قرارگاه اشرف در ۱۰ شهریور توسط نیروهای سپاه مورد تهاجم و کشتار قرار گرفت. اما با شروع قیام ایران در دی ۹۶ همگان شاهد تکثیر اشرف در شهرهای شورشی ایران بودند.
۱۰ شهریور سال ۱۳۹۲ قرارگاه اشرف واقع در استان دیالی عراق مورد تهاجم نیروهای سپاه قرار گرفت. مهاجمان، ساکنان را با هدف امحاء کامل دستگیر و با شلیک تیرخلاص به قتل رساندند.
این قرارگاه از سال ۱۳۶۵ توسط سازمان مجاهدین خلق ایران تاسیس شد. هدف از برپایی آن، ایجاد محلی برای استقرار نیرویی بود که عزم خود را برای سرنگونی استبداد دینی در ایران جزم کرده بود.
اشرف به‌مثابه مهمترین و بزرگترین پایگاه ارتش آزادیبخش ملی ایران، پس از اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در سال ۱۳۸۲ محل گردآوری نیروهای ارتش آزادیبخش شد.
در سال‌های اشغال عراق که در ابتدای آن با بمباران و خلع سلاح مجاهدین توسط نیروهای ائتلاف همراه شد، اشرف به عنوان یک موجودیت سیاسی شناخته شدگی جهانی پیدا کرد.
نظام ایران، برای آنکه عراق را به هدفی برای حمله نیروهای ائتلاف قرار دهد بسیار کوشیده بود، بخش عمده از این تلاش با هدف از بین بردن ارتش آزادیبخش ملی ایران در بحبوحه‌ی یک جنگ مهیب صورت گرفته بود. در همین اثنا براساس توافقات پشت پرده‌ی سپاه و آمریکایی‌ها، قرارگاه اشرف و سایر قرارگاه‌های مجاهدین در عراق بمباران شد. به این ترتیب ائتلاف به تعهدش در برابر نظام ایران برای ممانعت از حرکت مجاهدین به سمت خاک میهن عمل کرد.
پس از خلع سلاح مجاهدین، مجاهدین به مبارزه‌ی خود برای سرنگونی سلطنت ولایت مطلقه فقیه ادامه دادند. پیمودن این مسیر، آنها را در شرایط کاملا نوینی قرار می‌داد.
یکی از اصلی‌ترین دشواری‌های پایداری در عراق، بودن در معرض تهاجمات نیروهای سپاه در این کشور بود. چند نوبت حمله زمینی مستقیم، به همراه شلیک موشک توسط نیروهای عراقی سپاه به اشرف بی‌سلاح، کوشش‌هایی بود که برای نابودی مجاهدین صورت می‌گرفت.
در شهریور سال ۹۲ در حالی که به‌جز ۱۰۱ نفر از مجاهدین که برای حفظ اموال ساکنین در قرارگاه اشرف باقی مانده بودند، سایرین به پایگاهی در نزدیکی فرودگاه بغداد به‌نام لیبرتی منتقل شده بودند.
در این مقطع زمانی، روحانی به تازگی به‌عنوان رئیس جمهور نظام انتخاب شده بود. او در ابتدای مسیر مذاکرات اتمی با آمریکا و سایر قدرت‌های جهانی قرار داشت. از سوی دیگر در این مقطع رژیم بشر اسد دست به حمله شیمیایی علیه شهروندان بی‌دفاع سوریه زده بود؛ موضوعی که امکان حمله آمریکا و شرکایش به اسد را بسیار محتمل کرده بود.
در چنین موقعیتی بود که سپاه دسته‌های آدم کش خود را روانه قرارگاه اشرف کرد تا ۱۰۱ نفر مجاهد مستقر در قرارگاه اشرف را کشتار کند. نیروی مهاجم برای چند ساعت در داخل قرارگاه دست به کشتار و انفجار زد و پس از کشتن ۵۲ تن و به گروگان گرفتن ۷ تن از قرارگاه خارج شد.
به‌دنبال این جنایت فرماندهان ارشد سپاه اعلام پیروزی کردند. آنها برای بار دیگر اعلام کردند که مجاهدین تمام شدند. اما در نقطه مقابل مجاهدین استراتژی هزار اشرف را اعلام کردند. مفهوم هزار اشرف این بود که در برابر قرارگاه اشرف و به‌جای آن هزار اشرف در درون ایران و در سراسر جهان برپا خواهند کرد.
در آن مقطع زمانی کسی تصوری از تعین یافتن شعار هزار اشرف نداشت. اما هنگامی که قیام ایران در دی ۹۶ آغاز شد، همگان شاهد ظهور پدیده‌ی جدیدی در داخل خاک میهن بودند؛ کانون‌های شورشی
کانون‌های شورشی از نسل‌های متعدد تشکیل می‌شد اما بیش از همه نسل جوان از کمیت و درخشندگی خاصی در آن برخوردار بود. این پدید در طول ۸ ماه گذشته تداوم و گسترش یافته است.
بسیاری از ناظران به‌خصوص در بخش کارشناسی نظام بر این باورند که در طول ۴۰ سال گذشته در کمتر مقطعی چون امروز مجاهدین تا این اندازه برای موجودیت نظام خطرناک بوده‌اند. برخی حتی گام را فراتر می‌گذارند و اعلام اطمینان می‌کنند که به زودی سلطنت ولایت مطلقه فقیه، با محوریت سازمان مجاهدین خلق ایران سرنگون خواهد شد.
