انقلاب ۲۲ بهمن توسط خمینی و شبکه‌ی آخوندی او دزیده شد این در شرایطی اتفاق افتاد که رهبری انقلاب در زندان به سر می‌برد و جنبش انقلابی آماج حداکثر سرکوب در دهه ۵۰ قرار داشت؛ از جمله موضوعاتی که در این کنفرانس سعید خدایی‌صفت به آن پرداخته است.
مقدمه
با سلام به هم‌وطنان عزیز و بینندگان برنامه، وقت به خیر درود بر شما. سی‌ونه سال پیش در چنین ساعاتی، یکی از بزرگ‌ترین و شگفت‌انگیزترین رویدادهای تاریخ در ایران‌زمین به وقوع پیوست. انقلابی که ویژگی برجسته‌اش یک اتحاد و اتفاق عظیم و بی‌مانند ملی با حضور میلیونی عموم اقشار و طبقات مردم ایران بود. پس اجازه بدید درود بفرستیم به‌تمامی پیشتازان، شهیدان و همه آن‌هایی که با بذل جان و همه امیدهای خودشان اون انقلاب و اون بهمن خروشان و سرکش ۵۷ رو که نشانه اراده خلق ما و سرنگونی ابدی نظام ستم‌شاهی بود رو آفریدند. و باز گرامی بداریم یاد پرچم‌داران مبارزه مسلحانه انقلابی را که سنگ بنای اون انقلاب رو از ۷ سال ۸ سال قبل بنیاد گذاشتند. انقلابیان پاکبازی مثل بنیانگذاران سازمان مجاهدین و هم چین پیشتازان و بنیانگذاران فدایی خلق که بر دنیای سازش و تسلیم شوریدند و توهم ثبات و ضربه ناپذیری شاه و ساواک رو درهم شکستند و با نثار خونشان راه مبارزه وجنبش عمومی خلق رو هموار کردند و دیدیم که بالاخره اون فداکاری‌ها و آن راهگشائی‌ها در موقعیت مناسب به توفان‌هایی تبدیل شد که طومار حیات دیکتاتوری دست‌نشانده را درهم‌پیچید.
انقلاب ۲۲ بهمن با آن ویژگی برجسته که نام بردم و شاید نظیرش رو فقط در انقلاب کبیر فرانسه می‌شود سراغ کرد اما درست در نقطه مقابل ضعف عظیم وبرجسته‌اش فقدان رهبری ذیصلاح و سازمان یافتگی آن انقلاب بود که موجب شد دزد بزرگ قرن با خیانت به امید یک خلق، رهبری آن انقلاب را سرقت کند و از فردای ۲۲ بهمن، سربریدن آزادیها را با وحشیگری تمام شروع بکند. به این ترتیب انقلاب ۲۲ بهمن تا اونجا انقلاب بود که آن نظام کهن را سرنگون کرد و می‌توانست نقطه آغاز پرواز بزرگ ایران به سوی ترقی و پیشرفت باشه. اما به خاطر آن خیانت بزرگ از آن لحظه به بعد دیگر همه‌اش ارتجاع بود. ارتجاع وحشی و ضدبشری برآمده از قعر قرون و اعصار تاریخ ایران که بجای نظام شاهنشاهی نظام شیخ سالاری را با بهره گیری از اعتماد بی‌دریغ مردم والبته نا آگاههای موجود در جامعه و در خلاء سازمان رهبری‌کننده انقلابی و فقدان یک آلترناتیو و جانشین دمکراتیک و مردمی البته به دنبال بندوبست‌های استعماری که خمینی در نوفل لوشاتو انجام داده بود برقرار کرد و به تاریخ ایران تحمیل نمود.
پرسش: چه شد که خمینی به قدرت رسید؟ اینرو از این جهت تجربه و اینکه بدانیم که در پشت پرده چه اتفاقی افتاد؟
سعید خدایی‌صفت: چند دلیل عمده وجود داشت:
– فقدان یک رهبری انقلابی و مردمی به دلیل سرکوب سازمانهای انقلابی توسط شاه و از میان برداشتن آنها در زندان بودن رهبران انقلابی
خوب می‌دانید که رهبری مجاهدین فقط چند روز قبل از ۲۲ بهمن از زندان آزاد شد. و همین جا اضافه کنیم عدم آگاهی توده‌ها به جهت دهه‌ها حاکمیت دیکتاتوری.
