نقش آلترناتیو ، در قیام‌های اخیر بیش ازهرزمان دیگر بارزشد.چنانکه یکی از جلوه های برجسته قیام دی شعارهایی بسا رادیکالتر از قیام آبان بودکه ولی فقیه و سپاه پاسداران را هدف قرار داده بودند.اما در میان شعارهای رادیکال مردم و دانشجویان، شعار دیگر هم از بطن این جامعه درآمد که مرزبندی سیاسی مردم و مقاومت ایران را، با دیکتاتوری‌های پیشین و فعلی، یعنی شاه و شیخ ترسیم میکرد؛ شعارهایی همچون: مرگ بر ستمگر- چه شاه باشه چه رهبر؛ و یا: نه تاج و نه عمامه- آخوند کارت تمامه که نشان از بلوغ سیاسی درجامعه ایران دارد
آقای عزیز پاکنژاد درگفتگویی با تلویزیون ایران آزاد ضمن پاسخ به سئوالات، نقش آلترناتیو در قبل و بعد از سرنگونی این رژیم رانیز مورد بحث و بررسی قرار میدهد که درپی آورده شده است.
عزیز پاکنژاد: نسل جوان نسل انقلابی است. بخصوص در دانشگاه که بعنوان الینت‌های جامعه تضادها و اولویت های این انقلاب را که در جریان است بخوبی درک میکنند و آنان را فریاد میکنند. خوب میفهمند رژيم در تنگنای مرگ است، رژیم در جایی قرار گرفته که ترفندهای را برای انحراف جریان توفنده جریان انقلاب و مردم بکار میگیرد. یکی از شعارهای را که رژیم از چندی قبل مطرح کرده، همین که جریان سلطنت مدفون را تکرار میکند. این بار چون جریانات سلطنت در خارجه تحرکاتی دارند، این بهترین فرصت برای رژيم است که بتواند روی آلترناتیوی واقعی رژ‌يمش را مقداری پرده بکشد، به خیال خودش انشقاق و دو دستگی بین مردم ایجاد بکند، تا مردم را فریب بدهد. از مدتها پیش شعاری را طرح کرد، سعی کرد این شعار را در جامعه جا بیندازد، تحت عنوان پدرشاه سابق که همه میدانند. این شعار بر اساس اطلاعاتی که من شخصا دارم، از اول از دالانهای وزارت اطلاعات در آمده است، سپاه پاسداران پشت آن بوده و آن را مطرح کرده، کسانی که به این شعار در ابتدا تمایل نشان میدادند بیشتر مربوط به نسل قدیم هستند. کسانی که در زمان سلطنت پهلوی بودند و به نوعی نسبت به آن زمان در قیاس با وضعیت اقتصادی الان با وضعیت اقتصادی که قبلا بود. خیلی ساده به این شعار تمایل دارند. سرمایه یقایای سلطنت در خارج روی همین راهبردی است که رژيم به آنان نشان میدهد. اما نسل جوان نشان داد توهمی نسبت به اینطور چیزها ندارد. اتفاقا به همین دلیل شعارهای که جوانان و دانشجویان در ایران این روزها سردادند، بخصوص در باره شعار نه شاه و نه شیخ، این بسیار مهم است. نشان میدهد نسل بپاخاسته دست رژيم در همه زمینه ها خوانده و با آگاهی این ترفندها را نقش برآب میکند، آن هم با سردادن شعار و با شجاعت در میدان مبارزه، البته من فکر میکنم شبکه های اجتماعی برانداز، سیمای آزادی بطور خاص و کار شما در اینگونه برنامه ها که افشاءگری کردید و آگاهی به مردم رساندید و در نشان دادن ماهیت وعملکرد خائنانه و ضدمردمی سلطنت با مستندات با ارزشی که پخش میکنید، بسیار موثر بوده و نشان از این دارد که کارتان در این زمینه، در رابطه با آگاهی دادن به جوانان انقلابی با موفقیت پیش رفته، به همان نسلی که گفتید در آن زمان نبودند و اطلاعات زیادی در این رابطه نداشتند. اضافه کنم هم دانشجویان و هم جوانان وکانونهای شورشی در حال حاضر بار عمده انقلاب را بر دوش خودشان گرفتند و ناظر بر اوضاع هم هستند. اولویت ها را هم خوب درک میکنند و هم اجراء میکنند. این نسل جوان ایران نشان داده که در هر گام تحربیات قبلی‌ها را بکار میگیرد. تجارب قیامها و مراحل قبلی کار را بکار میگیرد و به جلو میرود. برای آنان به درستی دوران بی بازگشت است. هر مرحله که تجربه میکنند و در مراحل بعدی بکار میگیرند استثنائي است. میدانند شرایط به عقب برنمیگردد، پیشتازان آزادی در پی تحقق آن هدفی هستند که خاتمه رژيم جنایتکار و بی آینده است.
