دیدن هلال ماه یا افول خامنه‌ای؟
اعلام روز عید فطر امسال، به صحنه جدی‌تری بالغ شد که نشان داده شد خامنه‌ای دیگر پشمی به کلاهش نمانده است. اختلاف نظر بر سر اعلام روز عید که یکشنبه هست یا دوشنبه، امری فقهی و اختلاف نظری فقهی نبود و یک کشمکش کاملا سیاسی بود که در اعلام آن نشان داده شد خامنه‌ای دیگر مانند گذشته، حتی در بین مجتهدین داخل کشور اتوریته‌ای ندارد و برای حرف او پشیزی ارزش قائل نبوده و دیگر خط او را نمی‌روند و افول خامنه‌ای بروشنی در جامعه به تصویر کشیده شد.
خامنه‌ای روز یکشنبه ۴خرداد۹۹ را به عنوان روز عید فطر اعلام نمود. بلافاصله بعد از او، لطف‌الله صافی گلپایگانی هم نظر خامنه‌ای را تایید کرده و روز یکشنبه را روز عید دانست. اما دیگر مراجع تقلید مانند موسی شبیری زنجانی، حسین وحید خراسانی، یوسف صانعی، عبدالله جوادی آملی و جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی روز دوشنبه را عید فطر اعلام کردند. در عراق نیز علی سیستانی مرجع تقلید شیعان عراق نیز روز دوشنبه را روز عید اعلام نمود.
اختلاف نظر امسال برای تعیین روز عید فطر، بین خامنه‌ای و دیگر مراجع، آنقدر فاحش و سوال برانگیز بود که تلویزیون رژیم برای ماست‌مالی کردن و پوشاندن حقیقت ماجرا، به توضیحات مفصلی پرداخت. نکته قابل توجه در این موضوع اینستکه به غیر از آقای سیستانی، بقیه این مراجع، همگی در قلمرو ولایت خامنه‌ای قرار داشته و همچنین در قم ساکن هستند. از آنجا که بازتاب این موضوع درجامعه، سریعا به یک رسوایی برای خامنه‌ای تبدیل شد و حتی نیروهای خود رژیم دچار این سوال شدند که اگر «آقا» ولی‌امر همه مسلمین است، پس چرا دیگر علما نظری برخلاف نظر «آقا» دارند؟ به همین دلیل بود که مکارم شیرازی ظهر روز یکشنبه اعلام نمود یکشنبه عید خواهد بود.
حرکتی که مکارم شیرازی انجام داد، کاملا غیرحرفه‌ای و نشاندهنده زد و بند‌های پشت‌پرده بود که حتی بچه‌های دبستانی هم به او خندیدند. زیرا موضوع اعلام عیدفطر به شب قبل برمی‌گردد که هلال ماه شوال دیده شود. اگر مکارم شیرازی شیاد سلطان شکر، شب قبل هلال ماه را روئیت نکرده، پس چگونه در روز بعد و قبل از ظهر که آفتاب همه‌جا پهن شده توانسته است ماه را روئیت نماید؟
در فقه شیعه، برای روئیت ماه شوال و اعلام عید فطر، ۴شرط ذکر شده است:
۱- خود انسان ماه را ببیند.
۲- عده‌ای که از گفته آنان یقین یا اطمینان پیدا می‌شود، بگویند ماه را دیده‌ایم یا هر چیزی که بواسطه آن یقین حاصل شود.
۳- دو مرد عادل بگویند که در شب ماه را دیده‌ایم.
۴- سی روز از اول ماه قبل بگذرد.
نکته قابل توجه اینجاست که وقتی طبق اصول فقهی خودشان، حتی اگر دو مرد عادل بگویند که ماه را دیده‌اند، حجت بر همه تمام می‌شود. چگونه است که بیش از ۵ مرجع «عالیقدر!!» به حرف خامنه‌ای و صافی گلپایگانی بی‌اعتنایی نموده و روز دوشنبه را روز عیدفطر می‌دانند؟ آیا این دهن‌کجی آشکار، مبنایی جز این دارد که با بیانی صریح و روشن علیه او موضعی سیاسی گرفته و حکم و نظر او را بی‌اعتبار می‌دانند؟
تا قبل از سرکار آمدن نظام آخوندی در ایران، در طی دهه‌ها و صده‌ها، موضوع اعلام روز عیدفطر، هیچگاه چنین موضوعی مورد مناقشه بین مقامات مذهبی ایران نبوده و حتی با کشورهای عربی هم وحدت نظری وجود داشت که یک روز مشخص برای پایان ماه رمضان و روز عیدفطر اعلام می‌شد. تا زمانی که خمینی زنده بود، بخاطر اتوریته‌ای که برهمه فقها و مجتهدین داخل کشور داشت، هیچگاه چنین اختلاف‌نظرهایی بر سر اعلام روز عیدفطر دیده نشد. اما از زمانی که خامنه‌ای به سرکار آمد، چنین اختلاف نظرهایی بارز شده که دقیقا بیان سیاسی دارند و هیچ‌گونه قابل رنگ‌کردن بنام «اختلافات فقهی» نیست.
