انتخابات رژیم، عبور از پلی شکسته!
با پایان یافتن ثبت‌نام کاندیداهای انتخابات مجلس، رژیم خود را برای برگزاری انتخابات در دوم اسفند۹۸ آماده می‌کند. این در حالی است که با قیام آبان، تعادل قوای قبلی رژیم در سطح جامعه فرو ریخته و حتی کارگزاران و استراتژیستهای خود رژیم هم، با نوعی عدم باور به شرکت مردم در انتخابات نگاه می‌کنند. زیرا با فرمان شلیک مستقیم خامنه‌ای بسوی مردم، وارد شدن به پروژه انتخابات برایش به مثابه عبور از پلی شکسته است که ممکن است در حین عبور از آن فرو بریزد.
روزنامه حکومتی ابتکار، روز ۲۱آذر۹۸در مقاله‌ای آورده است: «دستگاه حاکمه باید به سرعت تدابیری برای برونرفت از این وضعیت بیندیشد. وضعیتی که به غایت ناپایدار است، این ناپایداری هم تیغی دو لبه است؛ به این معنی که می‌تواند به سرعت تبدیل به «موقعیت انقلابی» شود و یا در سوی دیگر به «موقعیت عادی» بازگردد. نکته بسیار حائز اهمیت اینکه جامعه در این مرحله هیچ نقشی ندارد و تنها حاکمان هستند که باید تلاش کنند تا کشور به «موقعیت انقلابی» سلام نکند.
البته نویسنده مقاله، به دلیل وابستگی‌هایش به حکومت و جدا بودنش از مردم و متن جامعه، درکی از «موقعیت انقلابی» در جامعه ندارد و یا عامدانه، می‌خواهد بر آن سرپوش بگذارد. و شاید هم موقعیت انقلابی برایش مترادف با سرنگونی است. زیرا آنچه در قیام آبان۹۸ در سراسر ایران به ظهور رسید و پیام آن بسرعت در سراسر جهان منتشر شد، نمایش همین «موقعیت انقلابی» بود.
از مهمترین ویژگیهای قیام آبان این بود که؛ برخلاف خیزشهای قبلی مردم ایران، با قطع ۱۰روزه اینترنت، همه دنیا متوجه ایران شد تا بدانند آخوندهای جنایتکار، چه بلایی برسر مردم می‌‌آورند و با تصاویری که بعدا منتشر شد متوجه شدند که در شهرهایی مانند شیراز و ماهشهر و روستاهای کرمانشاه، قتل‌عامی شدید جاری بوده. و هنوز از پیکر زخمی‌‌های آن که جرات نکرده‌اند از ترس دستگیری به بیمارستانها مراجعه کنند، خون می‌چکد. تا کنون ۱۰۰۰ نفر شهید شده‌اند که پیکر بسیاری از آنها به خانواده‌هایشان تحویل داده نشده و یا در گورهای جمعی دفن شده‌اند. بیش از ۱۲۰۰۰ نفر دستگیر شده‌اند که خانواده‌های بسیاری از آنان هر روزه پشت در زندانها بدنبال رد و نشانی از آنها هستند.
برگذاری انتخابات در این رژیم، شعبده‌ای بیش نیست و همه انتخابات‌‌هایی که در ایران آخوندی برگزار می‌‌شود کاملا مهندسی شده است و مهره‌های دست‌چین شده باندها به کرسی‌های مجلس راه می‌یابند، نه افراد منتخب مردم.
با اینکه در ایران آخوندی، حاکم بلامنازع ولی‌فقیه است و رای مردم و حتی مجلس فرمایشی آن، نقشی در تصمیم‌گیریها ندارند، اما این رژیم قرون وسطایی، مجبور است این نمایشات را برگزار کند. زیرا با همه ماهیت ارتجاعی و قرون وسطائیش، مجبور است در جهان کنونی، که ملاک مشروعیت حکومتها، دمکراسی و برگزاری انتخابات است به آن تن بدهد. حضور مردم هم صرفا برایش ویترینی برای توجیه جهانی است.
در چنین شرایط و فرصت تنگی که تا برگزاری این شعبده انتخاباتی باقی مانده، رسانه‌های رژیم با انواع ترفندها، بدنبال فضا‌سازی و منحرف کردن اذهان جامعه از مشکل اصلی‌شان است تا شرایط را برای برگزاری انتخابات آماده کنند. در این کارزار مردم فریبی، قشر موسوم به ا صلاح‌طلب نیز در داخل و خارج کشور، سخت به تکاپو افتاده‌اند تا با تشجیع مردم به حضور در انتخابات، عمر این رژیم را طولانی‌تر کنند. البته مردم آگاه ایران بخاطر ۴۰سال تحمل انواع دروغها و چپاولها از همه باندهای رژیم، دشمن خود را خوب شناخته‌اند و به این میانه‌بازیها و شعارهای انحرافی مبارزات مدنی، وقعی نمی‌نهند.
بنا بر اعتراف دستگاههای اطلاعاتی خود رژیم، علیرغم شدت سرکوبی که نهادهای سرکوبگر رژیم در قیام آبان بخرج دادند، جوانان و مردم بجان آمده، نه تنها امیدشان به تغییر را از دست نداده‌اند که برعکس، همه اقشار جامعه، دغدغه اصلی ذهنشان این شده است که قیام بعدی کی اتفاق می‌افتد؟ چه زمانی فرصت آنرا پیدا می‌کنند تا ریش و ریشه آخوندی را دراین مملکت بسوزانند؟ آیا فصل انتخابات چنین فرصتی برای حضور دوباره مردم در صحنه قیام است؟
