می‌شود اما فتنه یک اسم مستعار برای بیان نگرانی نظام از اتفاقی است که نباید بیفتد.
در فرهنگ و ادبیات نظام مقدس! واژه‌ها معمولا در طول ۳۹ سال یا کاملا قلب شده‌اند یا تحریف، به نحوی که برای درک ماهیت پدیده‌‌ها و کلماتی که از زبان سران حکومت شنیده می‌شود، باید کلی کنکاش و واکاوی کرد تا بتوان معنا و مفهوم و البته در قدم بعد هدف متکلم را متوجه شد، امری که وقتی به عرصه سیاست نظام می‌رسد پیچیده‌تر می‌شود، و باید برای درک هدف گوینده تلاش بیشتری کرد.
امثال این فرهنگ و ادبیات توسط رسانه‌های حکومت استفاده و ملحوظ می‌شود، تا از خلال آن اهداف خاص سیاسی برآورده شود. در آستانه انتخابات ریاست جمهوری! ۹۶ مانند هر بزنگاه دیگری برای خامنه‌ای، کلمه «فتنه» یکی از این کلمات کلیدی ست.
فتنه چیست؟ و چرا توسط شیپورچیان حکومت در آن دمیده می‌شود؟ شاید بشود با نگاهی به مواضع اخیر دست اندرکاران حکومت، از هر دو جناح به این سوالات پاسخ داد.
علم‌الهدی نماینده خامنه‌ای در مشهد، جمعه گذشته در سخنرانی خود، نگرانی اش از این واژه را بیان کرد: «انتخابات یک میدان توطئه و یک میدان فتنه، و یک میدان برای دشمنان ماست که بیایند در میدان و چهره‌ها را خراب کنند، چهره‌ها را مخدوش کنند، همه را به‌جان هم بیندازند، و مردم را دچار شک و تردید کنند…دشمن می‌خواهد نسخه فتنه ۸۸ را در این انتخابات پیاده کند و این نسخه را برای ما پیچیده است…»
فتنه از دیدگاه علم‌الهدی آن «میدانی برای دشمنان» است «که بیایند» و «چهره‌ها را خراب» کنند. پرواضح است که منظور علم‌الهدی ازخراب کردن چهره‌ها، چهره دامادش، ابراهیم رئیسی، و سخن گفتن از نقش او در قتل عام ۶۷ می‌باشد.
از علم‌الهدی می‌گذریم و به جناح روحانی می‌رسیم؛ روزنامه‌های این جناح با این جملات از واژه «فتنه» یاد می‌کنند: «تجربه‌های تلخ گذشته نشان داده که فتنه‌گرانی که در سال‌های اخیر با فتنه‌گری، انرژی انقلاب را به بیراهه کشانده و سرمایه‌های کشور را به باد فنا دادند، هم‌چنان بر اساس اهداف نامیمون خود نقشه‌چینی می‌کنند و مطامع شومی را در نظر دارند».
در میان اظهار نظرهای درون حکومت در مورد «فتنه»، حرف های حیدر مصلحی، وزیر پیشین اطلاعات نیز نکات قابل تأملی دارد. او در جمع بسیجیان پایگاه امین‌الله! تهران می‌گوید: «دشمن برای عقبه اجتماعی بسیاری از کاندیداهایی که ثبت نام کرده‌اند، برنامه دارد و با استفاده از تجربه فتنه ۸۸ می‌خواهد این بار طبقه متوسط رو به پایین را تحریک کند». استنباطی که از این سخن مصلحی می‌شود نیاز به توضیح ندارد؛ «طبقه متوسط رو به پایین»، برگردانی از مردم ناراضی از ۳۹ سال حکومت ولایت فقیه در ایران است.
بخش پایانی سخنان مصلحی تصویر روشنی از«فتنه» و آنچه نمی‌تواند آشکارا بر زبان بیاورد را به ما بدهد؛ « فتنه‌ای که پیش رو است باید در زمان صدارت و ولایت مقام معظم رهبری اتفاق بیافتد تا جلویش گرفته شود … اما اگر این فتنه، بعدا بخواهد اتفاق بیفتد، آنوقت بعدی نمی‌تواند آن را جمع کند، مثل قضیه منتظری که اگر بعد از امام اتفاق می‌افتاد کسی نمی‌توانست آنطور که امام اقدام کرد با آن برخورد کند…»
برای کسانی که اندک آشنایی با اعدام های گسترده زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ دارند و گذر زمان هنوز علت عزل منتظری از منصب «نائب امام!» را از خاطرشان نبرده است، شاید درک این سخنان مصلحی آسان‌تر باشد. استناد به «فتنه» در مقام مقایسه با آن دوران که جمهوری اسلامی! برای حفظ موجودیت خودش راهی به جز کشتارهای گسترده نمی‌یافت تا حدودی گویای خطری است که از جانب «مصلحی» احساس می‌شود؛ به نظر می‌رسد فحوای کلام سایر متکلمین درون حکومت درباره «فتنه» نیز چیزی نظیر آن باشد. البته با در نظر گرفتن یک تفاوت کوچک بین آن دوران و این دوران.
خمینی می‌توانست در ابعاد وسیع دست به کشتار بزند آنچنان که در تابستان ۶۷ مرتکب شد. اما امروز به خاطر تغییر شرایط، دیگر چنین امکانی برای حکومت وجود ندارد. کمترین کشتن و سرکوب توسط نظام مقدس! در شبکه های اجتماعی با وسیع ترین انعکاس ها روبرو می‌شود.
امروز افکار عمومی قدرتمندتر از آن روزهاست و جرایم حکومت را به چالش می‌کشد. امروز نظام مقدس! در برابر آنچه در جنگ ۸ساله مرتکب شده است، در برابر کشتارهای تابستان ۶۷، و … به پرسش کشیده می‌شود و توانایی پاسخ گویی به کارنامه ۳۹ ساله اش را ندارد.
پس بی دلیل نیست که خامنه ای از تکرار ۸۸ می‌ترسد. آنهم در روزگاری که قالیباف می‌گوید: تنها ۴درصد مردم از نظام راضی هستند.
