خامنه ای تهدید به تشدید سرکوب معترضان کرده است
اعتراضات در ایران علیه حکومت خامنه ای در آغاز، یک اعتراض اقتصادی بود که به مطالبه گسترده‌تر برای تغییر و حتی سرنگونی دولت گسترش یافته است.
همه چیز از ۲۸ دسامبر آغاز شد، زمانی که ارزش پول ملی به شدت کاهش یافت. ایران شاهد فوران اعتراضات در بازارهای مرکزی تهران پایتخت بود و از آنجا به بهمن‌وار پیش رفته است.
در ایران چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
روزنامه نیویورک تایمزدر تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۲۶ گزارشی از اعتراضات در ایران را درج کرده است و به تحلیل قیام سراسری مردم ایران پرداخته است . این روزنامه می‌نویسد:
ما شاهد ظهور اعتراضات در دانشگاه‌ها بوده‌ایم. قیام در سراسر کشور گسترش یافته است. آنها در مناطق روستایی و فقیرتر ظاهر می‌شوند. این اتفاقات در زمانی رخ می‌دهد که دولت هرگز برای خود و مردمش ضعیف‌تر از این به نظر نرسیده است. .. ایران از نظر منطقه‌ای بسیار ضعیف به نظر می‌رسد. در ماه ژوئن ۲۰۲۵، اسرائیل و ایران جنگی را آغاز کردند که ایران در آن به شدت آسیب دید. تأسیسات هسته‌ای آن تا حد زیادی نابود شد. بسیاری از تأسیسات نظامی آن نیز به شدت آسیب دیده‌اند. بنابراین از نظر نظامی ضعیف به نظر می‌رسد و از نظر اقتصادی، یک بحران عمیق اقتصادی که سال‌ها است در جریان است، پس از آنکه اتحادیه اروپا اجرای مجدد تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران را آغاز کرد، بسیار بدتر شده است.
حکومت ایران چقدر نگران اعتراضات مردم است؟
آیا حکومت ایران به شیوه‌ای متفاوت از دفعه قبل به اعتراضات واکنش نشان می‌دهد؟ چند روز پیش تصاویری از اعتراضی در استان غربی ایلام منتشر شد که در آن بسیاری از معترضان مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و حداقل تعدادی کشته شدند و سپس، نیروهای دولتی به بیمارستانی که معترضان در آن تحت درمان بودند، حمله کردند. .
این بدین معنی نیست که آنها سرکوب نمی‌کنند و از خشونت استفاده نخواهند کرد یا به استفاده از خشونت ادامه نخواهند داد.
حکومت ایران سخنان ترامپ را بسیار جدی می‌گیرد
ترامپ گفت: «آنها مانند گذشته شروع به کشتن مردم می‌کنند، فکر می‌کنم آنها از ایالات متحده ضربه سختی خواهند خورد».
بحث‌های زیادی در مورد اینکه ایرانی‌ها واقعاً چقدر با ایده مداخله خارجی جسور می‌شوند، وجود دارد. یک چیزی که در صحبت با برخی از معترضان امروز جالب بود، این است که آنها فقط این واقعیت را توصیف کردند که کمی بی‌باکی بیشتر در آنجا وجود دارد.
مردم به دنبال یک ناجی خارجی نیستند، اما شاید این حس بین مردم وجود داشته باشد که می‌توانیم این را پیش ببریم، می‌توانیم کمی سخت‌تر بایستیم، زیرا دولت قطعاً نظاره‌گر واکنش احتمالی ایالات متحده است. ما هنوز نمی‌دانیم این اعتراضات به کجا می‌رود. آیا به اوج خود می‌رسد؟ سوالات بی‌پاسخ زیادی وجود دارد. اما به نظر می‌رسد که دولت ایران هرگز در مواجهه با یک جنبش اعتراضی، در موقعیتی متزلزل‌تر از آنچه امسال شاهد آن هستیم، قرار نگرفته است.
