وصیت‌نامه مهدی حسنی، زندانی سیاسی اعدام‌شده، فراتر از یادگاری شخصی برای خانواده‌اش است؛ سندی تاریخی از ایستادگی، شجاعت و شرافت انسانی در برابر ظلم است.
یک ماه پس از اعدام مهدی حسنی، خانواده او بخشی از وصیت‌نامه‌اش را منتشر کردند. این نوشته، برخلاف وصیت‌نامه‌های رایج که برای تقسیم اموال تنظیم می‌شوند، بیانیه‌ای اخلاقی و سیاسی است که در آن، پیام آزادگی و مقاومت به نسل‌های آینده منتقل شده است.
روایت دختر؛ «یادگار شرف»
مریم حسنی، دختر مهدی حسنی، در یادداشتی نوشت:
«برای بسیاری وصیت‌نامه به معنای تقسیم ارث و اموال است؛ اما برای من، یادگار پدری است که حتی پس از رفتنش نیز درس زندگی به‌جا گذاشت. یک ماه طول کشید تا جرأت کنم آن را بخوانم و این تنها بخشی از آن است. اکنون می‌دانم تو برای ما چیزهایی نوشتی که هیچ ثروتی توان خریدنش را ندارد. افتخار می‌کنم که دخترت هستم، بابا مهدی.»
این جملات نشان می‌دهد که وصیت‌نامه حسنی تنها یادگاری خانوادگی نیست، بلکه روایتی است از پیوند عاطفه و مقاومت، و انعکاس رنج خانواده‌ای که عزیز خود را از دست داده و حتی از ابتدایی‌ترین حقوق پس از اعدام، همچون دریافت پیکر، محروم مانده‌اند.
وصیت‌نامه‌ای متفاوت؛ درس آزادگی
در بخشی از وصیت‌نامه، مهدی حسنی خطاب به خانواده‌اش نوشت:
«نگذارید رژیم اشک و اندوه شما را ببیند.
اگر پیکرم را تحویل ندادند (که تاکنون نداده‌اند) هرگز تسلیم خواسته‌های آنان نشوید.
در صورت تحویل پیکر، اجازه ندهید هیچ آخوندی بر مزار من سخنی بگوید.
از همه کسانی که در این مسیر یاری کردند سپاسگزاری کنید.
از هیچ‌کس طلبکار نباشید و کینه‌ای به دل نگیرید.»
این بخش به‌خوبی نشان می‌دهد که او حتی در واپسین لحظات زندگی، به‌جای ترس و تسلیم، به خانواده‌اش پیام استقامت و عزت داد.
د ر همین زمینه
ویدئوی از سخنان شجاعانه مریم حسنی دختر زندانی سیاسی مهدی حسنی
پیامدهای اجتماعی و سیاسی
انتشار وصیت‌نامه حسنی بار دیگر مسئله اعدام‌های سیاسی در ایران را به سطح افکار عمومی کشاند. او تنها یک فرد نبود؛ بلکه بخشی از تاریخی طولانی از زندانیانی است که صدای خاموش‌نشدنی عدالت‌خواهی را در قالب وصیت‌نامه‌ها، یادداشت‌ها و آخرین نامه‌هایشان به نسل‌های بعد سپردند.
همان‌گونه که در دهه‌های گذشته، اسناد مشابهی از زندانیان سیاسی منتشر شده، وصیت‌نامه حسنی نیز اکنون در ردیف میراث مقاومت و پایداری قرار گرفته است؛ میراثی که به روشنی بیان می‌کند اعدام نمی‌تواند صدای آزادی‌خواهان را خاموش کند.
نقض آشکار حقوق بشر
اعدام مهدی حسنی، روند قضایی غیرشفاف و امتناع از تحویل پیکر او، بار دیگر نقض بنیادین حقوق بشر در ایران را برجسته می‌سازد. بر اساس معیارهای بین‌المللی، حتی زندانیان باید از کرامت انسانی برخوردار باشند؛ اما واقعیت نشان می‌دهد که حکومت نه‌تنها در حیات، بلکه حتی پس از مرگ نیز آنان را ابزار فشار بر خانواده‌ها می‌کند.
وصیت‌نامه مهدی حسنی یک حقیقت درخشان را روشن می سازد؛ اینکه نسل مقاومت و نسل مجاهدین در هر شرایطی رسم مقاومت به هر قیمت را درپیش می‌گیرند. مهدی حسنی در کلماتی ساده اما پرمعنا به خوبی برای بازماندگان و دخترش روشن ساخت که چه چیزی در پیش است و چه باید بکنند.
او در این کلمات ساده این حقیقت را نشان داد که چگونه یک انسان آگاه و انقلابی با بستن همه شکافها مسیر یگانگی و رستگاری را در پیش می گیرد و هیچ طوفانی نمی تواند مانع حرکت او شود.
