سال تصمیمات سخت در پسا کرونا همراه با قیام و شورش
از: رضا رستگار
بحران اقتصادی وخامت‌بار نظام در سال ۹۸، با پیش آمدن بیماری کرونا، ابعاد جدیدی به خود گرفت. بنحوی که چشم‌انداز بحران‌ها و شورش‌های عظیم اجتماعی همه دست‌اندرکاران نظام را به ترس و وحشت انداخته است. تلاش بیهوده حسن روحانی برای سفید سازی شرایط و راه‌اندازی چرخه اقتصاد کشور، حتی به بهای جان باختن ده‌ها هزار نفر از شهروندان مبتلا به کرونا نیز، ناشی از ترس و وحشتی است که مقامات ریز و درشت نظام از وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور در سال ۹۹ دارند. این نگرانی را علاوه بر تصمیمات متناقض دولتیان، در نوشته‌ها یا گفتار مقامات و نظریه‌پردازان مختلف نظام هم می‌توان به عیان دید. یکی از به اصطلاح پژوهشگران نظام با نوشتن مطلبی تحت عنوان «سال تصمیمات سخت»، وضعیت بحرانی نظام در سال ۹۸ و چشم‌انداز سرنگونی در سال ۹۹ را به تصویر کشیده‌است.
قادر باستانی که با عنوان پژوهشگر در روزنامه شرق قلم زده است، در شروع مطلب خود در مورد آرزوهای برباد رفته نظام می‌نویسد: «وه که چه رؤیاهای نابی برای سال ۱۴۰۰ داشتیم. امسال آخرین سال قرن چهاردهم شمسی است و یک قدم مانده به قرنی که شکوفایی درخت آرزوهای خود را انتظار داشتیم.»
در جلسه علنی مجلس در روز سه‌شنبه ۱۹فروردین۹۹ نیز نمایندگان مختلف هریک به زبان خود نسبت به وخامت اوضاع اقتصادی و پیامد‌های سنگین آن هشدار دادند:
محمدمهدی زاهدی رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس: «شرایط پساکرونا تهدید اجتماعی، امنیتی، سیاسی و اقتصادی برای کشور است که متأسفانه نادیده گرفته شده است و غفلت از شرایط پساکرونا تبعات سنگینی برای کشور دارد.»
عزیز اکبریان رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس: «ادامه وضعیت تعطیلی صنایع، سم بزرگی است … باید دولت و مجلس شورای اسلامی فکری برای پساکرونا کنند … اگر چرخه تولید، اقتصاد و صنعت کشور به مرور فعال نشود، در آینده به نابودی کشیده می‌شود».
مهرداد لاهوتی نماینده لنگرود در مجلس: «الآن ما در یک شرایط رکود تورمی هستیم. این شرایطی که الآن به‌وجود آمده، شرایط رکود تورمی ما را تشدید کرده … خودمان را در هر صورت گول نزنیم بودجه امسال با همین منابعی که پیش‌بینی شده یک چیزی حدود ۱۰۰هزار میلیارد تومان ما کسری بودجه داریم.»
شادمهر کاظم زاده نماینده دهلران: این طرح ( طرح سه فوریتی تعطیلی یک‌ماهه کشور) خودکشی از ترس مرگ است و اینکه کل کشور را یک ماه تعطیل کنیم، مخالف مصالح مختلف است.»
جلسه علنی روز سه‌شنبه ۱۹ فروردین مجلس آینه تمام نمایی بود از ترس و نگرانی همه عوامل رژیم از آینده تیره و تار حاکمیت در سال جدید. نمایندگان مختلف به موضوع تلاقی بحران‌های اجتماعی که در کاکل آن به قیام‌های آبان‌ماه و دی‌ماه ۹۸ منجر شد با بحران اقتصادی اشاره داشتند، که این تلاقی می‌تواند در سال ۹۹ به انفجار اجتماعی منجر گردد.
قادر باستانی پژوهشگر حکومتی نیز که نمی‌خواهد به تأثیر قیام‌های مردمی و استمرار مقاومت مردمی در مقابل دیکتاتوری ولایت اذعان کند می‌گوید: «اینکه چرا رؤیاهایمان تعبیر نشده و چقدر با تحقق آرزوهایمان فاصله داریم، بحث دیگری است»
قیام‌های گسترده و سراسری آبان و دی ۹۸ و شعارهای مردمی براندازانه مثل «اینهمه سال جنایت مرگ براین ولایت»، چنان ترس و رعبی در دل همه دست‌اندرکاران و سران نظام انداخته‌است که این پژوهشگر نیز، با اشاره به «سال تصمیمات سخت» می‌نویسد: «سال ۱۳۹۹ سالی تاریخی برایمان خواهد بود. اگر به سالی که گذشت نیک بنگریم، حوادث قابل تأملی را پشت سر گذاشتیم. رابطه دولت – ملت به مرحله حساسی رسیده است. حوادث آبان و دی سال گذشته، گستره ماجرا در شهر و روستا، شعارهایی که سر داده شد و نیز نحوه مشارکت در انتخابات اسفند … شرایطی را فراهم کرده که برون‌رفت از آن، مستلزم تصمیمات سخت است … وعده‌درمانی هم دیگر اثر چندانی نخواهد داشت …»
اما واقعیت چیست؟ واقعیت این است که در سال ۱۳۹۸ مقاومت مردمی به‌خوبی توانست نظام را در محاصره تحریمها از بیرون، و ضربات خردکننده قیام‌های سراسری از درون محاصره کند. بدون هیچ تردیدی، در سال۹۹ که برای نظام «سال تصمیمات سخت» است، با تکیه بر اراده و خشم فروخورده مردم به ستوه آمده از سرکوب و فساد و تباهی رژیم آخوندی، ضربه نهایی را بر پیکر فرتوت ولایت وارد خواهد کرد و آزادی و آبادی و عدالت و رفاه را برای مردم ایران به ارمغان خواهد آورد.
بیشتر بخوانید:
کرونا و رها کردن هزاران معتاد در تهران با تهدیدات آنها
گروگانگیری یک ملت توسط خامنه‌ای برای لغو تحریمها
کرونای ولایت و کرونای کوید۱۹، کدام خطرناکتر؛ چرا؟
پیک کرونا در ایران و رعشه‌های خامنه‌ای و روحانی
