غارت اقتصادی، محصول «سال جهش تولید» خامنه‌ای
هر چه از روزها و ماههای اولیه سال۹۹ دورتر می‌شویم، معنی «سال جهش تولید» که خامنه‌ای اعلام کرده است بیشتر و بیشتر روشن می‌شود. اگر به سال ۹۸ که آنرا سال «رونق تولید» اسم‌گذاری کرده بود نظری بیندازیم، بوضوح می‌بینیم که در سال رونق تولید، هزاران کارگاه و کارخانه تولیدی کشور تعطیل شده و جمعیت بیکاران کشور دوبرابر شده و کشاورزی کشور که به سختی نفس می‌کشید، از نفس افتاد. با این سیاق، اگر معنی رونق تولید اعلام شده از طرف خامنه‌ای این باشد، امسال نیز که سال جهش تولید نامگذاری شده، باید انتظاری درست عکس این نامگذاری را داشت. اما وضع حکومت آخوندی چنان خراب و به ورطه سقوط شتابان افتاده که دیگر نیاز نیست تا پایان سال صبر کنیم و نتیجه را شاهد باشیم. زیرا از همین ایام اول سال، از طرف کارگزاران خودش عنوان شده که در کشور یک اقتصاد غارتی شکل گرفته و در حال بلعیدن همه چیز است.
با شروع سال جدید و سیطره ویروس کرونا بر کل کشور و جهان، مردم محروم کشور که انتظار داشتند، مانند دیگر کشورها، دولت به یاری مردم شتافته و در این شرایط بغرنج کرونایی و مرگ و میر صدها نفر در هر روز، نیازمندی‌های معیشتی و درمانی اولیه مردم از طرف دولت تامین گردد. مردم مجبور نباشند که بخاطر درآمد روزانه و تامین معاش روزانه خود به بیرون خانه رفته و بیشتر در معرض این بیماری قرار گیرند. اما آخوند روحانی که کفگیرش به ته دیگ خورده و در خزانه خود بودجه‌ای برای چرخاندن امور مملکت نداشت، با هزار ترفند و فریب در ارائه آمارها و عادی نشان دادن کنترل بیماری در کشور، سعی بر بازگشایی سریعتر مشاغل داشته و در اقدامی جنایت‌کارانه، تعداد بیشتری از مردم را در معرض آلودگی به این بیماری قرار داد.
مهمترین اقدامی که بعد از ایام نوروزی در کشور استارت خورد، عرضه سهام بعضی شرکتها مانند شستا در بازار بورس بود. این اقدام با یک پروپاگاندای زهرآگین و کاملا شیادانه از طرف کارگزاران و شبکه‌های تبلیغی نظام، در بوغ و کرنا قرار گرفت. در طی یک هفته بعد از فروش میزانی از سهام شرکتهای یاد‌شده، در کمال تعجب دیده شد که ارزش آنها تا بیست برابر افزوده شده است. امری کاملا عجیب و غیر علمی. زیرا در این فاصله زمانی، نه بر تولید این شرکتها افزوده شده و نه ارزش کالاهای تولیدی آنها در مبادلات داخلی و خارجی کشور تغییری کرده بودند. این امر چنان ناشیانه و احمقانه دنبال شد که بر مردم عادی جامعه نیز پوشیده نماند و گفتند که دولت با رشد بادکنکی این سهام، می‌خواهد این بازار مکاره جدیدش را رونق دهد تا بتواند نقدینگی در جیب مردم را بالا بکشد.
حسین راغفر در روز ۲۴ اردیبهشت۹۹ در روزنامه آرمان ملی می‌نویسد: «کل حکمرانی اقتصادی کشور مسئول به‌وجود آمدن این شرایط است و علی‌الاصول هم خودش باید پاسخگوی وضعیت کنونی باشد. متاسفانه آنچه که شاهد هستیم به کرونا برنمی‌گردد و حتی به تحریم‌ها محدود نمی‌شود، بلکه سیاست‌های کلی اقتصاد کشور در ظرف سه دهه گذشته مسئول بروز این بحران‌هاست. البته این سیاست‌ها به‌رغم همه مشکلات عمیق و گسترده‌ای که داشته، برندگانی هم داشته. برندگان این سیاست‌ها کسانی هستند که قرار است تصمیم بگیرند و اصلاحات را انجام دهند. به همین دلیل هم یک امر ممتنع است و حداقل در شرایط کنونی شدنی نیست».
