مرداد و شهریور ماه هر سال برای بسیاری از مردم ایران یاد‌آور یک خون انتقام ناگرفته و یک جنایت حسابرسی ناشده است؛ قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی سرموضع که بیش از ۹۰درصد آنان مجاهد بودند. آن جنایت هولناک که به تعبیر جاوید رحمان گزارشگر ویژه پیشین ملل متحد یک «جنایت علیه بشریت» و«نسل‌کشی» بود، هنوز پرده برداری کامل نشده و هنوز عاملان و آمران آن جنایت به محاکمه کشیده نشدند.
ضرورت محاکمه عوامل جنایت
اخیرا سفیر استیون جی. رپ سفیر آمریکا برای عدالت کیفری جهانی ۲۰۰۹-۲۰۱۵ و دادستان دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون ۲۰۰۷-۲۰۰۹ در مصاحبه‌ای بر ضرورت پیگیری این خواسته تاکید کرد. او به عنوان یک حقوقدان برجسته تاکید کرد:
«کسانی مثل رئیسی بوده‌اند که این جنایات را هدایت کرده‌اند و دیگر در قید حیات نیستند. اما هزاران تن دیگر هستند که به مواضعی در این رژیم رسیده‌اند و مسئول آن جنایات هستند و برخی هم شاید در خارج باشند و برخی هم چه بسا دارایی‌هایی در خارج داشته باشند. باید از آنها حسابرسی بشود. پروفسور (رحمان) به‌روشنی گفته است که اینها جنایات بین‌المللی هستند و در بسیاری از کشورها می‌شود این جنایات را ولو در آن کشور صورت نگرفته باشد مورد محاکمه قرار داد، اگر که جنایات بین‌المللی باشد و حتی برای جنایاتی که در سال ۱۳۶۷ انجام شد، چون در آن زمان جنایات علیه بشریت بوده‌اند. کاری که ما در موقعیت‌های دیگر انجام داده‌ایم، مانند سوریه که رژیم اسد را داشته‌ایم که قویاً توسط (رژیم) ایران و شبه‌نظامیانش حزب‌الله حمایت می‌شد، یکی از دلایلی که آن دیکتاتور شرور توانست این همه مدت در قدرت بماند و نیم میلیون نفر از مردم خود را بکشد و نیمی از آن جمعیت را به تبعید بکشاند، در کشتار و ناپدیدسازی جمعی، شکنجه‌ها، تسلیحات کشتار جمعی و غیره همین بود…. ما توانستیم برخی از جلادان او را در دادگاههای آلمان و فرانسه و اسکاندیناوی به‌پای میز محاکمه بکشانیم و پرونده‌های دیگری در سراسر جهان در حال رسیدگی است…»
در همین زمینه
نگاهی به آمار جنایت‌های مشترک بشار اسد و خامنه‌ای در سوریه
تعقیب جنایتکاران در سوریه
استیون رپ تاکید کرد: «شما می‌توانید پرونده‌هایی مانند آن‌را شروع کنید و می‌توانید آنها را تحت تعقیب قرار بدهید. بسیار مهم است که کشورها آماده باشند تا به یکدیگر کمک کنند …. بنابراین این نوع قاطعیتی است که ما برای دستیابی به عدالت در این وضعیت و ارسال یک پیام روشن به سران (رژیم) ایران به آن نیاز داریم، اگر آنها قصد دارند به انجام این نوع جنایات ادامه دهند. ما خبرگزاری فارس را داریم که متعلق به سپاه پاسداران است و می‌گوید که دوباره زمان همین نوع اعدام‌های جمعی است. ما باید به‌وضوح پیامی بفرستیم که هر کسی که این نوع جنایت را مرتکب بشود یا در آن مشارکت داشته باشد، یک روز آرام در این دنیا نخواهد داشت.»
البته این نخستین بار نیست که از ضرورت به محاکمه کشاندن جنایتکاران سخن گفته شد. در گزارش پیشین گزارشگر ویژه و نیز در گزارش تحقیقی عفو بین‌الملل این درخواستها وجود داشت.
ضرورت های امروز
اما سه عامل اکنون این مطالبه و خواسته را به یک ضرورت روز تبدیل کرده است:
۱. ضعف مطلق رژیم در تعادل قوا با مردم و مقاومت سازمان یافته آن. این ضعف و ذلت را می‌توان در نمایش‌های قدرت دستگاه سرکوب در مقابل مردم و آدرس‌دادنهای پیاپی از یک آلترناتیو سازمان یافته و مشروع در رسانه‌های حکومتی و اظهارات مقامات حکومتی یافت.
۲. شنیده شدن صدای مردم و مقاومت سازمان یافته آنان در عرصه بین‌المللی و باز شدن گوش‌هایی که دیروز تحت تاثیر منافع تجاری کوتاه‌مدت و سیاست کثیف مماشات بسته بود. اکنون به یمن هم‌آوردی اثر بخش مقاومت ایران در عرصه جهانی با رژیم و رسوا کردن طرح‌های اتمی، امنیتی و تروریستی‌اش گوش‌های بسیاری باز شده و ضعف رژیم در اثر تحولات یک ساله اخیر، جهان را برای پذیرش راه حل سوم مقاومت ایران ناچار می‌سازد.
۳. تشدید سرکوب توسط رژیم در میهن اسیر و بالا رفتن اعدامها به شکل حیرت‌انگیز؛ طوری که پزشکیان رئیس جمهور باصطلاح مدره خامنه‌ای با بیش از ۱۵۰۰ اعدام رکوردار اعدام در بین روسای جمهور پیشین این رژیم شده است. اما خامنه‌ای همزمان با تشدید سرکوب تلاش دارد با علم کردن دادگاه ۱۰۴ تن از اعضای مقاومت و نیز تهدید به تکرار قتل‌عام ۶۷ و حتی تهدید به بمباران مقرات مقاومت در نقاط دیگر دنیا گارد تهاجمی بگیرد. ناگفته پیداست که این گارد تهاجمی رژیم دقیقا از ضعف مطلق آن ناشی می‌شود.
باید تصریح کرد و برای دنیا روشن ساخت که صورت مساله اشتباه نشود. صورت مساله آن است که جنایتکاران حاکم باید محاکمه شوند و تحت تعقیب قرار بگیرند.