عزیز پاکنژاد: به نظرم خیلی نبودند. فردی است همراه با اطرافیانش خودشان را بعنوان آلترناتیو مطرح میکند که آن هم پسر شاه سابق است. باصطلاح آلترناتیو قلابی را مطرح میکند، که دست نشانده باید باشد، یعنی اعلام میکنند با همکاری هم رژيم و هم خارجی‌ها میخواهد اینکار را بکند و اسم خودش را آلترناتیو گذاشته است. ابایی هم ندارد که خودش را در مجموعه رژيم قرار بدهد. خواستار جایگزینی این رژيم با همیاری و همکاری نیروهای انتظامی و سپاه خامنه‌ای است. ادعای تغییر هم دارد، میگوید تغییر ولی با همکاری آنان، این در هیچ جایی اسمش آلترناتیو نیست، این همان اصلاح رژيم است و یا رنگ آمیزی دوباره رژيم است. رژيم خودکامه‌ای است که پدرش و پدربزرگش با شیخ به نوبت برقرار کردند، حالا با توجه به جان آمدن مردم، سعی میکند از این شرایط سوءاستفاده کند و از رژيم و دستگاه سرکوبش میخواهد به آرامی کنار بروند، تا نظم بهم نخورد. بسیاری که در این مجموعه جا میگیرند و خودشان را به زور چسباندند، یا آویزان شدند با این استدلال خودشان را در صف رژیم قرار میدهند. نه در صف نیروی جایگزین مردمی، بنابراین کلمه آلترناتیو در اینجا اگر از جانب آنان مطرح شود، از این زاویه زیر علامت سوال است. مثلا در قیام دی ماه مردم نشان دادند گول این ترفندها را نمیخورند. برای مردم ماهیت این دستجات روشن است، بخصوص آنان در مقابل گلوله ایستادند، می‌بینند و میشوند که این آقا مشغول مراوده کلامی با قاتلان آنان است. در چنین وضعیتی قضاوت برای مردم ساده است و ملموس است. کسانی که به سینه مردم گلوله میزنند ایشان آنها را دعوت میکند و مامور نظم و آرامش بعدی میکند. یک مثال روشنی را بخواهم برای شما بزنم یک دولتی خارجی در چارچوب امنیت و منافع خودش تروریست شماره یک در دنیا قاسم سلیمانی را مجازات کرده، این را می‌بیند ولی نمیتواند موضع بگیرد، بعد از چند روز موضع میگیرد میگوید این برای ترمیم رژيم است و یک کپی چسبان مفتضحی میکند و نیروهای سرکوبگر رژیمی الان راحت تر میتوانند به مردم بپیوندند. مثل اینکه این تروریست که کشته شده مانع پیوستن به مردم بوده، یا که آنان کم سرکوب میکنند. پس بر روی نهادهای سرکوبگر رژيم سرمایه‌گذاری کرده است و این نهایت فرصت طلبی و شیادی است که نمیتواند مردم را گول بزند. یا جریاناتی هم ادعای آلترناتیوی بطور شرمگینانه میکنند، آنها هم در این وادی گرفتار هستند، یعنی به نوعی خواستار تغییر رژیم با رضایت خود رژيم هستند. گاهی چیزیهای آدم میشنود که خنده دار است مثلا برای اینکه رژيم عصبانی نشود ما سعی کنیم شعارهای تندی ندهیم، خواهش کنیم برود و نه اینکه او را سرنگون کنیم. در برابر واقعیتهای مبارزه مردم با این رژیم اینها عمری ندارند. کف روی آب هستند. الان جنگ بین رژیم و امریکا بالا گرفته است، حاد شدن این تقابل اینگونه افراد و جریانات را کاری میکند که دست بسته نظاره‌گر صحنه باشند که اوضاع چگونه است تا در فرصتی به فرصت‌طلبی خودشان ادامه بدهند. چون حرکت قیام و انقلاب تند است ابتکار عملی ندارند، بنابراین بیکاره میمانند. همین هم باعث میشود در این مبارزه از دور خارج شوند. شاید بعدا برای آنان فرجی بشود.