– فرصت‌طلبان و خائنان چپ‌نما سازمان مجاهدین خلق ایران را در یک مقطع متلاشی کرده بودند. درحالی که در آن زمان نیز سازمان مجاهدین خلق ایران تنها سازمان سیاسی- نظامی و تنها نیروی دمکراتیک- انقلابی بود که در شرایط خاص ایران از پشتوانه ایدئولوژیک-تاریخی و از ظرفیت اجتماعی و تشکیلاتی لازم برای تشکیل یک جانشین دمکراتیک و مستقل برخوردار بود و می‌توانست در ارائه چنین جانشینی نقش محوری برعهده بگیرد و بدینوسیله مانع سلطه مجدد ارتجاع و استعمار بشود.
– و بالاخره عامل دیگر بند و بست خمینی با آمریکا و غربیها بود و دست بازی که در فرانسه داشت. آمریکا و غرب برای ممانعت از رشد نیروهای انقلابی به خمینی پناه بردند و خمینی هم زد و بند کرد و مورد حمایت قرار گرفت. و البته و حقا که کسی دیگر همچون خمینی پیدا نمی‌شد که این گونه انقلاب را برسرنیروهای اصیل آن انقلاب خراب کند و کمر به نابودی آنها ببندد. اینجاست که فی‌الواقع در ظهور ناگهانی خمینی آخوندی از تبار شیخ فضل الله نوری دشمن مشروطیت و آخوندی که تا ۵۰ سالگی نه سیاسی بود و نه مخالف شاه بلکه اسناد مختلف موجود نشان می‌دهد که موافق او بود ولی ناگهان وارد صحنه می‌شود و اساساً خطش جلوگیری از پیشرفت انقلاب و رهبری سازمانهای انقلابی بود.
بگذارید یک نمونه بارز را برایتان بخوانم از مصاحبه دکتر ابراهیم یزدی مربوطه به ۱۵ بهمن ۱۳۹۲ در سی و سومین ماهنامه مهر نامه منتشر شده با عنوان از سوسیالیست‌های خدا پرست تا لیبرال‌های دین دار:
«در تیرماه ۵۶ بعد از مراسم خاکسپاری شریعتی، من به نجف رفتم و با ایشان [امام خمینی] صحبت فراوانی کردم. در آنجا ایشان با جنگ مسلحانه مخالف بود. علت را هم این می‌دانست که در یک درگیری مسلحانه، سازمانهای سیاسی – نظامی جلو می‌افتند؛ چرا که آنها تشکیلات دارند. اگر ما بخواهیم مبارزه را به این نقطه برسانیم، آنها برنده می‌شوند و ما مجبور به تبعیت خواهیم شد. این حرف از نظر منطق رهبری یک انقلاب درست بود و من هم پذیرفتم. الآن هم می‌گویم که منطق ایشان درست بود…»
-و بالاخره برخورداری خمینی از یک شبکه آخوندی متشکل از ۲۰۰ هزار آخوند و مساجدشان
نتیجه آن که:
خمینی توانست از خلأ رهبری انقلابی و در زندان بودن آنها استفاده کند و بر بستر علائق عمیق مذهبی که در جامعه ایران بود، سوار بر موج اعتراضات و قیام شود. فساد دربار شاهنشاهی در طول ۵۰ سال حاکمیت دیکتاتوری سلطنتی به گرایش وسیع و عمیق مذهبی و اعتراضی در جامعه پیوند زده بود و خمینی به عنوان یک آیت الله ۸۰ ساله به راحتی بر این موج سوار شد.
پرسش: برخی می‌گویند که این مجاهدین بودند که خمینی رو روی کار آوردن! این چقدر درسته؟
سعید خدایی‌صفت: فکر کنم غلط بودن این ادعا خیلی روشنه. این که مجاهدین خمینی را روی کار آوردند معنیش این است که با خمینی متحد بودند، در این صورت چطور حتی یک عضو در شورای انقلاب خمینی‌ساخته نداشتند. حتی یک هوادارشان را هم نگذاشتند درمجلس باشد. چطور ممکن است مجاهدین خمینی را روی کار بیاورند و بعد از روز اول و حتی قبل از انقلاب به شکل مداوم زیر ضرب خمینی باشند. زیر چماق و قتل و غارت! چطور ممکن است خمینی را روی کار بیاورند و روز اول رو در رو با هم باشند در سخت‌ترین و مهیب‌ترین رویارویی!
