کرونا و موضوع انتخابات مجلس
هر روز که از گسترش دامنه شیوع ویروس کرونا در کشور می‌گذرد، علاوه بر پیشرفت فاجعه سلامت در کشور، جنگ باندهای حاکم حکومتی نیز اوج دیگری می‌گیرد. مسائل پشت‌پرده بیشتری افشا می‌شوند. پزشکان ومدیران بیمارستانها و دست‌اندرکاران استانها، آمارهای غلط رسمی در مورد تعداد فوتی‌ها و مبتلایان به کرونا را به چالش کشیده و رد می‌کنند. شخصیتهای مختلف، از بی‌کفایتی‌ها و تصمیم‌های غلط گرفته شده برای کنترل و مدیریت شیوع بیماری کرونا، ناگفته‌هایی را افشا می‌نمایند.
مخالفت با تعویق انتخابات به خاطر کرونا
بهرام پارسایی، نماینده مجلس از شیراز، روز ۱۵فروردین، در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا گفت: « ، ولی او با این پیشنهاد موافقت نکرد». وی تاکید کرد «حتی پیشنهاد دادیم انتخابات قم به تعویق بیفتد، ولی باز هم موافقت نشد».
رحمانی فضلی وزیر کشور روحانی، در نشست خبری ۴ اسفند گفت: علت مخالفتش با پیشنهاد تعویق انتخابات، این بوده که «تقویم انتخابات ما به گونه‌ای است که اگر انتخابات انجام نشود تشکیل مجلس بعدی به تعویق می‌افتاد».
پارسایی همچنین با انتقاد مجدد از قرنطینه نشدن قم گفت: «قطعا ما می‌توانستیم شیوع بیماری را پیش از این‌ها مهار کنیم». اگر در همان ابتدای شیوع بیماری، قرنطینه قم، شهرهای شمالی و تهران انجام شده بود و برای ورودی‌ها و خروجی‌های کشور کنترل صورت می‌گرفت به این نقطه نمی‌رسیدیم.
پارسایی همچنین از فقدان امکانات کافی برای کادر درمانی، که منجر به آمار بالای مرگ و میر در این صنف شده، عدم منع به‌موقع سفرهای خارج شهری و برخورد نامناسب با پزشکان بدون مرز، به عنوان دیگر مشکلات مدیریتی دولت روحانی، در مواجهه با بحران کرونا نام برده است.
بدون شک، اگر یک حکومت مردمی در ایران حاکم بود، قطعأ ما می‌توانستیم شیوع بیماری را پیش از این‌ها مهار کنیم. در جریان گسترش ویروس کرونا در ایران، همه مردم به این نتیجه رسیده‌اند که مسبب اصلی گسترش ناگهانی این بیماری، در همه شهرها و اقشار مختلف، فقط آخوندهای خیانت پیشه‌ای هستند که جز به منافع خودشان به چیز دیگری فکر نمی‌کنند.
نه رحمانی فضلی و نه سایر مقامات رژیم، هیچ‌گاه توضیح ندادند که چگونه و با چه مجوزی، برای اجرای انتخابات قلابی مجلس و نشان دادن اینکه هنوز رژیم منحوسشان سر‌پاست، جان میلیون‌ها تن از مردم را در گسترش بیماری کرونا به خطر انداختند.
نباید از یاد برد که در نظام ولایت، هیچ‌گاه حفظ جان مردم و منافع مردم، یک اولویت نبوده و از زمان خمینی تا کنون، همیشه «حفظ نظام» از اهم واجبات بوده و هست. اما از آنجا که دوران این دجال‌گری‌ها و این خیانت‌ها در ایران بسر آمده‌است، برگزاری انتخابات نه کلید نجات، که جام زهر جدیدی برای ولی فقیه زهوار در رفته بود. تحریم قاطع انتخابات از سوی همه اقشار مردم، سوت و کوری بی‌سابقه حوزه‌های رأی‌گیری، ضربه جدی بر پایه‌های پوسیده حاکمیت ضد مردمی دزدان و غارتگران بود. بدین ترتیب نظام در طمع قدرت نمایی در نمایش انتخابات، هم در جلوگیری از گسترش بیماری کرونا قافیه را باخت و هم در قدرت‌نمایی پوشالی، ضربه سنگینی دریافت کرد.
به این ترتیب قضیه کرونا، خود به آتش زیر خاکستر جدیدی تبدیل شده است. حالا این نفرات خودشان هستند که یکی پس از دیگری دست به افشای جنایات رژیم می‌زنند. بی‌گمان این شرایط بسرعت می‌گذرد و در شرایط پساکرونا، شعله اعتراضات زبانه کشیده و قیام‌های جدید مردمی، دامن کلیت رژیم را خواهد گرفت.
بیشتر بخوانید:
