سخنرانی مریم رجوی در سالگرد قتل‌عام ۶۷؛ کانونهای شورشی و شهدا
سخنرانی مریم رجوی در سالگرد قتل عام ۶۷ از جمله به ترسیم رابطه و پیوند ایستادگی زندانیان سیاسی سربدار در سال ۶۷ با کانونهای شورشیِ حاضر در قیام ایران اختصاص داشت.
۳ شهریور ۶۷؛ روز گردهمایی جوامع ایرانی در ۲۰ پایتخت و شهر مهم در اروپا و آمریکای شمالی؛ فرصتی که در آن «سازمان‌یافتگی» «جوامع ایرانی» به‌مثابه نیرویی «مدافع آزادی و دموکراسی» و «اثرگذاری» آن در پهنه‌ی «سیاسی و دیپلماتیک و اجتماعی» به نمایش درآمد. جوامع ایرانی که به توصیف مریم رجوی، سخنران اصلی این مراسم «بخشی از توانمندی جایگزین دموکراتیک و بخشی از سرمایه مردم ایران برای آزادی است.»
۱۱۰ شهر
سخنرانی مریم رجوی در این روز از اشاره به ۱۱۰ شهر آغاز شد که «مطابق فهرستی که در کتابی به‌نام جنایت علیه بشریت از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران منتشر شده»، شاهد قتل‌عام‌ها در سال ۶۷ بوده‌اند. شهرهایی که به یُمن وجود همان شهدا اکنون به کانونهای شورشی تبدیل شده است. رئیس جمهور برگزیده مقاومت تاکید کرد: «اعدام خواهران و برادران ما در ۱۱۰شهر ایران صورت گرفته است. حالا همان شهرهای بی‌نام و نشان میعادگاه قیام‌ها هستند و همان شهرهای سرکوب شده، شهرهای شورشی شده‌اند.»
مریم رجوی ادامه‌ی سخنرانی‌اش را به نشان دادن پیوند این دو مقطع تاریخی اختصاص داد. او به لحاظ مفهومی تشریح کرد که چگونه آنچه شهدای سال ۶۷ انجام داده‌اند، اکنون در کانونهای شورشی متجلی می‌شود.
راه مسعود
مریم رجوی با استناد به گواهی‌های زندانیان از بند رسته یادآور می‌شود که «مجاهدین دلیر» «چطور در شرایط سخت و طاقت‌فرسا در همان لحظه‌هایی که آرمان هرکس و انتخاب‌های او به‌آزمون کشیده می‌شد، درست در همان شرایط مسعود را انتخاب می‌کردند، در برابر شکنجه‌گران و جلادان، به مسعود درود می‌فرستادند و با نام او بر تیرک اعدام بوسه می‌زدند.»
نخستین پرسش که در این میان پیش می‌آید این است: راه مسعود کدام است؟ قهرمانان سال ۶۷ چه چیز را انتخاب کردند که می‌توان بر آن نام راه مسعود را گذاشت؟
به باور مریم رجوی شهدای سال ۶۷ در انتخاب راه مسعود و «تکرار این سرخ‌ترین نام زمانه ما، بی‌شک پیامی داشته و دارند. پیام‌شان این است که ای نسل‌هایی که پس از ما می‌آیید، ای جوانانی که داستان تمام‌نشده ما را می‌شنوید، راه و آرمان مسعود رجوی را در پیش بگیرید!»
راه و آرمان مسعود رجوی همان «راه نبرد برای جامعه‌ی عاری از ستم و بهره‌کشی، عاری از اختناق و استبداد و عاری از جهل و فریب. و راه و آرمانی که با کلمه مقدس آزادی معنی می‌شود.» و انتخاب همین راه و آرمان بزرگ‌ترین و نابخشودنی‌ترین جرم آن قهرمانان از نظر خمینی بود.
سخنرانی مریم رجوی حامل تصریح این پیام‌ست که زندانیان سربدار ۶۷ «جرم‌شان ایستادگی برای آزادی مردم ایران بود. ایستادگی در برابر کشتن همه آزادی‌ها، ایستادگی در برابر تحمیل گرسنگی به مردم و ایستادگی در برابر ویرانی ایران.
زندانیان را فقط به‌خاطر عقیده و آرمان‌شان اعدام کردند. این یک فاجعه باور نکردنی است، اما رژیم ضدبشری ولایت فقیه همین است.»
مضمون ایستادگی مجاهدین اسیر در سال ۶۷ هم آرمانی و هم سیاسی‌ست، به این مفهوم که هم ترسیم کننده‌ی یک افق در مسیر جامعه ایرانی و حرکت نوع انسان است ولی در همان زمان دارای پیام مشخص سیاسی و حاوی ارزش‌هایی است که یک نظام مبتنی بر آزادی و برابری را شکل می‌دهد. از همین روست که مریم رجوی تصریح می‌کند که «مسأله قتل‌عام ۶۷ یکی از شاخصهایی است که جبهه مردم ایران با دشمنان مردم ایران را از هم متمایز می‌کند.»
فراروییدن به ارتش آزادیبخش ملی
سخنرانی مریم رجوی در ادامه به تشریح مفهوم همین تماییز می‌پردازد. رئیس جمهور برگزیده مقاومت به این ترتیب ارزش تاریخی ایستادگی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ را با ارزش اکنون موجود، که در کانونهای شورشی متجلی شده است پیوند می‌زند.
