سازمان مجاهدین خلق ایران اقدام جنجالبرانگیز جریان وابسته به رضا پهلوی در برگزاری تجمعی با پرچم و نماد ساواک در شهر رگنزبورگ آلمان را بهشدت محکوم کرد و آن را اقدامی آشکار در دفاع از سرکوب و شکنجههای دوران شاه دانست.
در این بیانیه تأکید شده است که حمل و نمایش پرچم و آرم ساواک ــ سازمانی که نام آن با شکنجه، سرکوب و اعدام گره خورده ــ صرفاً یک حرکت سیاسی نیست، بلکه مصداق آشکار حمایت از فاشیسم و توهین به قربانیان شکنجه در ایران است. هنوز صدها تن از زندانیان سیاسی دوران شاه که شکنجههای ساواک را تحمل کردهاند در قید حیاتاند و آثار آن جنایتها را با خود دارند.
در بیانیه مجاهدین خلق آمده است؛«اقدام ننگین بچه شاه در روز یکشنبه ۲۰ اردیبهشت نیز جرم و همدستی و دفاع از جنایتهای ساواک شاه محسوب میشود.
شناسایی حاملان پرچم ساواک و مزدورانی که آرم ساواک را بر سینه خود نصب کردهاند و معرفی آنها به پلیس وظیفه ملی و میهنی هر ایرانی آزاده و شرافتمند است.
هیچ ایرانی آزاده و شرافتمندی، این ننگ و لکه سیاه را بر پیشانی ایرانیان خارج کشور برنمیتابد.
پرویز ثابتی سردژخیم ساواک هماکنون در آمریکا تحت محاکمه است.»
در ادامه بیانیه آمده است:« بیتردید در ایران آزاد با قضاییه مستقل، شکنجهگران ساواک و همدستان و مدافعان آنها که آشکارا به ملت ایران و فرزندان آزادیخواه آن اعلان جنگ دادهاند، در برابر عدالت قرار خواهند گرفت و بایستی پاسخگوی اقدام مجرمانه خود باشند.
شلاق با کابل، ضربوشتم، شوک الکتریکی، آپولو، کشیدن ناخنها و نشاندن زندانیان سیاسی بر روی اجاق برقی و صفحات داغ فلزی از روشهای شناخته شده ساواک است که توسط عفو بینالملل مستند شده است.
به رگبار بستن زندانیان سیاسی با دستها و چشمان بسته در تپههای اوین در ۳۰ فروردین سال ۱۳۵۴ توسط دژخیمان ساواک را نیز همه میدانند.»
ساواک در طول سالهای فعالیت خود به یکی از مخوفترین دستگاههای امنیتی خاورمیانه تبدیل شد. این سازمان با سرکوب گسترده مخالفان سیاسی، بازداشتهای خودسرانه، شکنجه سیستماتیک زندانیان، اعدامهای فراقضایی و ایجاد فضای رعب و اختناق شناخته میشد. دهها زندان و بازداشتگاه تحت کنترل ساواک به محل شکنجه روشنفکران، دانشجویان، فعالان سیاسی و مبارزان مخالف حکومت شاه تبدیل شده بود. گزارشهای متعدد از شاهدان و زندانیان سیاسی سابق، از استفاده از شوک الکتریکی، شلاق با کابل، آویزان کردن زندانیان، سوزاندن بدن با صفحات داغ فلزی و محرومیتهای شدید جسمی و روانی حکایت دارد؛ جنایتهایی که بخش مهمی از حافظه تاریخی جامعه ایران را شکل داده است.جنایتهایی که گزارشهای بینالمللی از جمله اسناد عفو بینالملل نیز آنها را ثبت کردهاند.
در این موضعگیری همچنین آمده است که همانگونه که در آلمان استفاده از نمادهای نازی و تبلیغ فاشیسم جرم محسوب میشود، تبلیغ و نمایش نمادهای ساواک نیز دفاع از یک دستگاه سرکوبگر و ضدبشری است و نباید تحت عنوان فعالیت سیاسی عادی توجیه شود.
نمایندگی شورای ملی مقاومت ایران در آلمان نیز اعلام کرده اعتراض رسمی خود را نسبت به این اقدام به پلیس و نهادهای مسئول آلمانی ارائه خواهد کرد و هشدار داده است که عادیسازی نمادهای ساواک، تلاش برای سفیدنمایی یکی از تاریکترین دورههای سرکوب در تاریخ معاصر ایران است.







