گسترش فقر در میان مردم ایران موضوعی است که همواره مورد بحث رسانه‌ها و کارشناسان حکومتی در رژیم ایران است. فاجعه فقر در حدی است که اخیراً مردم فقیر آگهی‌هایی در رابطه با نیازمندی‌های خود از جمله نیازمندی غذایی روی اینترنت و شبکه های اجتماعی می‌گذارند.
خبرگزاری ایرنا ۱۲شهریور ۹۸ گزارش تکان‌دهنده‌ای از فقر مردم و درج نیازمندی‌های آنها در سایت دیوار درج کرده است. نیازمندی آنها در زمینه اقلامی نظیر مایحتاج آشپزخانه، سیب زمینی، پیاز، برنج و… می‌باشد.
این مردم فقیر به‌دلیل این‌که از حضور در عرصه عمومی و در میان گذاشتن نیازهای خود با مردم به‌طور مستقیم شرم دارند، از سر ناچاری به طرح نیازمندی‌های خود در شبکه‌های اجتماعی روی آورده‌اند.
در زمینه عمق فقر و شکاف طبقاتی روزنامه کیهان ۱۳شهریور ۹۸ می‌نویسد: برای مشاهده اختلاف طبقاتی نیاز به رفتن به اطراف شهر نیست فقط کافی است۲منطقه پایین بیایید! ».
علت گسترش نابرابری را هم باید در توزیع ناعادلانه ثروت ملی دید و همه مصیبتهای اقتصادی مردم نیز ریشه در وجود این نابرابری در جامعه دارد.
یک کارشناس حکومتی رژیم ایران به نام حسین راغفر می‌گوید: «توزیع ناعادلانه درآمد و ثروت، فاصله طبقاتی را عمیق کرده است»
به اذعان علی ربیعی، سخنگوی دولت حسن روحانی، ۹۰درصد منابع کشور توسط یک دهک جامعه مصرف می‌شود.
ماهیت فاسد و چپاولگر رژیم حاکم
دلیل اصلی این وضعیت به ماهیت فاسد و چپاولگر رژیم و سیاست‌های ضدمردمی آن برمیگردد که باعث شده است اقلیت ناچیز وابسته به آن در اوج غنا و ثروت قرار بگیرند و اکثریت قریب به اتفاق مردم در اوج فقر و بی پولی و در زیر خط فقر و یا زیر خط مرگ باشند.
واقعیت این است که بسیاری از سیاست‌های غارتگرانه از جمله فرار مالیاتی سردمداران و نهادهای وابسته به حاکمیت، خروج ۳۶میلیارد دلار سرمایه و ارز از کشور توسط آنها، برباد رفتن ۱۸میلیارد دلار در اثر اختلاس ارز ۴۲۰۰تومانی برای به‌اصطلاح وارد کردن کالاهای اساسی مورد نیاز مردم، رانت‌خواری و بسیاری نمونه های دیگر عمده دلایل در به‌وجود آمدن شرایط موجود از جمله افزایش تورم و افزایش شکاف طبقاتی در حد کنونی آن است.
افزایش تورم باعث می‌شود که دهک بالایی جامعه که متشکل از سردمداران رژیم، منسوبان آنها و مهره‌های وابسته، به ثروتهای هنگفت برسند و اکثریت مردم به قعر چاه ویل فقر و ناداری بروند.
بحرانهای اجتماعی نیز ناشی از فقر اکثریت مردم و سایر نابرابری‌ها است که رژیم حاکم بر ایران؛ بر جامعه تحمیل کرده است. نابرابری‌های حقوقی، آموزشی، نابرابری در امر فرصتهای شغلی، تبعیض و ستم مضاعف بر زنان، تبعیض و ستم مضاعف بر ملیتها و انواع ستم های دیگر که این رژیم بر مردم تحمیل و نهادینه کرده است.
حکومت آخوندی ضمن تحمیل فقر بر مردم این امکانات را نیز در اختیار قشر اشرافی وابسته به خود گذاشته است.
قشری که متشکل از سران و مهره‌های وابسته به رژیم، آخوندها، عناصر نظامی و امنیتی و رانت‌خورانی است که در پناه قدرت سیاسی حاکم، اکثریت مردم محروم و فقیر را از امکانات موجود در جامعه محروم کرده‌اند.
تبعات این فاصله طبقاتی افزایش بحرانهای اجتماعی نظیر اعتیاد، حاشیه‌نشینی، کارتن‌خوابی، کودکان‌کار، و… در جامعه است.
واقعیت این است که علت تمامی مصیبت‌هایی که بر مردم ایران وارد شده و می‌شود، قبل از هر چیز ریشه در نظام ولایت فقیه دارد که در آن فساد، ساختاری و نهادینه است. بنابراین تنها راه‌حل ریشه‌ای هم،تغییر این ساختار ضدمردمی است.