عزیز پاکنژاد: آن چیزی که در شعارهای مردم دیدیم سرنگونی تام و تمام نظام است. با تمام باندهای داخلی و چه خارجی که دستآندر کار تحت عناوین مختلف فعالیت میکنند مثل مورد پسر شاه سابق عرض کردم. آن جایگزینی که مردم طلب میکنند علی‌القاعده باید نیروی باشد که ماهیتا با این سیستم در تقابل و تضاد باشد، خواسته های مردم که آزادی و عدالت اجتماعی در این مرحله حاد است را محقق کند و یک سیستم که با خواست مردم استوار بشود، به نظر من چنان نیروی با چنان توانی برای حصول به این هدف و صلاحیت آن را دارد، شورا و مجموعه مقاومت ایران است. در ۴۰ سال گذشته این را نشان داده و برغم همه فشارها و مشکلات و جنایاتی که رژیم و شرکاء خارجی او در مورد این شورا روا داشتند، چیزی نیست که مخفی باشد و همگان میدانند، با همه این توطئه ها ولی بر روی اصولش ایستاد، روی خواسته هایش پافشاری کرد و تسلیم نشد و خون داد، این نیرو هست که میتواند این جایگزینی را تضمین کند. بنابراین خواست اصلی پیوستن به این مقاومت است و حمایت بی دریغ از آن است. تقویت و پیوستن به این مقاومت برای اینکه رژيم را سرنگون بکند، این بعنوان شعار اثباتی باید در همه جا سر داده شود. این چیزی است با توجه به حضور دررنگ مقاومت در داخل کانونهای شورشی و شوراهای مقاومت و همینطور در خارج حضور پررنگ بسیار ساده و آسان است، هم پیوستن و هم حمایت بی دریع از این مقاومت آسان است.
