۹ شهریور سالروز فوت فرهاد مهراد
فرهاد مهراد خواننده ای از تبار حقیقت بود که به عنوان یکی از سیاسی‌ترین خوانندگان ایران در زمان شاه شناخته می‌شد. فرهاد در اوایل دهه ۱۳۵۰شعرهایی با مضامین سیاسی می‌خواند و مدتی زندانی سیاسی بود. بعداً از انقلابیون شد و در زمستان ۱۳۵۷ ترانه انقلابی «وحدت» را خواند، اما پس از انقلاب تا سال۱۳۷۲ از ادامه کار منع شد.
فرهاد مهراد خواننده راک ایرانی
از خوانندگان راک ایرانی بود و نخستین آلبوم «راک‌اند‌رول» ایران را منتشر کرد.
آنچه فرهاد مهراد را از دیگر همدورههایش متمایز می‌کند، معانی عمیق اجتماعی در ترانه‌ها اوست.
این عناصر در ترانه مشهور «کودکانه» که با نام «بوی عیدی» نیز شناخته می‌شود بیش از پیش نمود دارد.
از معروف‌ترین آهنگ‌های او می‌توان به «جمعه»، «کودکانه»، «وحدت»، «گنجشکک اشی مشی»، «شبانه» اشاره کرد. فرهاد آهنگهایی نیز به زبانهای غیرفارسی دارد.
در این زمینه
رقص سیارات در سپیده دم، فرصتی استثنایی برای دیدن زیبایی در آسمان
زندگی‌نامه فرهاد مهراد
پدرش رضا مهراد، کاردار ایران در کشورهای عربی بود. فرهاد تا هشت سالگی در عراق زندگی میکرد و بعد از آن به همراه خانواده به تهران بازگشت.
برادر بزرگ فرهاد ویولن می‌نواخت. یکی از دوستان برادرش متوجه علاقه فرهاد به موسیقی می‌شود و از خانواده فرهاد میخواهد که سازی برای او تهیه کنند.
ببا اصرار برادر فرهاد یک ویولن‌سل برای او تهیه کردند و تمرینات فرهاد آغاز شد اما از سه جلسه فراتر نرفت.
آشنایی فرهاد مهراد با گروه نوازنده ارمنی
بعد از ترک تحصیل در کلاس یازدهم با یک گروه نوازنده ارمنی آشنا می‌شود و با استفاده از سازهای آنان به صورت تجربی نواختن را می‌آموزد و مدتی بعد به عنوان نوازنده گیتار در همان گروه شروع به فعالیت می‌کند.
گروه راهی جنوب شد تا در باشگاه شرکت نفت برنامه اجرا کنند و اولین شب اجرای برنامه رهبر گروه به بهانه بیماری و غیبت خواننده گروه از فرهاد میخواهد تا او جای خواننده را پر کند.
وسواس شدید فرهاد مهراد در ادای صحیح کلمات و آشنایی او با ادبیات ملل چنان در کار او موثر بود که وقتی ترانه‌ای به زبان ایتالیایی ،فرانسوی و یا انگلیسی اجرا میکرد کمتر کسی باور می کرد که زبان مادری این هنرمند فارسی باشد و همین خصوصیت باعث درخشش گروه و تمدید مدت برنامه گروه ارمنی شد.
اولین اجرای فرهاد مهراد بعد از بازگشت به ایران
او اندکی بعد برای پرستاری ازخواهرش راهی انگلستان شد.
پس از بازگشت به ایران فرهاد اولین اجرای موسیقی خود را در هتل ریمبو در خیابان ایرانشهر تهران اجرا کرد.
سپس به اجرای برنامه در رستوران کوچینی ادامه داد و در آنجا به فرهاد بلک‌کَتس مشهور شد. در این دوران به خواندن آوازهایی از گروه‌های معروف موسیقی آن زمان از جمله بیتل‌ها، الویس پریسلی، و ری چارلز می‌پرداخت.
در اوایل دهه۱۳۵۰ فرهاد با دختری به نام مونیکا آشنا شد و با او ازدواج کرد اما سرانجام این ازدواج جدایی بود. بعدها با پوران گلفام ازدواج کرد و تا پایان عمر با او زندگی کرد.