وی در ادامه به عملکردهای دوماه گذشته دولت روحانی و سیاست کلی نظام اشاره و تاکید می‌کند: «یکی از همین گروه‌ها که در بازی بازار سهام هستند، فقط در ظرف دو ماه گذشته ۵۰۰ هزار میلیارد تومان درآمد برای صاحبان سهام ایجاد شد و دولت اگر فقط ۲۰درصد از اینها مالیات می‌گرفت صدهزار میلیارد تومان درآمد کسب می‌کرد. ضمن اینکه این درآمد حاصل شده، محصول تولید نیست و محصول سفته‌بازی و سوداگری روی کاغذ است. بنابراین آنچه اتفاق می‌افتد چرخه معیوب سیاست‌گذاری اقتصادی است که دولت هم یک پای قضیه است».
با چنین اظهاراتی کاملا روشن است که آنچه روحانی و مشاوران اقتصادیش در حال انجام آن هستند، نه ربطی به تولید دارد و نه جهش تولیدی را در امسال شاهد خواهیم بود. زیرا آنچه هست سفته بازی و سوداگری روی کاغذ است که اینبار نه از جانب برخی بنگاههای سرمایه گذاری یا بانکها اجرا می‌شود، بلکه خود دولت بطور تمام‌قد پشت اینکار که ربودن نقدینگی مردم است آمده است.
فدراسیون حقوق بشر ایتالیا فراخوان برای آزادی علی یونسی و امیرحسین مرادی
هر چند که بیان چنین نکاتی از طرف باندهای این حکومت خبر از پوسیدگی بیش از حد کلیت نظام ولایت را می‌دهد. اما چنین گفتار و مقالات افشاگرانه، بیانگر به آخر خط رسیدن این نظام نیز می‌باشد. نویسنده مقاله مزبور، در پایان مطلبش، واقعیت آنچه را که بنام فعالیت‌های اقتصادی نام برده می‌شود را بر ملا کرده و می‌نویسد:« یک اقتصاد کاملا غارتی در کشور شکل گرفته است که با بی‌توجهی و بی‌تفاوتی سیاست‌گذاران نسبت به افزایش‌های لجام گسیخته قیمت‌ها همراه شده است».
اقتصاد غارتی برای مردم محروم کشور، از جمله کارگران، کشاورزان، معلمان، پرستاران، و امثالهم امر جدیدی نیست. آنچه تاکنون از جانب دولت و کارگزاران وحشی آن انجام شده، غارت و چپاول به صورت‌های مختلف بوده و هست. به همین دلیل است که تولید کشاورزی و صنعتی و فرهنگی و هنری در کشور مرده و نابود شده است. این چپاولها برای همه مردم و خود کارگزاران رژیم نیز روشن بود و حرف جدیدی نیست. اما اگر امروزه صحبت از «یک اقتصاد کاملا غارتی» در کشور می‌شود، باید پرسید در شرایط کنونی چه چیز با سالهای گذشته فرق کرده است؟ مگر در سالهای قبل در تمامی کشور و در همه عرصه‌های این غارتها و چپاولها صورت نمی‌گرفت؟
همین فرد در مصاحبه با ایلنا می‌گوید: « سیاست‌های اقتصادی دولت روحانی ما را بیشتر در مردابی که اکنون درش اسیر شده‌ایم فرو‌خواهند برد. به همین خاطر، «باید انتظار انفجارهای بزرگتری را در آینده داشته باشیم». او به جای بکار بردن نام فرماندهان سپاه پاسداران از لفظ “ژنرال های فاسد” استفاده کرده و می‌گوید: «از سازمان برنامه و بودجه تا مجمع تشخیص مصلحت نظام، ژنرالهای فاسد در تمام محافل تصمیم گیری نفوذ دارند و نمی‌گذارند احدی منافع آنان را تهدید کنند. باید هر چه زودتر در مورد این افراد افشاگری صورت بپذیرد». البته نویسنده وقتی در درون نظام و برای حفظ همین نظام بخواهد راهکاری را نشان دهد، ژنرالهای فاسد را مسبب این اوضاع میداند. در صورتی که این ژنرالهای فاسد مستقیما از طرف خود خامنه‌ای تعیین و حمایت می‌شوند. و اگر قرار است در اقتصاد مملکت راه‌گشایی صورت گیرد، جز با سرنگونی تام و تمام نظام آخوندی محقق شدنی نیست.