عزیز پاکنژاد: نیروی برانداز در چنین مواقعی خود مردم هستند. بعضی‌ها میگویند براندازی با انقلاب متفاوت است، از نظر خودشان براندازی را با کودتا مقایسه میکنند، اینها چیزهای مسخره‌ای که در طوفانهای ذهنی‌شان سعی میکنند بیرون بدهند و مردم را گمراه بکنند. آلترناتیو واقعی نیروی است که بتواند مبارزات مردم در این راه را هدایت کند، این هم یک اصل است. از اینجا به این میرسیم که آیا آن آلترناتیو واقعی ابزار و توان اینکار را دارد یا ندارد، آلترناتیوهای دست ساز و یا قلابی روی عامل مردم به صورت خاصی حساب باز میکنند، یعنی از نیروی مردم برای کار خودشان میخواهند استفاده کنند. سعی میکنند با فریب افکارعمومی بطور خاص بر روی این سرمایه‌گذاری میکنند، یعنی چشم حمایت به خارجی دارند، تا ابزار را یا زمینه را برای آنان فراهم بکنند. بنابراین با تغییر سیاست خارجی‌ها به بن بست میرسند. پایان عمرشان است و از آنها چیزی باقی نمیماند. نمونه های فراوانی در این ۴۰ سال و در گذشته هم بوده و دیدیم. دیدیم و یا دست ساز رژيم بودند و یا چشم به خارجی داشتند و آمدند و رفتند. آلترناتیو واقعی به نظر من شورای ملی مقاومت است، نشان داده همه این مشخصات را دارد، با تکیه بر کانونهای شورشی توان اینکار را دارد، برای سازماندهی مردم به این ابزار تکیه دارد، نشان داده هم ابزار این کار را دارد، میتواند شعارهای انحرافی را خنثی بکند، شعارهای اساسی را جایگزین آنها بکند، چون علاوه بر نیروی رزمنده و تغییر دهنده در داخل یک دستگاه سیاسی و انقلابی با برنامه های مردمی در همه جا برقرار کرده است. نشان داده در توطئه های دولتها و شرکاء خارجی رژيم هم تحرک بسیار زیادی دارد و هم بسیار موفق است. دیپلماسی مردمی در خارج کشور با سرمایه گذاری بر روی نمایندگان مردم در پارلمانها هدایت میکند و پیش میبرد. موقعیت خودش را در مقام آلترناتیو هم مهر و هم تثبیت کرده است. مثل سابق نمیتوان آن را نفی کرد. نفی این آلترناتیو خدمت به رژیم است، آلترناتیو واقعی و مردمی با همه ابزارهایش برای هدایت مردم و شورش های مردمی در همه ابعاد را دارد. بنابراین روی این نباید کسی شک داشته باشد.
عزیز پاکنژاد: اصلی‌ترین کارش تغییر رژیم و سرنگون کردن رژیم و جایگزین کردن آن با خودش است. بعد از برقراری نظام جدید که قاعدتا باید بعد از انقلابی صورت بگیرد، بدون انقلاب این سرنگونی صورت نمیگیرد، نه با زور خارجی سرنگون میشود و نه به میل خودش میرود. باید انقلابی باشد تا این را سرنگون بکند. آلترناتیو کارش از اینجا شروع میشود، ما اینجا فرض را بر این میگیریم که آلترناتیو با انقلاب بر سر کار میآید چون نظام دیکتاتوری حاکم است. ما در شورای ملی مقاومت معتقد هستیم که در این مرحله انقلابی دمکراتیک صورت میگیرد، یعنی برقراری آزادیهای سیاسی و تشکیل مجلس موسسان برای برقراری حاکمیت مردم است. تا تشکیل این مجلس که طول میکشد وظیفه آلترناتیو این است که کار مردم را به خود مردم واگذار کند. مردم را در سرنوشت خودشان شرکت بدهد و تمام این تصمیم‌ها را تعیین کننده هستند مردم بگیرند. نظم را برقرار بکند تا مردم مشارکت کنند. این نارسایی‌ها و قوانین ضدمردمی را که برقرار کرده با دستور و یا با بیانیه اینها را بر طرف بکند. در اینها شک و تردید نکند و در معادلات خارجی نیندازد. نه که روی دوش مردم مسئله خودشان را حل کند. سعی کند دخالتهای رژيم در کشورهای همسایه را انجام میدهد را نقطه خط بگذارد. مسئله اتمی را بطور کامل قطع بکند، تولید بمب هسته‌ای را قطع بکند، روابط عادی و بین‌المللی با همه برقرار بکند و فقر و فسادی که بعنوان معضلات اصلی که در جامعه هست را بلافاصله رسیدگی بکند. یعنی حق و حقوق مردم را که رژيم از آنان گرفته را بلافاصله اینها را با روش های مردمی برقرار بکند. این تعهدی است که ما در شواری ملی مقاومت و در مدت کوتاه ۶ ماه به این مسائل در جهت خواست مردم عمل بکنیم.