مریم رجوی می‌گوید: «سی سال از آن قتل‌عام ۶۷ گذشت، ولی دعوا هم‌چنان بر سر موضع داشتن و مقاومت‌کردن است. حالا سر موضعی‌ها نام‌شان کانونهای شورشی است. نام‌شان نیروهای برانداز است. و چنان‌که مسعود رجوی گفته است: «پاسخ واقعی و ضروری و حقیقی در جنگ صد برابر و شورشگری حداکثر، بوده، هست و خواهد بود. تا آنجا که از طریق کانونهای شورشی به ارتش آزادیبخش ملی اعتلا یابد و سپاه دشمن ضدبشر را در هم بکوبد».
به این ترتیب است که یک ارزش انسانی و سیاسی به مفهوم سر موضع بودن و مقاومت کردن به تحقق گام به گام یک استراتژی فرا می‌روید؛ «ارتش آزادیبخش ملی»
آلترناتیو
واقعیت شرایط اکنون ایران این چنین است که «رژیم ولایت فقیه در مقابل قیامهای هشت‌ماه گذشته، در مقابل نقش فزاینده مجاهدین و کانونهای شورشی در سازمان‌دهی و هدایت این قیام‌ها و زیر فشار عوارض سقوط یا توقف اقتصاد کشور به‌شدت درمانده است.
برای خروج از این بن‌بست، آخوندها قصد داشتند با یک انفجار تروریستی، گردهمایی مقاومت در پاریس در نهم تیرماه امسال را هدف قرار بدهند. در فروردین گذشته برای حمله تروریستی مشابهی علیه مقاومت ایران در آلبانی تلاش کردند و در همین روزها با دستگیری دو مزدور رژیم در آمریکا فعالیت‌های اطلاعاتی و تروریستی آخوندها علیه مجاهدین در آن کشور برملا شد.»
پس می‌توان به روشنی بر روی این واقعیت دست گذاشت که صحنه سیاسی ایران محل رویارویی نظام ولایت فقیه با آلترناتیو آن است. به تصریح مریم رجوی: «امروز صورت مسأله آخوندها مقابله با آلترناتیو دموکراتیک است.»
در همین نقطه است که از نظر مریم رجوی دادخواهی قتل‌عام شدگان ۶۷ بخشی از حرکتی‌ست که به سرنگونی نظام ولایت فقیه منجر می‌شود. در نتیجه او «از عموم هموطنان به‌خصوص جوانان دلیر» می‌خواهد «که هر چه می‌توانند برای گسترش جنبش دادخواهی قتل‌عام‌شدگان بکوشند. زیرا این دادخواهی بخشی از قیام برای سرنگونی استبداد مذهبی است.»
سخنرانی مریم رجوی حاوی ترسیم ارتباط بین مقاومت زندانیان سیاسی در سال ۶۷، و آنچه اکنون در صحنه سیاسی ایران خود را به‌عنوان کانونهای شورشی نشان می‌دهد، بود. این پیوند، ارتباطی آرمانی، سیاسی و عملی‌ست که با «نه» گفتن در برابر استبداد ولایت فقیه آغاز و با پرداخت بها ادامه پیدا می‌کند. در این مسیر با اضداد مردم ایران مرزبندی صورت می‌گیرد و بستر لازم برای فراروییدن کانونهای شورشی به ارتش آزادیبخش ملی فراهم می‌شود. تنها در این مسیر است که می‌توانیم شاهد کنار زدن سپاه به‌مثابه نیروی تباهی و حافظ سلطنت ولایت مطلقه فقیه باشیم.
وظایف جامعه جهانی
پس از ترسیم دقیق مرزبندی‌ها، و مسیر پیموده شده در داخل کشور، به همراه نشان دادن چشم‌انداز پیش رو؛ سخنرانی مریم رجوی به ضرورت‌هایی که جامعه جهانی در برابر قیام ایران باید اتخاذ کند نیز می‌پردازد.
مریم رجوی با یادآوری «سه دهه» سکوت «جامعه جهانی نسبت به قتل‌عام زندانیان سیاسی» که منجر به «آسودگی و خاطرجمعی» «آخوندها» برای «نقض حقوق‌بشر در ایران و عملیات تروریستی و جنگ و فاجعه‌آفرینی در خاورمیانه و سایر کشورها» شده است، می‌افزاید که «حالا زمان آن است که به این سکوت پایان داده شود.»
آن بخش از سخنرانی مریم رجوی که خطاب به جامعه جهانی ایراد شده است، حاوی این مطالب است:
۱.«شورای امنیت ملل متحد ترتیبات محاکمه سران این رژیم، و مسئولان این قتل‌عام و مسئولان ۴دهه جنایت علیه بشریت را فراهم کند.»
۲.«جاسوسان و مزدوران رژیم باید از کشورهای غرب اخراج شوند، روابط با این رژیم که امکانات دیپلماتیک را به‌خدمت تروریسم دولتی درآورده، باید قطع شود، و سفارتهای این رژیم بسته شوند.»
۳.« جامعه جهانی در کنار مردم ایران در قیامشان علیه فاشیسم دینی حاکم بر ایران قرار گرفته و اراده آنها برای تغییر رژیم و کسب آزادی را به‌رسمیت بشناسد.» [مجاهدین ۳ شهریور ۹۷]
مقصود از همه‌ی آنچه مریم رجوی در سخنرانی خود به ترسیم آن می‌کوشد، چیزی جز به زیر کشیدن سلطنت ولایت مطلقه فقیه و جایگزینی آن با یک جمهوری دموکراتیک و سکولار که در آن مبنای مشروعیت رای مردم می‌باشد، نیست.
در همین زمینه:
۶ نشانه‌ی مرحله‌ی سرنگونی نظام ایران در سخنرانی مریم رجوی