واقعیت این است که مجاهدین از داخل زندان و قبل از شروع انقلاب شناخت مشخصی از خمینی و عملکرد او داشتند و در اولین ملاقات بین خمینی و مسعود رجوی، وقتی خمینی به عنوان اولین شرط همکاری خواست که مسعود اطلاعیه بدهد و اعلام کند که مارکسیستها حق فعالیت سیاسی ندارند، به او نه گفت و نپذیرفت.
احمد خمینی بارها از طرف پدرش ملاقاتهای طولانی با مسعود داشت و خواستش این بود که شما رهبری خمینی را بپذیرید و همه کاره باشید، اما مسعود نپذیرفت ….
اتفاقاً همین دیروز بود اگر اشتباه نکنم یا روز قبلش که درتلویزیون رژیم مهدی کلهر را آورده بودند داشت درهمین مورد صحبت می‌کرد می‌گفت مجاهدین امام رو قبول نداشتن.
کلهر: «خیلی از اینها حتی امام رو قبول ندارند مثل سازمان مجاهدین خلق اینها در زندان هم اونهایی شون که بودند در سال ۵۷ که بودند اینها اصلاً امام رو قبول نداشتند و اصلاً معتقد بودند این حرکتی که الان داره می‌شه یک حرکت ارتجاعی یه تفسیرهاشون بود خیلی‌هایش هم چاپ شده خیلی از اینها در آمده؛ مردم همه اینها رو قهرمان می‌دیدند … هر کسی که از زندان می‌آمد بیرون برای مردم قهرمان بود چون با رژیم مقابله کرده بود چه فدایی خلق باشه چه مجاهدین خلق باشه.»
پرسش: شما میگویید آدمای اون موقع می‌خوان برای ما تصمیم بگیرن؟ اینکه نشد که! نسل ما می‌خواد خودش واسه خودش تصمیم بگیره؟
سعید خدایی‌صفت: منظور از تصمیم گرفتن چیست؟ تصمیم بر سر چه کاری؟ تا آن جا که به برنامه‌های مجاهدین و شورای ملی مقاومت مربوط می‌شود، اصل اساسی انتخابات آزاد است. ملاک مشروعیت از نظر آنها آراء مردم است. بر اساس انتخابات آزاد ابتدا خود مردم یک مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی انتخاب می‌کنند. این مجلس موقتاً امور را به دست می‌گیرد و قانون اساسی را تنظیم می‌کند. قانون اساسی را مردم (در یک رفراندام آزاد) تأیید یا رد می‌کنند. بعد برای مجلس و ریاست جمهوری بازهم انتخابات آزاد وجود دارد که تمامی آحاد جامعه گذشته از دین یا قومیتشان به شکل مساوی در آن شرکت می‌کنند. هرچه صندوقهای رأی در یک انتخابات واقعاً آزاد بگوید، همان اصل است. دولتی هم که تشکیل می‌شود یک دولت غیر دینی و غیر قومی است. حالا بگویید چه کسی برای چه کسی تصمیم می‌گیرد؟
اما چرا باید بگیم که آنها برای شما و نسلهای موجود می‌خواهند یک تصمیم تاریخی بگیرند و اون این که بعد از بیش از یک قرن شرایطی فراهم کنند که یک انتخابات آزاد واقعی انجام بشه و آحاد مردم ایران بتوانند خواست و نظر و تصمیم واقعی خودشون رو آزادانه بگویند و کسی سرکوبشون نکنه.
این برای کل جامعه. اما اگر منظورتان در داخل سازمان مجاهدین یا شورای ملی مقاومت است، باز هم به تک تک افرادی که به عضویت این سازمان در می‌آیند مربوط است که چهارچوبهای اعتقادی، سیاسی و استراتژیک این سازمان را می‌پذیرند یا خیر. باز هم کسی برای کسی تصمیم نمی‌گیرد. هر کس خودش انتخاب می‌کند.