فرهاد تا سال۱۳۵۷ و انقلاب ایران کنسرت‌های فراوانی داشت. اما پس از انقلاب ضد سلطنتی مدت‌ها از کار منع شد. وی در ۱۳۶۹ آلبوم خواب در بیداری را منتشر کرد و در سال ۱۳۷۴ اولین کنسرت بعد از انقلاب را در کلن آلمان اجرا کرد.
در همین سال ها از انتشار مجدد ترانه «وحدت»، به بهانه «تکراری بودن» جلوگیری می‌شد. اما وی در ۱۳۷۷ توانست در هتل شرق تهران کنسرت اجرا کند. پس از انتشار «خواب در بیداری»، فرهاد که از انتشار آلبوم بعدی خود در ایران نا امید شده بود در سال ۱۳۷۶ آلبوم «برف» را در آمریکا ضبط و منتشر کرد و این آلبوم یک سال بعد در ایران منتشر شد.
سال‌های پایانی و بیماری فرهاد مهراد
فرهاد یک گام از اجتماع جلوتر بود. ناملایمات اجتماع را می دید و از دیدن آن رنج می برد. نادانی دیگران را می دید و غصه می خورد.و همین مسئله او را وادار به سکوت می کرد. شعور بالای فرهاد بود که او را به انزوا کشاند. فرهاد خواننده‌ای از تبار حقیقت بود. موسیقی از دید فرهاد عارفانه بود نه مطربی!! [فرهاد مهراد، مردی تنها در شب‌های خاکستری میهن]
اولین اثر فارسی فرهاد
اولین اثر فرهاد به زبان فارسی؛ صدای بی صدا نام داشت!! دومین کارش جمعه نام گرفت ترانه‌ای که به خاطر محتوایش بحث‌های زیادی را بر‌انگیخت و به عنوان سیاسی‌ترین ترانه‌های دهه پنجاه شناخته شد.
توی قاب خیس این پنجره ها
عکسی از جمعه غمگین می بینم
چه سیاهه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابرای سنگین می بینم
داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعه ها خون جای بارون می چکه
نفسم در نمی یاد
جمعه ها سر نمی یاد
کاش می بستم چشمامو
این ازم بر نمی یاد
جمعه وقت رفتنه
موسم دل کندنه
خنجر از پشت می زنه
اون که همراه منه
فرهاد به بیماری هپاتیت سی مبتلا بود و در نتیجه عوارض کبدی ناشی از آن در خرداد۱۳۸۱ برای درمان به لیل در فرانسه رفت و در ۹شهریور همان سال پس از مدتی اغما در بیمارستان، در سن ۵۹سالگی درگذشت و در گورستان تیه در پاریس دفن شد.
فرهاد دوباره می‌آید؛ صدای اوست که فریاد می زند!!
می بینم صورتمو تو آینه
با لبی خسته می‌پرسم از خودم
این غریبه کیه از من چی می‌خواد
اون به من یا من به اون خیره شدم
باورم نمی‌شه هر چی می‌بینم
چشمامو یه لحظه رو هم می‌ذارم
بخودم می‌گم که این صورتکه
می‌تونم از صورتم ورش دارم
می‌کشم دستمو روی صورتم
هر چی باید بدونم دستم می‌گه
منو توی آیینه نشون می‌ده
می‌گه این تویی نه هیچ کس دیگه
جای پاهای تموم قصه‌ها
رنگ غربت تو تموم لحظه‌ها
مونده روی صورتت تا بدونی
حالا امروز چی ازت مونده به جا
آینه می‌گه تو همونی که یه روز
می خواستی خورشید و با دست بگیری
ولی امروز شهر شب خونت شده
داری بی صدا تو قلبت می‌میری
می‌شکنم آینه رو تا دوباره
نخواد از گذشته ها حرف‌بزنه
آینه می‌شکنه هزار تیکه می‌شه
اما باز تو هر تیکش عکس منه
عکس‌ها با دهن کجی بهم می‌گن
چشم امید و ببر از آسمون
روزا با هم دیگه فرقی ندارن
بوی کهنگی میدن تمومشون