پس از مرگ خمینی در سال۶۸، وقتی که مجلس خبرگان برای تعیین جانشینی او جلسه گذاشته بودند و از ترس حمله مجاهدین، بقول موسوی اردبیلی، بخود می‌لرزیدند، رفسنجانی از کیسه خاطرات خود اسم خامنه‌ای را بیرون کشید و با سریش «نظر خمینی بر شایستگی خامنه‌ای»، او را به خبرگان ترسیده و لرزیده ، به عنوان ولی‌فقیه جدید تحمیل نمود. اما در همین جلسه خود خامنه‌ای در مقابل کسانی که بعضا استاد فقهی او بوده‌اند، اظهار داشت که اصلا صلاحیت اشغال این جایگاه را ندارد.
چون شرط نشستن بر چنین جایگاهی، فقیه جامع‌الشرایط بودن و داشتن رساله عملیه بود و خامنه‌ای از هر دو اینها محروم بود، بعد از اعلام جانشینی او برای خمینی، شروع به نوشتن رساله عملیه برای او کردند و اعلام شد که خامنه‌ای، مجتهدی برای شیعیان خارج کشور است. زیرا در آنزمان در کشور چندین مجتهد صاحب‌نام شناخته شده وجود داشت که خودش می‌دانست در مقابل آنها طلبه کوچکی بیش نیست.
ستاد استهلال ماه نو از جمله صنایع آخوندی است که فقط در کشور آخوند‌زده ما بوجود آمده و خامنه‌ای در روز ۶ اردیبهشت ۱۳۶۹ آنرا دائر کرد. این ستاد دستگاه عریض و طویلی با بیش از ۲۰۰پایگاه و حدود ۷۰۰نفر کارمند دارد که با بودجه صدها میلیون تومانی، اداره می‌شود. فارغ از اینکه سوال شود که با این همه مرکز مذهبی و حوزه‌های مختلف که با بودجه‌های سرسام‌آور وجود دارند، چه نیازی به ایجاد چنین ستادی بوده؟ مگر خود مراجع قم مانند ده‌ها سال پیش نمی‌توانستند از عهده آن برآیند؟ سوال مهمتر اینکه اگر خامنه‌ای با ایجاد این ستاد، قصد داشته که موضوع اعلام روئيت ماه را امری دولتی کرده و از حوزه اختیارات دیگر مراجع درآورد، شکست این ترفند آخوندی امسال بارز شد و پنبه این ترفند خامنه‌ای زده شد.
با رشد روز افزون نارضایتی مردم از حکومت و شعله کشیدن قیام‌های آتشین در دی۹۶ و آبان۹۸، زنگهای خطر بسیاری برای متولیان آخوندی کشیده شده است. وضعیت امروزی نظام آخوندی غرقه دربحران، و بی‌کفایتی دولت و بقیه کارگزاران است، چنان عرصه را بر مردم تنگ کرده که خود کارگزاران حکومتی مکررا هشدار قیام بعدی را می‌دهند. در این میان، خامنه‌ای که در آبان۹۸ مرز سرخ شلیک به روی مردم را شکست و دستور شلیک مستقیم به سوی مردم داد، بیش از هر زمان دیگر، مورد نفرت و خشم مردم قرار دارد. در این اوضاع که کشتی رژیم به گل نشسته و زوال آن روز بروز بر چشم مردم و جهانیان آشکارتر می‌شود. آخوندهای دانه درشت دیگر در مقابل او کرنش نکرده و سعی می‌کنند از هر طریق ممکن، نارضایتی و فاصله خود را با ولی‌فقیه درهم شکسته ارتجاع نشان دهند.