پرسش: باتوجه به اینکه رژیم به خوبی می‌داند تنها آلترناتیو و نیروی برانداز فقط مقاومت و مجاهدین هستند و از ابتدا شروع به شیطان‌سازی علیه مقاومت کرده و با دراختیار داشتن بیش از صد شبکه رادیویی و تلویزیونی تونسته تقریباً چهره مجاهدین رو بدجلوه بده ولی امروزه باتوجه به وجود فضای مجازی جوانان درحال شناخت سازمان ومقاومت هستند. شما چه راهکاری جهت تسریع شناخت مردم از تنها نیروی برانداز رژیم پیشنهاد می‌کنید تا اثرات تبلیغات منفی رژیم علیه مجاهدین را از بین ببرد؟
سعید خدایی‌صفت: اولاً خوب است بدانیم که به گواهی مجموعه حرف‌ها و اظهارات سردمداران نظام از خود خامنه‌ای تا بقیه، سیاست شیطان‌سازی مجاهدین که با هزینه‌های نجومی و به شکلی دیوانه وار طی 39 سال ادامه داشته و واقعاً بی سابقه است، کاملاً شکست خورده است. والا اگر رژیم توانسته بود مجاهدین را با این سیاست به علاوه سرکوب بی سابقه و نسل کشی و قتل عام از دور خارج کند حالا هر روز در تلویزیون و تمامی رسانه‌ها به خاطر جایگاه و نقش مجاهدین آه و ناله نمی‌کردند و خامنه‌ای نمی‌گفت که قاعده مثلث قیام و مجری اصلی قیام مجاهدین بودند و …
بنابراین بدانیم که با پایداری و حقانیت مجاهدین این سیاست شکست خورده و هر چه هم که طلسم اختناق ترک بردارد و تیغ سرکوب کند شود، این شکست و حقانیت مجاهدین آشکارتر می‌شود.
نکته دوم این که از آنجایی که مقاومت ایران در همه کارخودش به مردم ایران متکی هست، علاوه بر رسانه‌هایی که ما در اختیار داریم، این جوانان ایران هستند که مانند جوانان فاز سیاسی یعنی از بهمن ۵۷ تا خرداد ۶۰، برنامه‌های مقاومت ایران و از جمله مجاهدین را به مردمی که آشنا نیستند می‌رسانند همچنین باید به همه گفت که سیمای آزادی و کانالهای مختلف اینترنتی آن را بگیرند.
پرسش: می‌گم ما چه می‌تونیم بکنیم تا از این حکومت آخوندها راحت بشیم؟
سعید خدایی‌صفت: امروز که با صحنه‌یی که در قیام دیدیم جواب و چشم‌انداز روشن‌تر از هر زمان است. باید قیام آفرید و باید با گسترش کانونهای شورشی آماده یک رویارویی سازمان‌یافته بود. گسترش اعتراضات مردمی برای مطالبه حقوق خودشان در بستر خواست سرنگونی و حول شعار محوری «مرگ بر اصل ولایت فقیه» و «مرگ بر خامنه‌ای».
در هر جایی به تظاهرات مردم برای گرفتن حقوق آنها بپیوندید این بهترین کار است.
پرسش: چرا هیچ گروهی با همدیگه وحدت نداره؟ بدون وحدت می‌شه موفق شد؟
سعید خدایی‌صفت: شورای ملی مقاومت ایران که طرح همبستگی ملی را داده است و بسیاری هم در کادر این طرح در کنار مقاومت ایران قرار گرفته‌اند. طرح همبستگی ملی کاری به اعتقادات افراد یا جریانهایی که می‌خواهند به جنبش بپیوندند ندارد. همه جمهوریخواهانی که خواستار سرنگونی ولایت فقیه هستند می‌توانند با هر عقیده و قومیت و … در این جنبش همبستگی به هم بپیوندند. حال اگر جریانی اسم خودش را می‌گذارد اپوزیسیون اما همین یک شرط پایه‌یی را نمی‌تواند بپذیرد چه می‌شود کرد. اتحاد میان جریانهایی که برای سرنگونی عزم جزم دارند وحاضرند بها و قیمت بدهند برقرار می‌شود و همین همه چیز است. اینها هستند که درعمل خواهند فهمید که این کار بدون وحدت امکان پذیر نیست.
لینک یوتوپ کنفرانس: http://youtu.be/qCzdhGae3P4
در همین زمینه:
حسن روحانی در کنفرانس مطبوعاتی به‌دنبال چه بود؟؛ در بررسی مسعود امیرپناهی
«خیزش کارگران، وضعیت انفجاری جامعه !»؛ بررسی و تحلیل موضوع توسط مهری علیقلی
«فشارهای ضدانسانی بر علیه زندانیان سیاسی چرا؟» پاسخ مجید شکوهی به این پرسش
بازهم گرانی بازهم اعتراض!؛ انعکاس بحران‌های اقتصادی نظام در کنفرانس شاهرخ توکلی
قیام بهمن؛ سازمان دادن قیام در شرایط سرکوب؛ مسعود امیرپناهی در ایران آزادی
