بی هراس از طوفان سروده‌ای است از یک هموطن ازخاک میهن در رثای دو مجاهد سربدار بهروز احسانی و مهدی حسنی.
جلال لایقی سراینده این شعر بلافاصله بعد از شنیدن خبر اعدام این سربداران این سروده را برای«ایران آزادی» فرستاد.
آنان هرگزهراس‌شان ز طوفان نبود
درجان‌شان چیزی به غیر ایمان نبود،
درچشم شان امید بود رهایی از ستم
گنا‌ه شان جز ماندن سرپیمان نبود
آسوده بوده‌اند که با سیمرغ می‌روند
تا قاف ترسی ز زندان و تیر باران نبود
آشفتگی درخیال همیشه بی معنی
عشوه در دام صیاد و با کمان نبود
اندرخیالشان گلستان نقش بسته بود
گرچه ایام به کام آن دلیران نبود
البرز در برابر آنان سست بود و ناتوان
باقامت آنان قله‌ای به تفتان نبود
گرچه روزگار به نظربرگ ریزان بود
در چشم صاحب خرد فصل خزان نبود
ازآه شان سیلاب ز آسمان جاری
گو آن زمان ستاره‌ای درآسمان نبود
خرم بهار بود و ما همه بدان امید
فریاد از آن بهار چیزی در گلستان نبود
در همین زمینه
جابجایی زندانیان یا مقدمات یک جنایت سازمان‌یافته علیه بشریت
جلال لایقی
❊ مسئولیت محتوای مطالب وارده برعهده نویسنده است.
