کولبران مرگ را حمل می‌کنند و نان را به قیمت جان تهیه می‌کند. حتی گاهی اوقات بدون اینکه نانی تهیه کند جان می دهد. او مردی است که مرگ را حمل می‌کند و به قیمت جان در پی لقمه نانی، شب و روز در این کوههای صعب العبور در حرکت‌است.
علی جوینی
این روزها با دیدن تصاویری در فضای مجازی، بی اختیار آدمی یاد این شعر باباطاهر می افتد که:
اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که این چون است و آن چون
یکی را می‌دهی صد ناز و نعمت
یـکــی را نــان جـو آلــوده در خــون
در تصویری، انسان شریفی است که در جستجوی لقمه‌ای نان در خون نشسته و فرزندانش بجای نان، پیکر بی‌جان پدر را تحویل گرفته‌اند. در تصویر دیگری، انگل‌زاده‌ای که از قِبلِ حاکمیت پلید آخوندی، در ویلاهای آنچنانی، به زندگی انگلی خود مشغول است!
آنکه در میانه‌ی کوره راههای صعب العبور کردستان بخاک افتاده، کولبر است. همانکه نان را به قیمت جان تهیه می‌کند. نوجوانان ۱۶-۱۷ساله، مادران سالخورده و پیرمردان۷۰ ساله! همگی بصف شده و در جستجوی لقمه‌ای نان با باری سنگین درکوههای سربفلک کشیده بین ایران و عراق در رفت و آمدند.
دشمن این زحمتکشان، نه طبیعت وحشی بلکه ماموران وحشی نظامند. همان مامورانی که با بیرحمی تمام آنان را به رگبار می بندند! نگاهی به جنایات ماموران حاکمیتٍ خونریز در ماههای اخیر بر این واقعیت تلخ صحه می‌گذارد که کولبران نان را به قیمت جان بدست می‌آورند!
پنجشنبه ۲۳ خرداد۹۸، یک کولبر کرد به نام محمد حسین‌زاده فرزند عثمان اهل روستای زلی از توابع بانه بر اثر شلیک مستقیم نیروهای نظامی جان سپرد.
سه‌شنبه ۴ تیرماه ۹۸، کولبری جوان به نام هیمن صالح‌پور ٢١ ساله در حین کولبری در پی شلیک مستقیم و بدون هشدار نیروهای مرزی ناو بریتان جان باخت
چهارشنبه ۱۲ تیرماه ۹۸، در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی یک کولبر به نام گوران عزیززاده فرزند حسین اهل روستای هانه‌گرمله جان باخت.
روزهای جمعه ۱۸ مرداد ۹۸، پنجشنبه ۱۷ مرداد و یکشنبه ۱۳ مردادماه، در پی شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی به سمت گروهی از کولبران در مناطق مرزی سردشت، خوی، مریوان و پیرانشهر، یک کولبر کشته و ۴ تن دیگر زخمی شدند. در این تیراندازی جنایتکارانه، نوجوان مریوانی اسماعیل ساوجی‌نژاد ۱۶ساله جان باخت.
چهارشنبه ۱۶ مردادماه ۹۸ ، یک کـولبر جوان به نام فاخر عبداللهی ٢۵ ساله فرزند سعید، در پی شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران در پاسگاه مرزی نیلان از توابع شهرستان پیرانشهر،جان باخت.
و این مرگ‌های دلخراش همچنان ادامه دارد. مردانی که مرگ را حمل می‌کنند و به قیمت جان در پی لقمه نانی شب و روز در این کوههای صعب العبور در حرکتند. این زندگی سخت و طاقت فرسا را پایانی برآن نیست مگر اینکه با اتحاد و خیزش همگانی، بر حاکمیت ننگین آخوندهایی که هست و نیست ما را به یغما برده و زندگی ما را نابود کرده‌اند، پایان دهیم.
از همین نویسنده:
